Hebreus 11
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 He tin khớm la arớq he bôn máh nốh ndon he ngcong, alứng arớq he hôm dyơ máh nốh ndon he iyốh hôm.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Máh ticuoi te inớh ndon tin iki, Yang Arbang-pilŏ́ng ngin nha-án la lư ŏ.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Nhơ he tin, he chom Yang Arbang-pilŏ́ng teng pilŏ́ng cuteq nhơ te parnai án tông. Iki máh nốh he hôm la cơt te nốh he lớiq têq hôm.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Nhơ Aben tin, án mŏp sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng crơng ŏ hơn te Ca-in mŏp sang. Iki Yang Arbang-pilŏ́ng tông te Aben la ticuoi tinớng ŏ, co Yang Arbang-pilŏ́ng hôm crơng Aben mŏp sang la piaiq. Aben khoiq cuchet dưnh dyơ, ma arớq án yôl táq-ntêr alứng he.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Nhơ Ê-nóc tin, iki Yang Arbang-pilŏ́ng dông palláiq án, alứng lớiq bôn nnáu hôm nnáng án. Ma nsuoi Yang Arbang-pilŏ́ng dông án, ngai táq-ntêr te án khoiq táq dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui cannính.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Lớiq bôn nnáu têq táq bui cannính Yang Arbang-pilŏ́ng khán lớiq tin. Co ticuoi mmo ính tớq nga Yang Arbang-pilŏ́ng cóq ticuoi ngki náp simớt lư bôn Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng lư choi máh ticuoi ndon suo án.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Nhơ Nô-ê tin, án peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng patáp, dyơ án táq tuoc pưt; co Yang Arbang-pilŏ́ng tông án nsuoi te máh nốh ính tớq ndon lớiq nai hôm. Iki abŏ́h án bôn tumống. Alứng co ngai hôm án táq arnáq ŏ, iki ngai chom nhéq tưh ticuoi cannŏ́h lư saq. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng náp Nô-ê la ticuoi tinớng ŏ chứng mát án co Nô-ê tin.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Nhơ A-praham tin, án peh ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng yua án ngốh te ntúq án át, dyơ pôq nga ntúq cannŏ́h, la ntúq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng ưq dyôn án cơt ưlla urớh. Dyơ án pôq sớng, lớiq chom nga mmo án ính pôq.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Nhơ A-praham tin, iki án át tớq cruong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq ính dyôn án, ma án át arớq ticuoi tumoi sớng. Án át dúng prới munơi alứng acái acháu án, I-sac alứng Yacốp, nha-án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn chúng tưi mun ngki.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Co án ngcong bôn vel pưt, la vel ndon tới ticuoi ayứng, ma lư Yang Arbang-pilŏ́ng táp ayứng.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Sara campái A-praham la ticuoi cut, khoiq vít ngư án têq táq ama. Ma co án tin, án yôl bôn táq ama, co án náp lư parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq alứng án.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Tam A-praham khoiq ieuq tô-cô, ma rứh te án clứng lư, arớq pantôr tớq pilŏ́ng, alứng arớq chuah tớq tor dơq ving-cavang lớiq rap ngiaih nnáng.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Máh ticuoi ndon he khoiq tông idứh, nha-án cuchet ma iyốh bôn ráp máh callong Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq ính dyôn nha-án. Ma nha-án khoiq hôm dyơ máh nốh ngki, ma yôl yông. Nha-án sáng bui te máh nốh ngki, alứng ngin nha-án la arớq ticuoi tumoi át dơ tớq cúc cuteq ndô.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Ticuoi ndon ngin iki, apáh dyôn he chom nha-án lư suo cruong tamme dŏq nha-án át.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Ma khán nha-án parngíh níc te cruong nha-án khoiq tôi te nsuoi, ngki têq nha-án píh chô lieh nga cruong ngki.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Ma nha-án ính bôn cruong ŏ hơn te ngki loi, la cruong tớq pilŏ́ng. Iki Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq sáng achiet nha-án dŏq án la Yang nha-án, co án khoiq thuan cua dyơ mui vel pưt dyôn nha-án.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Co A-praham tin, iki án sŏ́ng ính kiac I-sac acái án nưm mui lám ngki mŏp sang dyôn Yang Arbang-pilŏ́ng, ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng chim án, tam Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq alứng án, urớh án bôn tŏ́ng toiq a-ưi.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông dyơ te acái ngki idô: “Nhơ te I-sac, cư táq dyôn mái bôn tŏ́ng toiq.”
