João 13
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Yôl mui ingái loi, ki-náq ticuoi Isa-ra-el cha ayư Ingái Ngốh. Ingái ngki Yê-su chom khoiq tumán tớq ingái án pôq te cúc cuteq ndô, alứng chô lieh nga A-ám án. Án amoih nhéq tưh ticuoi tớq cúc cuteq ndô, la ticuoi ndon bôn mui mít alứng án. Án amoih nha-án tingôi sút cloiq.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Yê-su alứng top rian te án rum cha pêl ibư. Yang Satán khoiq táq tớq mít Yuda, acái Si-môn I-cari-ôt, dyôn culieu Yê-su.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Yê-su chom A-ám án khoiq dyôn án bôn chức têq sút cứp nốh. Alứng án chom án tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tumán ính chô lieh nga Yang Arbang-pilŏ́ng.
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 Iki án yôr tayứng te ntúq chicha. Dyơ án luaiq au thor, alứng án ial khán toiq kitớn tớq tarving.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Cua ngki án cacháq dơq tớq tháu, dyơ án tabớq arau dyưng top rian te án. Alứng án ial khán te tarving án, chut dyưng nha-án.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Tư án tớq nga Si-môn Phi-er, iki Phi-er plốh án idô: “Ưlla ơi! Ưlla ính arau dyưng cư hơ lớiq?”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Yê-su ôi án: “Mái lớiq apúh te arnáq cư táq hoi-ndô, ma tatun mái lư chom arlớih.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Phi-er dyŏq Yê-su idô: “Lớiq crái Ưlla arau dyưng cư.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Dyơ Si-môn Phi-er tông idô: “Khán iki, Ưlla ơi, êq arau nưm dyưng sớng. Ma arau díh ati alứng plô cư hơ!”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Yê-su tông án idô: “Ticuoi mmo khoiq hom dơq, nhéq cháq án khoiq práh dyơ. Ma án cóq arau lieh dyưng án. Hoi-ndô nhéq inha khoiq práh dyơ, ma yôl bôn munáq te inha lớiq práh.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Yê-su tông munáq te nha-án lớiq práh, co án khoiq chom dyơ ticuoi ndon ính culieu án.
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Cua án arau dyưng nha-án, án sứp lieh au thor án, dyơ án ticu lieh tớq ntúq chicha. Dyơ án plốh nha-án idô: “Inha apúh lớiq te arnáq cư táq dyôn inha?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Inha arô cư la thới alứng Ưlla. Lư piaiq inha arô cư bar nốh ngki.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Cư la Ưlla alứng thới inha, ma cư arau dyưng dyôn inha. Iki inha cóq munáq arau dyưng munáq muchứng ngki tưi.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 Cư táq dŏq paryông inha dyôn têq inha táq muchứng cư khoiq táq dyôn inha.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi sol lớiq nai pưt clưi te ưlla án, alứng ticuoi tampeng lớiq nai pưt clưi te ticuoi yua án pôq.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Khán inha chom nhéq máh nốh ndô, alứng inha lư veng, iki inha bôn callong bún.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 “Ma cư lớiq tông te nhéq tưh inha. Cư chom máh ticuoi ndon cư khoiq rêh. Ma lư cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô: ‘Bôn munáq ndon cha dôi alứng cư, urớh án cơt arớq ala bar pláh ính táq cư.’
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 “Cư tông inha nsuoi te arnáq ngki iyốh tớq. Ma tư arnáq ngki tớq, inha lư tin cư la án ndon khoiq bôn dyơ.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo cammáng parnai ticuoi ndon cư yua pôq cato, la muchứng án cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo cammáng parnai cư, la muchứng ticuoi ngki cammáng parnai án ndon yua cư tớq tưi.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Cua Yê-su tông iki, án sáng dieiq arức lư tớq mít án. Dyơ án tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, bôn munáq te top inha ính culieu cư.”
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Top rian te Yê-su parngơ alứng munáq me nga munáq, co nha-án lớiq chom Yê-su chón tông te nnáu.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Cư ndon artoi lư alứng Yê-su, cư át ting án ndóng ngki.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 Si-môn Phi-er cavoiq cư, alứng yua cư idô: “Mái plốh Yê-su, án táq-ntêr te nnáu.”
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 Iki cư sic tumán Yê-su alứng plốh idô: “Seq Ưlla tông he, ticuoi ngki la nnáu?”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Yê-su ôi idô: “Hoi-ndô cư ính túq mui mêng beng tớq tingan, dyơ avôi nga ticuoi ndon ính culieu cư.”
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tư Yuda ráp beng, ndóng ngki táp yang Satán mot tớq mít án. Dyơ Yê-su tông ada án idô: “Arnáq amớh mái ính táq, mái táq adứh!”
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Máh ticuoi ndon ticu cha tớq ntúq ngki lớiq apúh te parnai Yê-su tông ada Yuda.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Bôn ticuoi parngíh Yê-su yua Yuda pôq plới crơng tanna, lớiq la pôq choi ticuoi kidit, co Yuda la ticuoi cadyiq práq chúng tớq top nha-án.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Cua Yuda ráp beng, án ngốh táp. Ndóng ngki pilŏ́ng khoiq idáu dyơ.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Vít Yuda ngốh, Yê-su tông idô: “Hoi-ndô ngai bôn hôm chức ang-ưr Acái Yang Cơt Ticuoi. Alứng ngai ayô Yang Arbang-pilŏ́ng co nhơ te Acái án.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Khán bôn ngai ayô chức ang-ưr Yang Arbang-pilŏ́ng co nhơ te Acái án, lư muchứng ngki tưi Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn ngai ayô chức ang-ưr Acái án co nhơ te án. Alứng án táq dyôn ngai ayô án táp.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Inha acái cư ơi! Cư át alứng inha nnáng biq ingái sớng. Inha ính suo cư; ma cư tông inha muchứng cư khoiq tông ticuoi Isa-ra-el dyơ, idô: ‘Ntúq cư pôq, inha lớiq têq pôq nga ntúq tuki.’
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Hoi-ndô cư ính patáp inha mui callong tamme. Callong ndô la idô: Cư khoiq amoih inha, iki inha cóq munáq amoih munáq muchứng ngki tưi.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Khán inha munáq amoih munáq, iki nhéq tưh ticuoi chom inha veng ngê cư khớm lư.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Si-môn Phi-er plốh Yê-su idô: “Ưlla ơi! Tumo Ưlla ính pôq?”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Iki Phi-er plốh loi: “Ưlla ơi! Co imo cư lớiq têq veng tapun Ưlla hoi-ndô? Cư rap cuchet munơi alứng Ưlla.”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Ma Yê-su ôi án: “Lư mái rap chiuq cuchet munơi alứng cư lớiq? Cư tông mái arlớih lư, ntruoi iyốh ticár, mái khoiq calôih cư pe chư.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.