Atos 7

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dyơ ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng plốh Satien idô: “Máh callong nha-án tông ngki lư ma lớiq?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Satien ôi idô: “Nhéq máh em ai, conh anhi ơi! Seq inha cammáng parnai cư nsuar. Yang Arbang-pilŏ́ng he bôn chức ang-ưr clưi nhéq te yang cannŏ́h; án khoiq tớq cato achúc achiac he A-praham te inớh. Ndóng ngki A-praham yôl át tớq cruong Mê-sapô-tamie; án iyốh pôq nga cruong Haran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Yang Arbang-pilŏ́ng yua án idô: ‘Mái ngốh te cruong mái, alứng táh nhéq abŏ́h mái. Dyơ mái pôq át nga cruong ndon cư ính apáh a mái.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 “Iki A-praham ngốh te cruong Caldê, dyơ pôq át nga cruong Haran. Ma tư a-ám án cuchet, Yang Arbang-pilŏ́ng dông án pôq át tớq cruong he át hoi-ndô loi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Yang Arbang-pilŏ́ng iyốh dyôn A-praham bôn cơt ưlla cuteq ndô. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng ưq alứng án nha tŏ́ng toiq án idô: Urớh nha-án bôn cơt ưlla nhéq cruong ndô tingôi tớq pang ache achón nha-án. Ma ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, án iyốh bôn acái.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng tông A-praham loi idô: ‘Urớh tŏ́ng toiq mái cóq át tớq cruong ndon nha-án lớiq bôn cơt ưlla. Tớq cruong ngki nha-án cơt sol nhéq puan culám cumo, alứng ticuoi ưlla nha-án táq dieiq arức lư ada nha-án.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Ma tatun loi, cư ính carlieh dơq ada ticuoi tớq cruong ndon táq dyôn ache achón mái cơt sol. Cua ngki, ache achón mái bôn ngốh te cruong ngki, alứng bôn sang tám cư tớq ntúq ndô.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng carhŏt ada A-praham, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng yua án táq rit kít dyôn acái conh án. Rit ndô la tíc án carhŏt ada Yang Arbang-pilŏ́ng. Tư án bôn acái conh, án anốh acái ngki la I-sac. Catám ingái ticol, náp te ingái carnian I-sac, án táq rit kít dyôn I-sac. Muchứng ngki tưi, I-sac táq rit kít dyôn Yacốp, acái conh án. Alứng Yacốp táq rit kít ndô dyôn máh acái conh án. Án bôn mui chít la bar náq acái conh, la achúc achiac he.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Bôn munáq te máh achúc achiac he acái conh Yacốp, nốh Yô-sep. Máh ai Yô-sep uan ada án. Iki nha-án táiq án. Dyơ ticuoi te cruong Ê-yip-tô dông án dyôn cơt sol nga cruong ngki. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng át níc alứng án.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Iki Yang Arbang-pilŏ́ng choi Yô-sep dyôn vít te máh arnáq dieiq arức ngai ính táq án. Yang Arbang-pilŏ́ng táq tớq mít cannính puo cruong Ê-yip-tô táq ŏ ada án. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án cơt tubáiq lư. Iki puo cruong ngki chóh án cơt sút tớq cruong ngki, alứng cơt sút díh tớq dúng puo hơ.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Ndóng ngki bôn a-ưi cumo ớq crơng tanna tớq cruong Ê-yip-tô alứng tớq cruong Cana-an, lớiq bôn crơng tanna amớh tháng. Toiq bap lư máh ticuoi tớq cruong ngki. Alứng achúc achiac he te inớh pôq ruráh suo crơng tanna, ma lớiq bôn.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Tư Yacốp sáng ngai táq-ntêr te cruong Ê-yip-tô bôn crơng tanna, iki án yua acái conh án, la máh achúc achiac he te inớh pôq nga cruong Ê-yip-tô chư tôm lư.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Tư nha-án pôq chư tatun loi, Yô-sep dyôn nha-án chom án la em ai nha-án. Alứng án dyôn em ai án bôn tumúh puo cruong Ê-yip-tô.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Iki án patáp Yacốp a-ám án dyôn dông nhéq sớu pôq át alứng án tớq cruong Ê-yip-tô. Nhéq máh ticuoi tớq sớu án la tupul chít la sông náq.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Dyơ Yacốp pôq át tớq cruong Ê-yip-tô. Án alứng máh achúc achiac he te inớh át lớng tớq cruong ngki tingôi sút nhéq pang tumống nha-án.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Vít ngki ngai dông achô lieh cumuiq nha-án nga vel Se-kem, alứng dŏq tớq ping tớq cưp ndon A-praham khoiq plới te máh acái conh Hamor.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Khoiq tumán tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq arớq án khoiq ưq alứng A-praham te nsuoi, dyơ tŏ́ng toiq he cơt rứh clứng lư tớq cruong Ê-yip-tô.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Dyơ bôn munáq loi cơt puo tớq cruong Ê-yip-tô, ma án lớiq chom amớh te Yô-sep.