Atos 7

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dyơ ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng plốh Satien idô: “Máh callong nha-án tông ngki lư ma lớiq?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Satien ôi idô: “Nhéq máh em ai, conh anhi ơi! Seq inha cammáng parnai cư nsuar. Yang Arbang-pilŏ́ng he bôn chức ang-ưr clưi nhéq te yang cannŏ́h; án khoiq tớq cato achúc achiac he A-praham te inớh. Ndóng ngki A-praham yôl át tớq cruong Mê-sapô-tamie; án iyốh pôq nga cruong Haran.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Yang Arbang-pilŏ́ng yua án idô: ‘Mái ngốh te cruong mái, alứng táh nhéq abŏ́h mái. Dyơ mái pôq át nga cruong ndon cư ính apáh a mái.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Iki A-praham ngốh te cruong Caldê, dyơ pôq át nga cruong Haran. Ma tư a-ám án cuchet, Yang Arbang-pilŏ́ng dông án pôq át tớq cruong he át hoi-ndô loi.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Yang Arbang-pilŏ́ng iyốh dyôn A-praham bôn cơt ưlla cuteq ndô. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng ưq alứng án nha tŏ́ng toiq án idô: Urớh nha-án bôn cơt ưlla nhéq cruong ndô tingôi tớq pang ache achón nha-án. Ma ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, án iyốh bôn acái.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng tông A-praham loi idô: ‘Urớh tŏ́ng toiq mái cóq át tớq cruong ndon nha-án lớiq bôn cơt ưlla. Tớq cruong ngki nha-án cơt sol nhéq puan culám cumo, alứng ticuoi ưlla nha-án táq dieiq arức lư ada nha-án.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ma tatun loi, cư ính carlieh dơq ada ticuoi tớq cruong ndon táq dyôn ache achón mái cơt sol. Cua ngki, ache achón mái bôn ngốh te cruong ngki, alứng bôn sang tám cư tớq ntúq ndô.’
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng carhŏt ada A-praham, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng yua án táq rit kít dyôn acái conh án. Rit ndô la tíc án carhŏt ada Yang Arbang-pilŏ́ng. Tư án bôn acái conh, án anốh acái ngki la I-sac. Catám ingái ticol, náp te ingái carnian I-sac, án táq rit kít dyôn I-sac. Muchứng ngki tưi, I-sac táq rit kít dyôn Yacốp, acái conh án. Alứng Yacốp táq rit kít ndô dyôn máh acái conh án. Án bôn mui chít la bar náq acái conh, la achúc achiac he.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Bôn munáq te máh achúc achiac he acái conh Yacốp, nốh Yô-sep. Máh ai Yô-sep uan ada án. Iki nha-án táiq án. Dyơ ticuoi te cruong Ê-yip-tô dông án dyôn cơt sol nga cruong ngki. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng át níc alứng án.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Iki Yang Arbang-pilŏ́ng choi Yô-sep dyôn vít te máh arnáq dieiq arức ngai ính táq án. Yang Arbang-pilŏ́ng táq tớq mít cannính puo cruong Ê-yip-tô táq ŏ ada án. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án cơt tubáiq lư. Iki puo cruong ngki chóh án cơt sút tớq cruong ngki, alứng cơt sút díh tớq dúng puo hơ.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Ndóng ngki bôn a-ưi cumo ớq crơng tanna tớq cruong Ê-yip-tô alứng tớq cruong Cana-an, lớiq bôn crơng tanna amớh tháng. Toiq bap lư máh ticuoi tớq cruong ngki. Alứng achúc achiac he te inớh pôq ruráh suo crơng tanna, ma lớiq bôn.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Tư Yacốp sáng ngai táq-ntêr te cruong Ê-yip-tô bôn crơng tanna, iki án yua acái conh án, la máh achúc achiac he te inớh pôq nga cruong Ê-yip-tô chư tôm lư.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Tư nha-án pôq chư tatun loi, Yô-sep dyôn nha-án chom án la em ai nha-án. Alứng án dyôn em ai án bôn tumúh puo cruong Ê-yip-tô.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Iki án patáp Yacốp a-ám án dyôn dông nhéq sớu pôq át alứng án tớq cruong Ê-yip-tô. Nhéq máh ticuoi tớq sớu án la tupul chít la sông náq.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 Dyơ Yacốp pôq át tớq cruong Ê-yip-tô. Án alứng máh achúc achiac he te inớh át lớng tớq cruong ngki tingôi sút nhéq pang tumống nha-án.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Vít ngki ngai dông achô lieh cumuiq nha-án nga vel Se-kem, alứng dŏq tớq ping tớq cưp ndon A-praham khoiq plới te máh acái conh Hamor.