Atos 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Dyơ ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng plốh Satien idô: “Máh callong nha-án tông ngki lư ma lớiq?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Satien ôi idô: “Nhéq máh em ai, conh anhi ơi! Seq inha cammáng parnai cư nsuar. Yang Arbang-pilŏ́ng he bôn chức ang-ưr clưi nhéq te yang cannŏ́h; án khoiq tớq cato achúc achiac he A-praham te inớh. Ndóng ngki A-praham yôl át tớq cruong Mê-sapô-tamie; án iyốh pôq nga cruong Haran.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Yang Arbang-pilŏ́ng yua án idô: ‘Mái ngốh te cruong mái, alứng táh nhéq abŏ́h mái. Dyơ mái pôq át nga cruong ndon cư ính apáh a mái.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 “Iki A-praham ngốh te cruong Caldê, dyơ pôq át nga cruong Haran. Ma tư a-ám án cuchet, Yang Arbang-pilŏ́ng dông án pôq át tớq cruong he át hoi-ndô loi.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Yang Arbang-pilŏ́ng iyốh dyôn A-praham bôn cơt ưlla cuteq ndô. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng ưq alứng án nha tŏ́ng toiq án idô: Urớh nha-án bôn cơt ưlla nhéq cruong ndô tingôi tớq pang ache achón nha-án. Ma ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, án iyốh bôn acái.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng tông A-praham loi idô: ‘Urớh tŏ́ng toiq mái cóq át tớq cruong ndon nha-án lớiq bôn cơt ưlla. Tớq cruong ngki nha-án cơt sol nhéq puan culám cumo, alứng ticuoi ưlla nha-án táq dieiq arức lư ada nha-án.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ma tatun loi, cư ính carlieh dơq ada ticuoi tớq cruong ndon táq dyôn ache achón mái cơt sol. Cua ngki, ache achón mái bôn ngốh te cruong ngki, alứng bôn sang tám cư tớq ntúq ndô.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng carhŏt ada A-praham, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng yua án táq rit kít dyôn acái conh án. Rit ndô la tíc án carhŏt ada Yang Arbang-pilŏ́ng. Tư án bôn acái conh, án anốh acái ngki la I-sac. Catám ingái ticol, náp te ingái carnian I-sac, án táq rit kít dyôn I-sac. Muchứng ngki tưi, I-sac táq rit kít dyôn Yacốp, acái conh án. Alứng Yacốp táq rit kít ndô dyôn máh acái conh án. Án bôn mui chít la bar náq acái conh, la achúc achiac he.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Bôn munáq te máh achúc achiac he acái conh Yacốp, nốh Yô-sep. Máh ai Yô-sep uan ada án. Iki nha-án táiq án. Dyơ ticuoi te cruong Ê-yip-tô dông án dyôn cơt sol nga cruong ngki. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng át níc alứng án.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Iki Yang Arbang-pilŏ́ng choi Yô-sep dyôn vít te máh arnáq dieiq arức ngai ính táq án. Yang Arbang-pilŏ́ng táq tớq mít cannính puo cruong Ê-yip-tô táq ŏ ada án. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án cơt tubáiq lư. Iki puo cruong ngki chóh án cơt sút tớq cruong ngki, alứng cơt sút díh tớq dúng puo hơ.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Ndóng ngki bôn a-ưi cumo ớq crơng tanna tớq cruong Ê-yip-tô alứng tớq cruong Cana-an, lớiq bôn crơng tanna amớh tháng. Toiq bap lư máh ticuoi tớq cruong ngki. Alứng achúc achiac he te inớh pôq ruráh suo crơng tanna, ma lớiq bôn.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Tư Yacốp sáng ngai táq-ntêr te cruong Ê-yip-tô bôn crơng tanna, iki án yua acái conh án, la máh achúc achiac he te inớh pôq nga cruong Ê-yip-tô chư tôm lư.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Tư nha-án pôq chư tatun loi, Yô-sep dyôn nha-án chom án la em ai nha-án. Alứng án dyôn em ai án bôn tumúh puo cruong Ê-yip-tô.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Iki án patáp Yacốp a-ám án dyôn dông nhéq sớu pôq át alứng án tớq cruong Ê-yip-tô. Nhéq máh ticuoi tớq sớu án la tupul chít la sông náq.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Dyơ Yacốp pôq át tớq cruong Ê-yip-tô. Án alứng máh achúc achiac he te inớh át lớng tớq cruong ngki tingôi sút nhéq pang tumống nha-án.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Vít ngki ngai dông achô lieh cumuiq nha-án nga vel Se-kem, alứng dŏq tớq ping tớq cưp ndon A-praham khoiq plới te máh acái conh Hamor.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Khoiq tumán tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq arớq án khoiq ưq alứng A-praham te nsuoi, dyơ tŏ́ng toiq he cơt rứh clứng lư tớq cruong Ê-yip-tô.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Dyơ bôn munáq loi cơt puo tớq cruong Ê-yip-tô, ma án lớiq chom amớh te Yô-sep.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Puo ndô dông dieiq arức lư máh achúc achiac he te inớh. Án patot ticuoi mbơiq carnian acái conh cóq pôq phôt. Án táq iki, co án ính tŏ́ng toiq achúc achiac he cơt pít nhéq.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Tớq ingái dieiq arức ngki, a-i Môi-se carnian Môi-se. Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư ada Môi-se. A-i a-ám án parléh án tớq dúng, nhéq pe kisái.