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Puo ndô dông dieiq arức lư máh achúc achiac he te inớh. Án patot ticuoi mbơiq carnian acái conh cóq pôq phôt. Án táq iki, co án ính tŏ́ng toiq achúc achiac he cơt pít nhéq.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Tớq ingái dieiq arức ngki, a-i Môi-se carnian Môi-se. Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư ada Môi-se. A-i a-ám án parléh án tớq dúng, nhéq pe kisái.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Tư nha-án lớiq têq catốq nnáng, iki nha-án dông phôt Môi-se nga dơq; nha-án cacháq án tớq ar-áu két. Ma bôn acái cán puo tumúh; dyơ cán ngki ial táq acái.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Iki Môi-se bôn rian nhéq máh ngê tubáiq te ticuoi Ê-yip-tô. Dyơ parnai án tông la sit lư, alứng hôi lư án táq arnáq.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Tư Môi-se bôn puan chít cumo, án ính pôq alang em ai em ơi án ticuoi Isa-ra-el.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ndóng án pôq, án tumúh munáq ticuoi Ê-yip-tô tính munáq ticuoi Isa-ra-el. Án sáng sruiq táq ticuoi Isa-ra-el ngki, alứng án tớq choi. Dyơ án cachet ticuoi Ê-yip-tô.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Môi-se parngíh máh ticuoi Isa-ra-el chom Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án tarchoi nha-án. Ma nha-án lớiq chom te callong ndô.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Ingái parnô loi, Môi-se tumúh bar náq ticuoi Isa-ra-el carchet. Dyơ án dyŏq nha-án êq carchet. Án tông nha-án idô: ‘Inha la lư em ai. Ma imo inha munáq pi-ốh munáq, munáq táq munáq?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Ma án ndon tính yớu, án kitúh Môi-se, alứng án tông idô: ‘Nnáu chóh mái cơt ticuoi sút dŏq parchen he?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Mái ính cachet cư arớq mái khoiq cachet ticuoi Ê-yip-tô ingái inô tưi, lớiq?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Tư Môi-se sáng parnai ngki, án adáh lư. Dyơ án lúh te cruong Ê-yip-tô, pôq át tớq cruong Madian loi. Tớq cruong ngki án ama bar náq acái conh.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Nhéq puan chít cumo Môi-se át tớq ntúq aih, tumán cóh Si-nai. Vít ngki bôn mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq apáh dyôn án hôm uih chéh tớq arpul arbu.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Tư Môi-se hôm uih, án sáng dut lư. Dyơ án ticaq pôq tumán ính me arŏ́q lư arbu ngki, ma án sáng sieng Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Cư la Yang Arbang-pilŏ́ng achúc achiac inha A-praham sang, I-sac sang, alứng Yacốp sang.’ Dyơ Môi-se dyandyír co sáng adáh lư, alứng án lớiq dáh me nnáng nga uih ngki.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô: ‘Mái luaiq viang cơp te dyưng mái. Ntúq cuteq mái tayứng ndô la ntúq práh ŏ na Yang Arbang-pilŏ́ng.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Cư khoiq hôm dyơ máh ticuoi prái cư chiuq a-ưi nốh dieiq arức tớq cruong Ê-yip-tô. Cư khoiq sáng dyơ máh ticuoi cư cucloiq cucling. Iki cư siar nga ndô ính choi tamống nha-án. Ma hoi-ndô cư yua mái píh lieh nga cruong Ê-yip-tô.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Te nsuoi, Môi-se ính choi tưi top Isa-ra-el, ma nha-án lớiq ính án choi. Alứng nha-án tông idô: ‘Nnáu chóh mái cơt sút dŏq parchen he?’ Ma tarneng ndon át tớq arbu uih chéh ngki tông Môi-se chom arlớih lư, la Yang Arbang-pilŏ́ng táp rêh án dyôn cơt sút top Isa-ra-el, alứng dyôn choi tamống nha-án.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Iki Môi-se dông angốh top Isa-ra-el te cruong Ê-yip-tô. Án táq a-ưi arnáq sileh tớq cruong Ê-yip-tô, alứng ndóng án choi nha-án dyang dơq ving cavang Cusáu, alứng ndóng nha-án át ntúq aih. Nha-án át ntúq ngki nhéq puan chít cumo.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Môi-se tông top Isa-ra-el idô: ‘Urớh Yang Arbang-pilŏ́ng yua munáq ticuoi te top inha dyôn cơt ticuoi tang ngcang án muchứng cư tưi.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Môi-se át alứng top achúc achiac he la ticuoi Isa-ra-el te inớh tớq ntúq aih, alứng án táp táq-ntêr alứng tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq cóh Si-nai. Ndóng ngki án ráp parnai dyôn têq bôn tumống te Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ án tông dyôn he chom tưi.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Ma achúc achiac he lớiq cammáng Môi-se. Dyơ nha-án ính táh Môi-se, alứng nha-án ính chô lieh nga cruong Ê-yip-tô.