Hebreus 12
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Co iki, nhéq máh ticuoi tin te nsuoi arớq nha-án át me níc nga he ndon tin tatun. Cơt arớq he talúh tampring, ính chom ticuoi mmo rap talúh yông alứng chái hơn. Iki he cóq luaiq táh nhéq máh crơng ntáng ndon he cui, alứng cóq he viar te máh arnáq luaih ndon táq dyôn he arbúc. Dyơ he talúh dyôn cloiq carna ngai yua he talúh.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 He cóq me níc nga Yê-su, án ndon plô soi te callong he tin. Co án ngcong bôn callong bui tatun, án chiuq cuchet tớq along calláng. Án lớiq sáng achiet te án cuchet tớq along calláng. Alứng hoi-ndô án ticu pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Cóq inha parngíh níc te án ndon chiuq tanhir máh arnáq ticuoi luaih táq ada án. Khán inha parngíh te án, ngki inha lớiq sáng aleq aláh alứng lớiq pê cannính.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Inha iyốh tumúh ngai chớt lớiq la pớiq co tian inha lớiq ính táq arnáq luaih.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Alứng inha khoiq clớiq dyơ máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khêr inha alứng dŏq inha la top acái án. Án khoiq tông idô:
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Co Yang Arbang-pilŏ́ng amoih inha, co iki án paclieq.
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Cóq inha chiuq tớq Yang Arbang-pilŏ́ng paclieq inha, co inha chom án ngin inha la acái án. Lớiq bôn ticuoi mmo ma lớiq paclieq acái.
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Ma khán Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq paclieq inha arớq án paclieq máh acái án, ngki inha tới lư acái án. Inha la arớq acái tarríh sớng.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Máh ticuoi a-ám tớq pang ndô báq paclieq he, alứng he dyám náp nha-án. Clưi te ngki loi cóq he dyám náp A-ám he tớq pilŏ́ng, dŏq he têq bôn tumống níc-níc.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 A-ám he tớq pang ndô báq paclieq ndóng he yôl ngai-acái. Nha-án paclieq he veng mít cannính nha-án parngíh la piaiq. Ma tớq Yang Arbang-pilŏ́ng paclieq he, án táq dyôn he bôn tarnáp te arnáq án paclieq, co án ính he bôn chúng tưi ngê práh ŏ na án.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Ndóng ngai paclieq he, ngki he lớiq sáng bui. He sáng anguaq. Ma tatun, máh ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng paclieq cơt ticuoi tinớng ŏ alứng át ien ŏ.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Iki cóq inha carlúh carsuong. Êq aleq aláh nnáng.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Cóq inha pôq na carna tinớng, dŏq táq dyôn ticuoi ndon bôn mít cannính ieuq thor lớiq clu carna nnáng, ma cơt bánh rêng lieh.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Cóq inha sisuo dyôn át ien ŏ alứng ticuoi cannŏ́h. Alứng cóq inha suo dyôn bôn mít cannính práh ŏ. Khán ticuoi mmo lớiq bôn mít cannính práh ŏ, ngki án lớiq têq hôm Yang Arbang-pilŏ́ng.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Cóq inha me dyôn a-ŏ, êq dyôn ngai te top inha partáh te Yang Arbang-pilŏ́ng ndon choi mat he. Êq dyôn ticuoi mmo tớq top inha cơt arớq riaih atáng dáh lai alứng pưt asớr, dyơ táq dyôn a-ưi náq ticuoi cơt rúng pít.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Cóq inha me dyôn a-ŏ, êq dyôn cán conh te top inha tới campái cayieq ma bíq munơi. Êq dyôn ticuoi mmo pirê ngê Yang Arbang-pilŏ́ng arớq Ê-sau khoiq pirê chức án la acái conh pông. Co án ính cha mui pêl, iki án táiq chức ngki.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Inha chom, tớq tatun án ính a-ám án tông callong bún dyôn án. Án nhiem ức-áh pi-ưl, ma án lớiq têq bôn lieh chức ndon án khoiq táh.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Inha tới arớq ticuoi Isa-ra-el te inớh ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq carhŏt ada nha-án. Nha-án khoiq hôm alứng bôn capơiq cóh Si-nai. Nha-án hôm palla uih tớq cóh ngki, ngiau tứng-pứng, tiu-iu, alứng tarso tar-uat.
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 Nha-án sáng sieng tangcoi, alứng sieng Yang Arbang-pilŏ́ng tông. Ma nha-án tarseq lớiq dyôn sieng ngki tông nnáng,
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 co nha-án lớiq rap cammáng te sieng ngki patáp idô:
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Máh nốh ndon nha-án hôm táq dyôn nha-án sáng adáh lư, tingôi Môi-se tông idô:
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Ma inha khoiq tớq nga cóh Si-ôn la ntúq sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng tớq pilŏ́ng. Inha khoiq tớq nga vel Yaru-salem tớq pilŏ́ng la ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon tumống níc-níc át. Inha khoiq tớq nga ntúq bôn clứng lư tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng át, tingôi lớiq rap ngiaih nnáng.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Alứng inha khoiq tớq nga ntúq máh acái pông Yang Arbang-pilŏ́ng rum, nha-án ndon sớr nsuoi nga pilŏ́ng. Nốh nha-án, ngai khoiq taran dŏq tớq pilŏ́ng. Inha khoiq tớq nga Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sưq nhéq tưh ticuoi. Inha khoiq tớq nga ntúq bôn arvai ticuoi tinớng ŏ. Tớq máh ticuoi ngki táq cua máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng yua nha-án táq, dyơ arvai nha-án át ntúq ngki.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Alứng inha khoiq tớq nga Yê-su, án ndon atớq parnai tamme ndon Yang Arbang-pilŏ́ng carhŏt ada inha. Inha khoiq tớq nga aham Yê-su ndon ngai ngcráih. Aham ngki cơt tíc dyôn chom te nốh ŏ hơn te aham Aben.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Cóq inha me dyôn a-ŏ, dáh lơ mít inha lớiq ính cammáng parnai án cato inha. Máh ticuoi ndon lớiq ính cammáng parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp na Môi-se, ticuoi ngki lớiq têq viar te ngai táq nha-án. Khán iki, imo têq he viar te ngai táq he, khán he nguai te án ndon tông he te pilŏ́ng.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te nsuoi iki, sieng án táq dyôn cuteq cacưt. Ma hoi-ndô án par-ưq idô:
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Co án tông “yôl mui chư loi,” iki he chom cứp nốh ndon cacưt ính cơt pít nhéq, la máh nốh án khoiq teng. Ma máh nốh lớiq bôn cacưt, ngki yôl bôn níc.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Co iki, he si-ơn lư he bôn cruong lớiq têq cacưt. He sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng na mít dyám náp alứng adáh án,
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 co Yang Arbang-pilŏ́ng he la arớq palla uih ngcat nhéq cứp nốh.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.