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Ma A-praham náp lư Yang Arbang-pilŏ́ng têq dyôn acái án tumống lieh te cuchet. Iki Yang Arbang-pilŏ́ng culieh lieh acái án nga án, arớq acái án bôn tumống lieh te cuchet.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Nhơ I-sac tin, án tông callong bún dyôn Yacốp alứng Ê-sau veng te arnáq iyốh cơt.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Co Yacốp tin, tớq án tumán ính cuchet, án tayứng cláq tarlông alứng tông callong bún dyôn máh acái Yô-sep ndóng án sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Nhơ Yô-sep tin, tớq án tumán cuchet, án tông acớiq te ingái Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn ticuoi Isa-ra-el ngốh te cruong Ê-yip-tô. Dyơ án patáp nha-án dông achô nghang án.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Co a-i a-ám Môi-se tin, iki nha-án catốq án nhéq pe kisái náp te ingái a-i án carnian. Co nha-án hôm án amaiq ŏ, alứng nha-án lớiq sáng adáh parnai puo yua.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Nhơ Môi-se tin, tớq án sasai án lớiq dyôn ngai dŏq nnáng án la acháu puo Ê-yip-tô,
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 co án sáng khaq chiuq dieiq arức munơi alứng ticuoi ndon veng Yang Arbang-pilŏ́ng, aláng veng callong saq ndon dyôn án cơt bui muhúiq sớng.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Án parngíh khán chiuq ngai tông án co tian án veng Crit, ngki bôn tarnáp hơn te máh mun ntưn tớq cruong Ê-yip-tô, co án ngcong urớh án bôn ráp cống ŏ.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Co Môi-se tin, iki án ngốh te cruong Ê-yip-tô. Án lớiq adáh amớh puo pi-ốh án. Ma án chiuq níc, co án khoiq hôm án ndon ngai lớiq têq hôm.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Co Môi-se tin, án dyôn ticuoi Isa-ra-el veng máh phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng patáp nha-án dŏq ayư Ingái Ngốh, díh án ngcráih aham hơ. Dyơ tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng cachet nhéq máh acái pông ticuoi Ê-yip-tô, ma lớiq bôn cachet acái pông ticuoi Isa-ra-el.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Co ticuoi Isa-ra-el tin, iki têq nha-án dyang dơq ving-cavang Cusáu ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng payáh dơq cơt carna cuteq preng dyôn nha-án bôn ticaq pôq. Ma tư máh ticuoi Ê-yip-tô veng nha-án, dyơ dơq ngki culứp nhéq máh ticuoi ngki.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Co ticuoi Isa-ra-el tin, ngki nha-án pôq viel carrống vel Yê-ri-cô. Tớq nha-án viel bôn tupul ingái, carrống ngki cơt arlíh nhéq.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Rahap la cán táiq cháq, ma co án tin, án lớiq bôn cuchet mui parrứh alứng ticuoi tớq vel Yê-ri-cô ndon lớiq peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng. Án bôn tumống co án khoiq ial cannính ticuoi Isa-ra-el ndon pôq tituaiq vel ngki, dyơ choi nha-án dyôn ngốh pôq ien ŏ.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Ma imo têq cư ngiaih nhéq ticuoi tin ngki? Khán cư ính roih nhéq máh arnáq nha-án táq, cư lư lớiq rap mmŏ. Cư lớiq lớp tông te Kê-dien, Barac, Sam-sôn, Yêp-thê, Davit, Samu-el, alứng máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Co nha-án tin, nha-án bôn chíl rap cruong cannŏ́h, nha-án táq arnáq tinớng tupứng, alứng nha-án bôn parnai ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq par-ưq. Co nha-án tin, nha-án capát ngcang cula pưt,
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 nha-án pupát uih chéh pallô hớp lư, alứng viar vít te pla dau. Nha-án la ieuq, ma nha-án cơt rêng loi. Nha-án clŏ́q lư tarchíl, alứng chuih top líng te cruong cannŏ́h lúh pardach nhéq.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Máh cán ndon bôn acái cayieq nha-án khoiq cuchet ma môih lieh. Bôn ticuoi te top nha-án, ngai táq dieiq arức alứng cachet. Ma nha-án chiuq níc, lớiq ính ngin callong ngai yua nha-án cóq ngin, dŏq nha-án têq bôn tarcláh. Co nha-án sáng ŏ hơn la bôn tumống níc-níc alứng Yang Arbang-pilŏ́ng.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Bôn ticuoi ndon ngai ca-iep capriaq, ngai tính, ngai chóq, alứng ngai crál tớq coq tôt.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Ngai táq nha-án a-ưi nốh: Án ndon ngai alpóh tớq búl, án ndon ngai cưo cơt bar béq, án ndon ngai tráh tớq dau. Ticuoi tin ngki tớc tampớc ngcár cưu alứng ngcár mbeq, co nha-án kidit alứng chiuq ngai táq toiq bap lư.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Máh ticuoi ndon chiuq a-ưi nốh dieiq arức, lớiq piaiq nha-án át tớq cúc cuteq ndô. Piaiq lư la nha-án át tớq ntúq ŏ hơn te cúc cuteq ndô. Ma nha-án tôi tudô pôq tuki tớq ntúq aih, tớq cóh, tớq cưp, alứng tớq hŏ́ng cuteq.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Co nhéq máh nha-án tin, iki Yang Arbang-pilŏ́ng ngin nha-án táq piaiq. Ma án iyốh dyôn máh callong ndon án khoiq par-ưq ada nha-án.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Co án khoiq thuan dŏq nốh ŏ hơn te ngki loi dyôn he, dŏq nha-án bôn chúng munơi alứng he tưi. Iki án lư táq cua nhéq cứp arnáq pưt ndon án khoiq par-ưq ada ticuoi.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.