Atos 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Dyơ ariaih top teng rit sang Yang Arbang-pilŏ́ng plốh Satien idô: “Máh callong nha-án tông ngki lư ma lớiq?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Satien ôi idô: “Nhéq máh em ai, conh anhi ơi! Seq inha cammáng parnai cư nsuar. Yang Arbang-pilŏ́ng he bôn chức ang-ưr clưi nhéq te yang cannŏ́h; án khoiq tớq cato achúc achiac he A-praham te inớh. Ndóng ngki A-praham yôl át tớq cruong Mê-sapô-tamie; án iyốh pôq nga cruong Haran.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Yang Arbang-pilŏ́ng yua án idô: ‘Mái ngốh te cruong mái, alứng táh nhéq abŏ́h mái. Dyơ mái pôq át nga cruong ndon cư ính apáh a mái.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 “Iki A-praham ngốh te cruong Caldê, dyơ pôq át nga cruong Haran. Ma tư a-ám án cuchet, Yang Arbang-pilŏ́ng dông án pôq át tớq cruong he át hoi-ndô loi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Yang Arbang-pilŏ́ng iyốh dyôn A-praham bôn cơt ưlla cuteq ndô. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng ưq alứng án nha tŏ́ng toiq án idô: Urớh nha-án bôn cơt ưlla nhéq cruong ndô tingôi tớq pang ache achón nha-án. Ma ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng tông iki, án iyốh bôn acái.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng tông A-praham loi idô: ‘Urớh tŏ́ng toiq mái cóq át tớq cruong ndon nha-án lớiq bôn cơt ưlla. Tớq cruong ngki nha-án cơt sol nhéq puan culám cumo, alứng ticuoi ưlla nha-án táq dieiq arức lư ada nha-án.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Ma tatun loi, cư ính carlieh dơq ada ticuoi tớq cruong ndon táq dyôn ache achón mái cơt sol. Cua ngki, ache achón mái bôn ngốh te cruong ngki, alứng bôn sang tám cư tớq ntúq ndô.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng carhŏt ada A-praham, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng yua án táq rit kít dyôn acái conh án. Rit ndô la tíc án carhŏt ada Yang Arbang-pilŏ́ng. Tư án bôn acái conh, án anốh acái ngki la I-sac. Catám ingái ticol, náp te ingái carnian I-sac, án táq rit kít dyôn I-sac. Muchứng ngki tưi, I-sac táq rit kít dyôn Yacốp, acái conh án. Alứng Yacốp táq rit kít ndô dyôn máh acái conh án. Án bôn mui chít la bar náq acái conh, la achúc achiac he.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Bôn munáq te máh achúc achiac he acái conh Yacốp, nốh Yô-sep. Máh ai Yô-sep uan ada án. Iki nha-án táiq án. Dyơ ticuoi te cruong Ê-yip-tô dông án dyôn cơt sol nga cruong ngki. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng át níc alứng án.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Iki Yang Arbang-pilŏ́ng choi Yô-sep dyôn vít te máh arnáq dieiq arức ngai ính táq án. Yang Arbang-pilŏ́ng táq tớq mít cannính puo cruong Ê-yip-tô táq ŏ ada án. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án cơt tubáiq lư. Iki puo cruong ngki chóh án cơt sút tớq cruong ngki, alứng cơt sút díh tớq dúng puo hơ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Ndóng ngki bôn a-ưi cumo ớq crơng tanna tớq cruong Ê-yip-tô alứng tớq cruong Cana-an, lớiq bôn crơng tanna amớh tháng. Toiq bap lư máh ticuoi tớq cruong ngki. Alứng achúc achiac he te inớh pôq ruráh suo crơng tanna, ma lớiq bôn.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Tư Yacốp sáng ngai táq-ntêr te cruong Ê-yip-tô bôn crơng tanna, iki án yua acái conh án, la máh achúc achiac he te inớh pôq nga cruong Ê-yip-tô chư tôm lư.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Tư nha-án pôq chư tatun loi, Yô-sep dyôn nha-án chom án la em ai nha-án. Alứng án dyôn em ai án bôn tumúh puo cruong Ê-yip-tô.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Iki án patáp Yacốp a-ám án dyôn dông nhéq sớu pôq át alứng án tớq cruong Ê-yip-tô. Nhéq máh ticuoi tớq sớu án la tupul chít la sông náq.