Hebreus 3
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Em ai ơi! Inha ndon khoiq tin la arớq em ai cư tưi, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq arô he. Seq inha parngíh te Yê-su. Án la dyưng ati Yang Arbang-pilŏ́ng alứng cơt ariaih top teng rit sang dyôn he.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Án táq piaiq nhéq máh arnáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng anát dyôn án táq, muchứng Môi-se táq piaiq máh arnáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng anát dyôn Môi-se táq tớq dúng na Yang Arbang-pilŏ́ng.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Khán bôn ticuoi mmo táq dúng, ngai lớiq ayô dúng, ma ngai ayô án ndon táq. Muchứng ngki tưi, ngai ayô Yê-su hơn te ngai ayô Môi-se.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Cứp láng dúng bôn cơt la co ticuoi táq, ma lư Yang Arbang-pilŏ́ng táp teng cứp nốh.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Môi-se táq tinớng lư tớq dúng Yang Arbang-pilŏ́ng co chức án la ticuoi táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng án tông acớiq te máh nốh ndon Yang Arbang-pilŏ́ng ính tông tatun.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Ma Crit táq tinớng lư máh arnáq án tớq dúng Yang Arbang-pilŏ́ng, la arớq acái ndon Yang Arbang-pilŏ́ng ama têq bôn ưlla tưi dúng ngki. Alứng he la te dúng án tưi khán nhéq pang tumống he vứng ŏ níc, alứng he át ngcong máh nốh he ính bôn urớh.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Iki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông idô:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 êq dyôn mít cannính inha cớng arớq achúc achiac inha te inớh
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Nhéq puan chít cumo nha-án hôm máh arnáq cư khoiq táq dŏq choi nha-án,
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Iki cư sáng uan lư ada nha-án, dyơ cư tông idô:
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Iki cư cantŏ́h callih idô:
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Em ai ơi! Cóq inha kiaq dyôn simớt êq dyôn nnáu te top inha bôn mít cannính saq alứng lớiq ính peh, dyơ nguai te Yang Arbang-pilŏ́ng la Yang tumống níc-níc.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Ma cứp ingái cóq inha munáq catớih munáq, ndóng ingái ndon Yang Arbang-pilŏ́ng yôl tông he, alứng he yôl cammáng án. Êq dyôn ticuoi mmo bôn mít cớng co ngê saq tarthu ticuoi ngki dyôn arbúc tớq arnáq luaih.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Nhéq náq he sŏ́ng mui mít alứng Crit, khán he vứng níc tớq máh nốh he tin te nsuoi tingôi nhéq pang tumống he.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Co tớq tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông idô:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Nnáu cammáng ma lớiq ính peh Yang Arbang-pilŏ́ng? La nhéq máh ticuoi ndon Môi-se dông angốh te cruong Ê-yip-tô te inớh.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng sáng nháih nhéq puan chít cumo ada nnáu? Lư án sáng nháih ada nha-án ndon táq luaih, nha-án ndon khoiq cuchet tớq ntúq aih.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Alứng ada nnáu án khoiq cantŏ́h callih lớiq dyôn mot tớq ntúq ien ŏ án thuan dŏq? La lư máh ticuoi ndon lớiq peh parnai án.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Iki he chom arlớih, nha-án lớiq têq mot la co tian nha-án lớiq tin.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.