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Tư nha-án lớiq têq catốq nnáng, iki nha-án dông phôt Môi-se nga dơq; nha-án cacháq án tớq ar-áu két. Ma bôn acái cán puo tumúh; dyơ cán ngki ial táq acái.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Iki Môi-se bôn rian nhéq máh ngê tubáiq te ticuoi Ê-yip-tô. Dyơ parnai án tông la sit lư, alứng hôi lư án táq arnáq.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Tư Môi-se bôn puan chít cumo, án ính pôq alang em ai em ơi án ticuoi Isa-ra-el.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ndóng án pôq, án tumúh munáq ticuoi Ê-yip-tô tính munáq ticuoi Isa-ra-el. Án sáng sruiq táq ticuoi Isa-ra-el ngki, alứng án tớq choi. Dyơ án cachet ticuoi Ê-yip-tô.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Môi-se parngíh máh ticuoi Isa-ra-el chom Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án tarchoi nha-án. Ma nha-án lớiq chom te callong ndô.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ingái parnô loi, Môi-se tumúh bar náq ticuoi Isa-ra-el carchet. Dyơ án dyŏq nha-án êq carchet. Án tông nha-án idô: ‘Inha la lư em ai. Ma imo inha munáq pi-ốh munáq, munáq táq munáq?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Ma án ndon tính yớu, án kitúh Môi-se, alứng án tông idô: ‘Nnáu chóh mái cơt ticuoi sút dŏq parchen he?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Mái ính cachet cư arớq mái khoiq cachet ticuoi Ê-yip-tô ingái inô tưi, lớiq?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Tư Môi-se sáng parnai ngki, án adáh lư. Dyơ án lúh te cruong Ê-yip-tô, pôq át tớq cruong Madian loi. Tớq cruong ngki án ama bar náq acái conh.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Nhéq puan chít cumo Môi-se át tớq ntúq aih, tumán cóh Si-nai. Vít ngki bôn mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq apáh dyôn án hôm uih chéh tớq arpul arbu.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Tư Môi-se hôm uih, án sáng dut lư. Dyơ án ticaq pôq tumán ính me arŏ́q lư arbu ngki, ma án sáng sieng Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Cư la Yang Arbang-pilŏ́ng achúc achiac inha A-praham sang, I-sac sang, alứng Yacốp sang.’ Dyơ Môi-se dyandyír co sáng adáh lư, alứng án lớiq dáh me nnáng nga uih ngki.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô: ‘Mái luaiq viang cơp te dyưng mái. Ntúq cuteq mái tayứng ndô la ntúq práh ŏ na Yang Arbang-pilŏ́ng.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Cư khoiq hôm dyơ máh ticuoi prái cư chiuq a-ưi nốh dieiq arức tớq cruong Ê-yip-tô. Cư khoiq sáng dyơ máh ticuoi cư cucloiq cucling. Iki cư siar nga ndô ính choi tamống nha-án. Ma hoi-ndô cư yua mái píh lieh nga cruong Ê-yip-tô.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Te nsuoi, Môi-se ính choi tưi top Isa-ra-el, ma nha-án lớiq ính án choi. Alứng nha-án tông idô: ‘Nnáu chóh mái cơt sút dŏq parchen he?’ Ma tarneng ndon át tớq arbu uih chéh ngki tông Môi-se chom arlớih lư, la Yang Arbang-pilŏ́ng táp rêh án dyôn cơt sút top Isa-ra-el, alứng dyôn choi tamống nha-án.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Iki Môi-se dông angốh top Isa-ra-el te cruong Ê-yip-tô. Án táq a-ưi arnáq sileh tớq cruong Ê-yip-tô, alứng ndóng án choi nha-án dyang dơq ving cavang Cusáu, alứng ndóng nha-án át ntúq aih. Nha-án át ntúq ngki nhéq puan chít cumo.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Môi-se tông top Isa-ra-el idô: ‘Urớh Yang Arbang-pilŏ́ng yua munáq ticuoi te top inha dyôn cơt ticuoi tang ngcang án muchứng cư tưi.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Môi-se át alứng top achúc achiac he la ticuoi Isa-ra-el te inớh tớq ntúq aih, alứng án táp táq-ntêr alứng tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq cóh Si-nai. Ndóng ngki án ráp parnai dyôn têq bôn tumống te Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ án tông dyôn he chom tưi.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Ma achúc achiac he lớiq cammáng Môi-se. Dyơ nha-án ính táh Môi-se, alứng nha-án ính chô lieh nga cruong Ê-yip-tô.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Ndóng Môi-se yôl át tớq cóh Si-nai, achúc achiac he yua Arôn idô: ‘Seq mái táq rup yang dŏq ayông he. Co he lớiq chom bôn arnáq amớh cơt ada Môi-se, la ticuoi ndon dông angốh he te cruong Ê-yip-tô.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Iki nha-án táq mui lám rup carrŏ́q acái. Dyơ nha-án tutức sang rup ngki. Nha-án cha alứng parlơ bui. Nha-án ơn lư bôn rup nha-án tốq bôm.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Iki Yang Arbang-pilŏ́ng nguai te nha-án, alứng táh dyôn nha-án tíng sang mát pandang, mát kisái, alứng máh pantôr. Nha-án ngin nốh ngki la yang nha-án. Ma máh nốh ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông tớq tám uráq ticuoi tang ngcang án te inớh idô:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Lư inha cliau dúng prới yang Mô-lêc.