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Dyơ Yacốp pôq át tớq cruong Ê-yip-tô. Án alứng máh achúc achiac he te inớh át lớng tớq cruong ngki tingôi sút nhéq pang tumống nha-án.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Vít ngki ngai dông achô lieh cumuiq nha-án nga vel Se-kem, alứng dŏq tớq ping tớq cưp ndon A-praham khoiq plới te máh acái conh Hamor.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Khoiq tumán tớq ingái Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq arớq án khoiq ưq alứng A-praham te nsuoi, dyơ tŏ́ng toiq he cơt rứh clứng lư tớq cruong Ê-yip-tô.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Dyơ bôn munáq loi cơt puo tớq cruong Ê-yip-tô, ma án lớiq chom amớh te Yô-sep.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Puo ndô dông dieiq arức lư máh achúc achiac he te inớh. Án patot ticuoi mbơiq carnian acái conh cóq pôq phôt. Án táq iki, co án ính tŏ́ng toiq achúc achiac he cơt pít nhéq.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Tớq ingái dieiq arức ngki, a-i Môi-se carnian Môi-se. Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư ada Môi-se. A-i a-ám án parléh án tớq dúng, nhéq pe kisái.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Tư nha-án lớiq têq catốq nnáng, iki nha-án dông phôt Môi-se nga dơq; nha-án cacháq án tớq ar-áu két. Ma bôn acái cán puo tumúh; dyơ cán ngki ial táq acái.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Iki Môi-se bôn rian nhéq máh ngê tubáiq te ticuoi Ê-yip-tô. Dyơ parnai án tông la sit lư, alứng hôi lư án táq arnáq.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Tư Môi-se bôn puan chít cumo, án ính pôq alang em ai em ơi án ticuoi Isa-ra-el.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ndóng án pôq, án tumúh munáq ticuoi Ê-yip-tô tính munáq ticuoi Isa-ra-el. Án sáng sruiq táq ticuoi Isa-ra-el ngki, alứng án tớq choi. Dyơ án cachet ticuoi Ê-yip-tô.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Môi-se parngíh máh ticuoi Isa-ra-el chom Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án tarchoi nha-án. Ma nha-án lớiq chom te callong ndô.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Ingái parnô loi, Môi-se tumúh bar náq ticuoi Isa-ra-el carchet. Dyơ án dyŏq nha-án êq carchet. Án tông nha-án idô: ‘Inha la lư em ai. Ma imo inha munáq pi-ốh munáq, munáq táq munáq?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Ma án ndon tính yớu, án kitúh Môi-se, alứng án tông idô: ‘Nnáu chóh mái cơt ticuoi sút dŏq parchen he?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Mái ính cachet cư arớq mái khoiq cachet ticuoi Ê-yip-tô ingái inô tưi, lớiq?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Tư Môi-se sáng parnai ngki, án adáh lư. Dyơ án lúh te cruong Ê-yip-tô, pôq át tớq cruong Madian loi. Tớq cruong ngki án ama bar náq acái conh.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Nhéq puan chít cumo Môi-se át tớq ntúq aih, tumán cóh Si-nai. Vít ngki bôn mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq apáh dyôn án hôm uih chéh tớq arpul arbu.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Tư Môi-se hôm uih, án sáng dut lư. Dyơ án ticaq pôq tumán ính me arŏ́q lư arbu ngki, ma án sáng sieng Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Cư la Yang Arbang-pilŏ́ng achúc achiac inha A-praham sang, I-sac sang, alứng Yacốp sang.’ Dyơ Môi-se dyandyír co sáng adáh lư, alứng án lớiq dáh me nnáng nga uih ngki.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô: ‘Mái luaiq viang cơp te dyưng mái. Ntúq cuteq mái tayứng ndô la ntúq práh ŏ na Yang Arbang-pilŏ́ng.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Cư khoiq hôm dyơ máh ticuoi prái cư chiuq a-ưi nốh dieiq arức tớq cruong Ê-yip-tô. Cư khoiq sáng dyơ máh ticuoi cư cucloiq cucling. Iki cư siar nga ndô ính choi tamống nha-án. Ma hoi-ndô cư yua mái píh lieh nga cruong Ê-yip-tô.