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ndóng Môi-se yôl át tớq cóh Si-nai, achúc achiac he yua Arôn idô: ‘Seq mái táq rup yang dŏq ayông he. Co he lớiq chom bôn arnáq amớh cơt ada Môi-se, la ticuoi ndon dông angốh he te cruong Ê-yip-tô.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Iki nha-án táq mui lám rup carrŏ́q acái. Dyơ nha-án tutức sang rup ngki. Nha-án cha alứng parlơ bui. Nha-án ơn lư bôn rup nha-án tốq bôm.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Iki Yang Arbang-pilŏ́ng nguai te nha-án, alứng táh dyôn nha-án tíng sang mát pandang, mát kisái, alứng máh pantôr. Nha-án ngin nốh ngki la yang nha-án. Ma máh nốh ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông tớq tám uráq ticuoi tang ngcang án te inớh idô:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Lư inha cliau dúng prới yang Mô-lêc.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Satien tông loi idô: “Ndóng achúc achiac he át tớq ntúq aih, nha-án sŏ́ng dông mui lám Dúng Sang Prới ien sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng. Dúng ngki nha-án táq veng arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông nha-án na Môi-se, alứng arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq apáh dyôn Môi-se hôm.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Achúc achiac he te inớh dyôn pang acái nha-án bôn ưlla tưi Dúng Sang Prới ngki. Ndóng Yô-sua dông achúc achiac he mot tớq cruong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq ính dyôn nha-án cơt ưlla, nha-án dông díh Dúng Sang Prới ngki. Yang Arbang-pilŏ́ng chuih máh ticuoi tớq cruong ngki, dyơ dyôn top he loi át. Alứng Dúng Sang Prới ngki yôl níc tớq cruong ndô tingôi ingái Davit cơt puo top Isa-ra-el.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư ada Davit. Alứng Davit seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn táq dúng pưt ien sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla achúc achiac he Yacốp sang.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn Davit táq Dúng Sang Pưt. Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Sa-lamôn, acái conh Davit, táq Dúng Sang ngki.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h lớiq át tớq dúng sang ticuoi táq. Án khoiq tông ada ticuoi tang ngcang án idô:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Pilŏ́ng cơt kichơng dyôn cư ticu,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Cư táp teng cứp nốh ndon khoiq bôn, piaiq lớiq?’”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Dyơ Satien tông loi idô: “Inha bôn mít cớng lư. Alứng cutor inha lớiq ính cammáng. Inha lớiq peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng alứng lớiq dyôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít inha. Inha táq muchứng tháng achúc achiac inha te inớh.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Nha-án khoiq táq dieiq arức máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án cachet máh ticuoi tông acớiq dyôn nha-án chom, urớh bôn munáq Acái Yang Arbang-pilŏ́ng siar nga cúc cuteq ndô. Alứng hoi-ndô án khoiq tớq dyơ nga cúc cuteq ndô, ma inha khoiq culieu án alứng cachet án.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông dyôn inha chom phep rit te Yang Arbang-pilŏ́ng, ma inha lớiq peh parnai ngki.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Tư ticuoi sút sáng máh parnai ngki, nha-án sáng la-ưn táp tớq mít nha-án. Alứng nha-án caltưat kineng tabang ada Satien.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ma Satien bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án. Dyơ án tingưi asớr nga pilŏ́ng, alứng án hôm chức ang-ưr lư te Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng án hôm Yê-su át tayứng pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Dyơ án tông idô: “Tíh! Inha tingưi nga pilŏ́ng! Cư hôm pilŏ́ng arớq ngai pốh, alứng cư hôm Acái Yang Cơt Ticuoi át tayứng pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Tư máh ticuoi ngki sáng Satien tông parnai ngki, nha-án capát cutor alứng hiar yứng lư. Dyơ nha-án palŏ́ng nga Satien.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Nha-án ndŏ́h Satien angốh culái tieh vel. Alứng nha-án ial búl tíq ada Satien tingôi cuchet. Top ticuoi ndon cachet Satien, yua munáq ticuoi bánh, nốh Salơ, kiaq me tampớc nha-án.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ndóng nha-án tíq búl ada Satien, Satien cớu idô: “Ưlla Yê-su ơi! Seq inha ráp ial arvai cư.”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Iki án chóh tarcol alứng tông yứng lư idô: “Ưlla ơi! Seq inha êq náp máh luaih ndon nha-án táq ada cư hoi-ndô.”
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.