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Satien tông loi idô: “Ndóng achúc achiac he át tớq ntúq aih, nha-án sŏ́ng dông mui lám Dúng Sang Prới ien sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng. Dúng ngki nha-án táq veng arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông nha-án na Môi-se, alứng arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq apáh dyôn Môi-se hôm.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Achúc achiac he te inớh dyôn pang acái nha-án bôn ưlla tưi Dúng Sang Prới ngki. Ndóng Yô-sua dông achúc achiac he mot tớq cruong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq ính dyôn nha-án cơt ưlla, nha-án dông díh Dúng Sang Prới ngki. Yang Arbang-pilŏ́ng chuih máh ticuoi tớq cruong ngki, dyơ dyôn top he loi át. Alứng Dúng Sang Prới ngki yôl níc tớq cruong ndô tingôi ingái Davit cơt puo top Isa-ra-el.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư ada Davit. Alứng Davit seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn táq dúng pưt ien sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla achúc achiac he Yacốp sang.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn Davit táq Dúng Sang Pưt. Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Sa-lamôn, acái conh Davit, táq Dúng Sang ngki.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h lớiq át tớq dúng sang ticuoi táq. Án khoiq tông ada ticuoi tang ngcang án idô:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Pilŏ́ng cơt kichơng dyôn cư ticu,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Cư táp teng cứp nốh ndon khoiq bôn, piaiq lớiq?’”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Dyơ Satien tông loi idô: “Inha bôn mít cớng lư. Alứng cutor inha lớiq ính cammáng. Inha lớiq peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng alứng lớiq dyôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít inha. Inha táq muchứng tháng achúc achiac inha te inớh.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Nha-án khoiq táq dieiq arức máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án cachet máh ticuoi tông acớiq dyôn nha-án chom, urớh bôn munáq Acái Yang Arbang-pilŏ́ng siar nga cúc cuteq ndô. Alứng hoi-ndô án khoiq tớq dyơ nga cúc cuteq ndô, ma inha khoiq culieu án alứng cachet án.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông dyôn inha chom phep rit te Yang Arbang-pilŏ́ng, ma inha lớiq peh parnai ngki.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Tư ticuoi sút sáng máh parnai ngki, nha-án sáng la-ưn táp tớq mít nha-án. Alứng nha-án caltưat kineng tabang ada Satien.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ma Satien bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án. Dyơ án tingưi asớr nga pilŏ́ng, alứng án hôm chức ang-ưr lư te Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng án hôm Yê-su át tayứng pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Dyơ án tông idô: “Tíh! Inha tingưi nga pilŏ́ng! Cư hôm pilŏ́ng arớq ngai pốh, alứng cư hôm Acái Yang Cơt Ticuoi át tayứng pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Tư máh ticuoi ngki sáng Satien tông parnai ngki, nha-án capát cutor alứng hiar yứng lư. Dyơ nha-án palŏ́ng nga Satien.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Nha-án ndŏ́h Satien angốh culái tieh vel. Alứng nha-án ial búl tíq ada Satien tingôi cuchet. Top ticuoi ndon cachet Satien, yua munáq ticuoi bánh, nốh Salơ, kiaq me tampớc nha-án.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Ndóng nha-án tíq búl ada Satien, Satien cớu idô: “Ưlla Yê-su ơi! Seq inha ráp ial arvai cư.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Iki án chóh tarcol alứng tông yứng lư idô: “Ưlla ơi! Seq inha êq náp máh luaih ndon nha-án táq ada cư hoi-ndô.”
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.