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Khoiq tumán tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq arớq án khoiq ưq alứng A-praham te nsuoi, dyơ tŏ́ng toiq he cơt rứh clứng lư tớq cruong Ê-yip-tô.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Dyơ bôn munáq loi cơt puo tớq cruong Ê-yip-tô, ma án lớiq chom amớh te Yô-sep.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Puo ndô dông dieiq arức lư máh achúc achiac he te inớh. Án patot ticuoi mbơiq carnian acái conh cóq pôq phôt. Án táq iki, co án ính tŏ́ng toiq achúc achiac he cơt pít nhéq.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Tớq ingái dieiq arức ngki, a-i Môi-se carnian Môi-se. Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư ada Môi-se. A-i a-ám án parléh án tớq dúng, nhéq pe kisái.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Tư nha-án lớiq têq catốq nnáng, iki nha-án dông phôt Môi-se nga dơq; nha-án cacháq án tớq ar-áu két. Ma bôn acái cán puo tumúh; dyơ cán ngki ial táq acái.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Iki Môi-se bôn rian nhéq máh ngê tubáiq te ticuoi Ê-yip-tô. Dyơ parnai án tông la sit lư, alứng hôi lư án táq arnáq.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Tư Môi-se bôn puan chít cumo, án ính pôq alang em ai em ơi án ticuoi Isa-ra-el.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ndóng án pôq, án tumúh munáq ticuoi Ê-yip-tô tính munáq ticuoi Isa-ra-el. Án sáng sruiq táq ticuoi Isa-ra-el ngki, alứng án tớq choi. Dyơ án cachet ticuoi Ê-yip-tô.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Môi-se parngíh máh ticuoi Isa-ra-el chom Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án tarchoi nha-án. Ma nha-án lớiq chom te callong ndô.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Ingái parnô loi, Môi-se tumúh bar náq ticuoi Isa-ra-el carchet. Dyơ án dyŏq nha-án êq carchet. Án tông nha-án idô: ‘Inha la lư em ai. Ma imo inha munáq pi-ốh munáq, munáq táq munáq?’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Ma án ndon tính yớu, án kitúh Môi-se, alứng án tông idô: ‘Nnáu chóh mái cơt ticuoi sút dŏq parchen he?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Mái ính cachet cư arớq mái khoiq cachet ticuoi Ê-yip-tô ingái inô tưi, lớiq?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Tư Môi-se sáng parnai ngki, án adáh lư. Dyơ án lúh te cruong Ê-yip-tô, pôq át tớq cruong Madian loi. Tớq cruong ngki án ama bar náq acái conh.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Nhéq puan chít cumo Môi-se át tớq ntúq aih, tumán cóh Si-nai. Vít ngki bôn mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq apáh dyôn án hôm uih chéh tớq arpul arbu.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Tư Môi-se hôm uih, án sáng dut lư. Dyơ án ticaq pôq tumán ính me arŏ́q lư arbu ngki, ma án sáng sieng Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 ‘Cư la Yang Arbang-pilŏ́ng achúc achiac inha A-praham sang, I-sac sang, alứng Yacốp sang.’ Dyơ Môi-se dyandyír co sáng adáh lư, alứng án lớiq dáh me nnáng nga uih ngki.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô: ‘Mái luaiq viang cơp te dyưng mái. Ntúq cuteq mái tayứng ndô la ntúq práh ŏ na Yang Arbang-pilŏ́ng.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Cư khoiq hôm dyơ máh ticuoi prái cư chiuq a-ưi nốh dieiq arức tớq cruong Ê-yip-tô. Cư khoiq sáng dyơ máh ticuoi cư cucloiq cucling. Iki cư siar nga ndô ính choi tamống nha-án. Ma hoi-ndô cư yua mái píh lieh nga cruong Ê-yip-tô.’
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Te nsuoi, Môi-se ính choi tưi top Isa-ra-el, ma nha-án lớiq ính án choi. Alứng nha-án tông idô: ‘Nnáu chóh mái cơt sút dŏq parchen he?’ Ma tarneng ndon át tớq arbu uih chéh ngki tông Môi-se chom arlớih lư, la Yang Arbang-pilŏ́ng táp rêh án dyôn cơt sút top Isa-ra-el, alứng dyôn choi tamống nha-án.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Iki Môi-se dông angốh top Isa-ra-el te cruong Ê-yip-tô. Án táq a-ưi arnáq sileh tớq cruong Ê-yip-tô, alứng ndóng án choi nha-án dyang dơq ving cavang Cusáu, alứng ndóng nha-án át ntúq aih. Nha-án át ntúq ngki nhéq puan chít cumo.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Môi-se tông top Isa-ra-el idô: ‘Urớh Yang Arbang-pilŏ́ng yua munáq ticuoi te top inha dyôn cơt ticuoi tang ngcang án muchứng cư tưi.’
