Hebreus 12

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Co iki, nhéq máh ticuoi tin te nsuoi arớq nha-án át me níc nga he ndon tin tatun. Cơt arớq he talúh tampring, ính chom ticuoi mmo rap talúh yông alứng chái hơn. Iki he cóq luaiq táh nhéq máh crơng ntáng ndon he cui, alứng cóq he viar te máh arnáq luaih ndon táq dyôn he arbúc. Dyơ he talúh dyôn cloiq carna ngai yua he talúh.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 He cóq me níc nga Yê-su, án ndon plô soi te callong he tin. Co án ngcong bôn callong bui tatun, án chiuq cuchet tớq along calláng. Án lớiq sáng achiet te án cuchet tớq along calláng. Alứng hoi-ndô án ticu pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng tớq ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng sút.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Cóq inha parngíh níc te án ndon chiuq tanhir máh arnáq ticuoi luaih táq ada án. Khán inha parngíh te án, ngki inha lớiq sáng aleq aláh alứng lớiq pê cannính.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Inha iyốh tumúh ngai chớt lớiq la pớiq co tian inha lớiq ính táq arnáq luaih.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Alứng inha khoiq clớiq dyơ máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khêr inha alứng dŏq inha la top acái án. Án khoiq tông idô:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Co Yang Arbang-pilŏ́ng amoih inha, co iki án paclieq.
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Cóq inha chiuq tớq Yang Arbang-pilŏ́ng paclieq inha, co inha chom án ngin inha la acái án. Lớiq bôn ticuoi mmo ma lớiq paclieq acái.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Ma khán Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq paclieq inha arớq án paclieq máh acái án, ngki inha tới lư acái án. Inha la arớq acái tarríh sớng.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Máh ticuoi a-ám tớq pang ndô báq paclieq he, alứng he dyám náp nha-án. Clưi te ngki loi cóq he dyám náp A-ám he tớq pilŏ́ng, dŏq he têq bôn tumống níc-níc.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 A-ám he tớq pang ndô báq paclieq ndóng he yôl ngai-acái. Nha-án paclieq he veng mít cannính nha-án parngíh la piaiq. Ma tớq Yang Arbang-pilŏ́ng paclieq he, án táq dyôn he bôn tarnáp te arnáq án paclieq, co án ính he bôn chúng tưi ngê práh ŏ na án.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Ndóng ngai paclieq he, ngki he lớiq sáng bui. He sáng anguaq. Ma tatun, máh ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng paclieq cơt ticuoi tinớng ŏ alứng át ien ŏ.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Iki cóq inha carlúh carsuong. Êq aleq aláh nnáng.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Cóq inha pôq na carna tinớng, dŏq táq dyôn ticuoi ndon bôn mít cannính ieuq thor lớiq clu carna nnáng, ma cơt bánh rêng lieh.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Cóq inha sisuo dyôn át ien ŏ alứng ticuoi cannŏ́h. Alứng cóq inha suo dyôn bôn mít cannính práh ŏ. Khán ticuoi mmo lớiq bôn mít cannính práh ŏ, ngki án lớiq têq hôm Yang Arbang-pilŏ́ng.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Cóq inha me dyôn a-ŏ, êq dyôn ngai te top inha partáh te Yang Arbang-pilŏ́ng ndon choi mat he. Êq dyôn ticuoi mmo tớq top inha cơt arớq riaih atáng dáh lai alứng pưt asớr, dyơ táq dyôn a-ưi náq ticuoi cơt rúng pít.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Cóq inha me dyôn a-ŏ, êq dyôn cán conh te top inha tới campái cayieq ma bíq munơi. Êq dyôn ticuoi mmo pirê ngê Yang Arbang-pilŏ́ng arớq Ê-sau khoiq pirê chức án la acái conh pông. Co án ính cha mui pêl, iki án táiq chức ngki.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Inha chom, tớq tatun án ính a-ám án tông callong bún dyôn án. Án nhiem ức-áh pi-ưl, ma án lớiq têq bôn lieh chức ndon án khoiq táh.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Inha tới arớq ticuoi Isa-ra-el te inớh ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq carhŏt ada nha-án. Nha-án khoiq hôm alứng bôn capơiq cóh Si-nai. Nha-án hôm palla uih tớq cóh ngki, ngiau tứng-pứng, tiu-iu, alứng tarso tar-uat.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Nha-án sáng sieng tangcoi, alứng sieng Yang Arbang-pilŏ́ng tông. Ma nha-án tarseq lớiq dyôn sieng ngki tông nnáng,
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 co nha-án lớiq rap cammáng te sieng ngki patáp idô:
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Máh nốh ndon nha-án hôm táq dyôn nha-án sáng adáh lư, tingôi Môi-se tông idô:
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Ma inha khoiq tớq nga cóh Si-ôn la ntúq sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng tớq pilŏ́ng. Inha khoiq tớq nga vel Yaru-salem tớq pilŏ́ng la ntúq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon tumống níc-níc át. Inha khoiq tớq nga ntúq bôn clứng lư tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng át, tingôi lớiq rap ngiaih nnáng.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Alứng inha khoiq tớq nga ntúq máh acái pông Yang Arbang-pilŏ́ng rum, nha-án ndon sớr nsuoi nga pilŏ́ng. Nốh nha-án, ngai khoiq taran dŏq tớq pilŏ́ng. Inha khoiq tớq nga Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sưq nhéq tưh ticuoi. Inha khoiq tớq nga ntúq bôn arvai ticuoi tinớng ŏ. Tớq máh ticuoi ngki táq cua máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng yua nha-án táq, dyơ arvai nha-án át ntúq ngki.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Alứng inha khoiq tớq nga Yê-su, án ndon atớq parnai tamme ndon Yang Arbang-pilŏ́ng carhŏt ada inha. Inha khoiq tớq nga aham Yê-su ndon ngai ngcráih. Aham ngki cơt tíc dyôn chom te nốh ŏ hơn te aham Aben.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Cóq inha me dyôn a-ŏ, dáh lơ mít inha lớiq ính cammáng parnai án cato inha. Máh ticuoi ndon lớiq ính cammáng parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp na Môi-se, ticuoi ngki lớiq têq viar te ngai táq nha-án. Khán iki, imo têq he viar te ngai táq he, khán he nguai te án ndon tông he te pilŏ́ng.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te nsuoi iki, sieng án táq dyôn cuteq cacưt. Ma hoi-ndô án par-ưq idô:
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Co án tông “yôl mui chư loi,” iki he chom cứp nốh ndon cacưt ính cơt pít nhéq, la máh nốh án khoiq teng. Ma máh nốh lớiq bôn cacưt, ngki yôl bôn níc.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Co iki, he si-ơn lư he bôn cruong lớiq têq cacưt. He sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng na mít dyám náp alứng adáh án,
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 co Yang Arbang-pilŏ́ng he la arớq palla uih ngcat nhéq cứp nốh.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.