João 13
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH
1 Yôl mui ingái loi, ki-náq ticuoi Isa-ra-el cha ayư Ingái Ngốh. Ingái ngki Yê-su chom khoiq tumán tớq ingái án pôq te cúc cuteq ndô, alứng chô lieh nga A-ám án. Án amoih nhéq tưh ticuoi tớq cúc cuteq ndô, la ticuoi ndon bôn mui mít alứng án. Án amoih nha-án tingôi sút cloiq.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Yê-su alứng top rian te án rum cha pêl ibư. Yang Satán khoiq táq tớq mít Yuda, acái Si-môn I-cari-ôt, dyôn culieu Yê-su.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yê-su chom A-ám án khoiq dyôn án bôn chức têq sút cứp nốh. Alứng án chom án tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tumán ính chô lieh nga Yang Arbang-pilŏ́ng.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Iki án yôr tayứng te ntúq chicha. Dyơ án luaiq au thor, alứng án ial khán toiq kitớn tớq tarving.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Cua ngki án cacháq dơq tớq tháu, dyơ án tabớq arau dyưng top rian te án. Alứng án ial khán te tarving án, chut dyưng nha-án.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Tư án tớq nga Si-môn Phi-er, iki Phi-er plốh án idô: “Ưlla ơi! Ưlla ính arau dyưng cư hơ lớiq?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Yê-su ôi án: “Mái lớiq apúh te arnáq cư táq hoi-ndô, ma tatun mái lư chom arlớih.”
7 Jesus respondeu:
8 Phi-er dyŏq Yê-su idô: “Lớiq crái Ưlla arau dyưng cư.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Dyơ Si-môn Phi-er tông idô: “Khán iki, Ưlla ơi, êq arau nưm dyưng sớng. Ma arau díh ati alứng plô cư hơ!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Yê-su tông án idô: “Ticuoi mmo khoiq hom dơq, nhéq cháq án khoiq práh dyơ. Ma án cóq arau lieh dyưng án. Hoi-ndô nhéq inha khoiq práh dyơ, ma yôl bôn munáq te inha lớiq práh.”
10 Aí Jesus disse:
11 Yê-su tông munáq te nha-án lớiq práh, co án khoiq chom dyơ ticuoi ndon ính culieu án.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Cua án arau dyưng nha-án, án sứp lieh au thor án, dyơ án ticu lieh tớq ntúq chicha. Dyơ án plốh nha-án idô: “Inha apúh lớiq te arnáq cư táq dyôn inha?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Inha arô cư la thới alứng Ưlla. Lư piaiq inha arô cư bar nốh ngki.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Cư la Ưlla alứng thới inha, ma cư arau dyưng dyôn inha. Iki inha cóq munáq arau dyưng munáq muchứng ngki tưi.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Cư táq dŏq paryông inha dyôn têq inha táq muchứng cư khoiq táq dyôn inha.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi sol lớiq nai pưt clưi te ưlla án, alứng ticuoi tampeng lớiq nai pưt clưi te ticuoi yua án pôq.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Khán inha chom nhéq máh nốh ndô, alứng inha lư veng, iki inha bôn callong bún.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Ma cư lớiq tông te nhéq tưh inha. Cư chom máh ticuoi ndon cư khoiq rêh. Ma lư cơt tarvớiq simớt parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh idô: ‘Bôn munáq ndon cha dôi alứng cư, urớh án cơt arớq ala bar pláh ính táq cư.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 “Cư tông inha nsuoi te arnáq ngki iyốh tớq. Ma tư arnáq ngki tớq, inha lư tin cư la án ndon khoiq bôn dyơ.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Cư tông inha arlớih lư, ticuoi mmo cammáng parnai ticuoi ndon cư yua pôq cato, la muchứng án cammáng parnai cư tưi. Alứng ticuoi mmo cammáng parnai cư, la muchứng ticuoi ngki cammáng parnai án ndon yua cư tớq tưi.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Cua Yê-su tông iki, án sáng dieiq arức lư tớq mít án. Dyơ án tông idô: “Cư tông inha arlớih lư, bôn munáq te top inha ính culieu cư.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Top rian te Yê-su parngơ alứng munáq me nga munáq, co nha-án lớiq chom Yê-su chón tông te nnáu.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Cư ndon artoi lư alứng Yê-su, cư át ting án ndóng ngki.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Si-môn Phi-er cavoiq cư, alứng yua cư idô: “Mái plốh Yê-su, án táq-ntêr te nnáu.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Iki cư sic tumán Yê-su alứng plốh idô: “Seq Ưlla tông he, ticuoi ngki la nnáu?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Yê-su ôi idô: “Hoi-ndô cư ính túq mui mêng beng tớq tingan, dyơ avôi nga ticuoi ndon ính culieu cư.”
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tư Yuda ráp beng, ndóng ngki táp yang Satán mot tớq mít án. Dyơ Yê-su tông ada án idô: “Arnáq amớh mái ính táq, mái táq adứh!”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Máh ticuoi ndon ticu cha tớq ntúq ngki lớiq apúh te parnai Yê-su tông ada Yuda.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Bôn ticuoi parngíh Yê-su yua Yuda pôq plới crơng tanna, lớiq la pôq choi ticuoi kidit, co Yuda la ticuoi cadyiq práq chúng tớq top nha-án.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Cua Yuda ráp beng, án ngốh táp. Ndóng ngki pilŏ́ng khoiq idáu dyơ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Vít Yuda ngốh, Yê-su tông idô: “Hoi-ndô ngai bôn hôm chức ang-ưr Acái Yang Cơt Ticuoi. Alứng ngai ayô Yang Arbang-pilŏ́ng co nhơ te Acái án.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Khán bôn ngai ayô chức ang-ưr Yang Arbang-pilŏ́ng co nhơ te Acái án, lư muchứng ngki tưi Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn ngai ayô chức ang-ưr Acái án co nhơ te án. Alứng án táq dyôn ngai ayô án táp.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Inha acái cư ơi! Cư át alứng inha nnáng biq ingái sớng. Inha ính suo cư; ma cư tông inha muchứng cư khoiq tông ticuoi Isa-ra-el dyơ, idô: ‘Ntúq cư pôq, inha lớiq têq pôq nga ntúq tuki.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Hoi-ndô cư ính patáp inha mui callong tamme. Callong ndô la idô: Cư khoiq amoih inha, iki inha cóq munáq amoih munáq muchứng ngki tưi.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Khán inha munáq amoih munáq, iki nhéq tưh ticuoi chom inha veng ngê cư khớm lư.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Si-môn Phi-er plốh Yê-su idô: “Ưlla ơi! Tumo Ưlla ính pôq?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Iki Phi-er plốh loi: “Ưlla ơi! Co imo cư lớiq têq veng tapun Ưlla hoi-ndô? Cư rap cuchet munơi alứng Ưlla.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ma Yê-su ôi án: “Lư mái rap chiuq cuchet munơi alứng cư lớiq? Cư tông mái arlớih lư, ntruoi iyốh ticár, mái khoiq calôih cư pe chư.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.