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Môi-se át alứng top achúc achiac he la ticuoi Isa-ra-el te inớh tớq ntúq aih, alứng án táp táq-ntêr alứng tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq cóh Si-nai. Ndóng ngki án ráp parnai dyôn têq bôn tumống te Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ án tông dyôn he chom tưi.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Ma achúc achiac he lớiq cammáng Môi-se. Dyơ nha-án ính táh Môi-se, alứng nha-án ính chô lieh nga cruong Ê-yip-tô.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 Ndóng Môi-se yôl át tớq cóh Si-nai, achúc achiac he yua Arôn idô: ‘Seq mái táq rup yang dŏq ayông he. Co he lớiq chom bôn arnáq amớh cơt ada Môi-se, la ticuoi ndon dông angốh he te cruong Ê-yip-tô.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Iki nha-án táq mui lám rup carrŏ́q acái. Dyơ nha-án tutức sang rup ngki. Nha-án cha alứng parlơ bui. Nha-án ơn lư bôn rup nha-án tốq bôm.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Iki Yang Arbang-pilŏ́ng nguai te nha-án, alứng táh dyôn nha-án tíng sang mát pandang, mát kisái, alứng máh pantôr. Nha-án ngin nốh ngki la yang nha-án. Ma máh nốh ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông tớq tám uráq ticuoi tang ngcang án te inớh idô:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Lư inha cliau dúng prới yang Mô-lêc.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 Satien tông loi idô: “Ndóng achúc achiac he át tớq ntúq aih, nha-án sŏ́ng dông mui lám Dúng Sang Prới ien sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng. Dúng ngki nha-án táq veng arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông nha-án na Môi-se, alứng arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq apáh dyôn Môi-se hôm.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Achúc achiac he te inớh dyôn pang acái nha-án bôn ưlla tưi Dúng Sang Prới ngki. Ndóng Yô-sua dông achúc achiac he mot tớq cruong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq ính dyôn nha-án cơt ưlla, nha-án dông díh Dúng Sang Prới ngki. Yang Arbang-pilŏ́ng chuih máh ticuoi tớq cruong ngki, dyơ dyôn top he loi át. Alứng Dúng Sang Prới ngki yôl níc tớq cruong ndô tingôi ingái Davit cơt puo top Isa-ra-el.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư ada Davit. Alứng Davit seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn táq dúng pưt ien sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla achúc achiac he Yacốp sang.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn Davit táq Dúng Sang Pưt. Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Sa-lamôn, acái conh Davit, táq Dúng Sang ngki.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h lớiq át tớq dúng sang ticuoi táq. Án khoiq tông ada ticuoi tang ngcang án idô:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Pilŏ́ng cơt kichơng dyôn cư ticu,
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Cư táp teng cứp nốh ndon khoiq bôn, piaiq lớiq?’”
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 Dyơ Satien tông loi idô: “Inha bôn mít cớng lư. Alứng cutor inha lớiq ính cammáng. Inha lớiq peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng alứng lớiq dyôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít inha. Inha táq muchứng tháng achúc achiac inha te inớh.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Nha-án khoiq táq dieiq arức máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án cachet máh ticuoi tông acớiq dyôn nha-án chom, urớh bôn munáq Acái Yang Arbang-pilŏ́ng siar nga cúc cuteq ndô. Alứng hoi-ndô án khoiq tớq dyơ nga cúc cuteq ndô, ma inha khoiq culieu án alứng cachet án.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông dyôn inha chom phep rit te Yang Arbang-pilŏ́ng, ma inha lớiq peh parnai ngki.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Tư ticuoi sút sáng máh parnai ngki, nha-án sáng la-ưn táp tớq mít nha-án. Alứng nha-án caltưat kineng tabang ada Satien.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Ma Satien bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án. Dyơ án tingưi asớr nga pilŏ́ng, alứng án hôm chức ang-ưr lư te Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng án hôm Yê-su át tayứng pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 Dyơ án tông idô: “Tíh! Inha tingưi nga pilŏ́ng! Cư hôm pilŏ́ng arớq ngai pốh, alứng cư hôm Acái Yang Cơt Ticuoi át tayứng pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Tư máh ticuoi ngki sáng Satien tông parnai ngki, nha-án capát cutor alứng hiar yứng lư. Dyơ nha-án palŏ́ng nga Satien.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Nha-án ndŏ́h Satien angốh culái tieh vel. Alứng nha-án ial búl tíq ada Satien tingôi cuchet. Top ticuoi ndon cachet Satien, yua munáq ticuoi bánh, nốh Salơ, kiaq me tampớc nha-án.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Ndóng nha-án tíq búl ada Satien, Satien cớu idô: “Ưlla Yê-su ơi! Seq inha ráp ial arvai cư.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Iki án chóh tarcol alứng tông yứng lư idô: “Ưlla ơi! Seq inha êq náp máh luaih ndon nha-án táq ada cư hoi-ndô.”
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.