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Te nsuoi, Môi-se ính choi tưi top Isa-ra-el, ma nha-án lớiq ính án choi. Alứng nha-án tông idô: ‘Nnáu chóh mái cơt sút dŏq parchen he?’ Ma tarneng ndon át tớq arbu uih chéh ngki tông Môi-se chom arlớih lư, la Yang Arbang-pilŏ́ng táp rêh án dyôn cơt sút top Isa-ra-el, alứng dyôn choi tamống nha-án.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Iki Môi-se dông angốh top Isa-ra-el te cruong Ê-yip-tô. Án táq a-ưi arnáq sileh tớq cruong Ê-yip-tô, alứng ndóng án choi nha-án dyang dơq ving cavang Cusáu, alứng ndóng nha-án át ntúq aih. Nha-án át ntúq ngki nhéq puan chít cumo.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Môi-se tông top Isa-ra-el idô: ‘Urớh Yang Arbang-pilŏ́ng yua munáq ticuoi te top inha dyôn cơt ticuoi tang ngcang án muchứng cư tưi.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Môi-se át alứng top achúc achiac he la ticuoi Isa-ra-el te inớh tớq ntúq aih, alứng án táp táq-ntêr alứng tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq cóh Si-nai. Ndóng ngki án ráp parnai dyôn têq bôn tumống te Yang Arbang-pilŏ́ng, dyơ án tông dyôn he chom tưi.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Ma achúc achiac he lớiq cammáng Môi-se. Dyơ nha-án ính táh Môi-se, alứng nha-án ính chô lieh nga cruong Ê-yip-tô.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Ndóng Môi-se yôl át tớq cóh Si-nai, achúc achiac he yua Arôn idô: ‘Seq mái táq rup yang dŏq ayông he. Co he lớiq chom bôn arnáq amớh cơt ada Môi-se, la ticuoi ndon dông angốh he te cruong Ê-yip-tô.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Iki nha-án táq mui lám rup carrŏ́q acái. Dyơ nha-án tutức sang rup ngki. Nha-án cha alứng parlơ bui. Nha-án ơn lư bôn rup nha-án tốq bôm.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Iki Yang Arbang-pilŏ́ng nguai te nha-án, alứng táh dyôn nha-án tíng sang mát pandang, mát kisái, alứng máh pantôr. Nha-án ngin nốh ngki la yang nha-án. Ma máh nốh ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông tớq tám uráq ticuoi tang ngcang án te inớh idô:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Lư inha cliau dúng prới yang Mô-lêc.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Satien tông loi idô: “Ndóng achúc achiac he át tớq ntúq aih, nha-án sŏ́ng dông mui lám Dúng Sang Prới ien sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng. Dúng ngki nha-án táq veng arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông nha-án na Môi-se, alứng arớq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq apáh dyôn Môi-se hôm.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Achúc achiac he te inớh dyôn pang acái nha-án bôn ưlla tưi Dúng Sang Prới ngki. Ndóng Yô-sua dông achúc achiac he mot tớq cruong ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq ưq ính dyôn nha-án cơt ưlla, nha-án dông díh Dúng Sang Prới ngki. Yang Arbang-pilŏ́ng chuih máh ticuoi tớq cruong ngki, dyơ dyôn top he loi át. Alứng Dúng Sang Prới ngki yôl níc tớq cruong ndô tingôi ingái Davit cơt puo top Isa-ra-el.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Yang Arbang-pilŏ́ng sáng bui lư ada Davit. Alứng Davit seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn án bôn táq dúng pưt ien sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng Ưlla achúc achiac he Yacốp sang.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn Davit táq Dúng Sang Pưt. Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Sa-lamôn, acái conh Davit, táq Dúng Sang ngki.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h lớiq át tớq dúng sang ticuoi táq. Án khoiq tông ada ticuoi tang ngcang án idô:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Pilŏ́ng cơt kichơng dyôn cư ticu,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Cư táp teng cứp nốh ndon khoiq bôn, piaiq lớiq?’”
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Dyơ Satien tông loi idô: “Inha bôn mít cớng lư. Alứng cutor inha lớiq ính cammáng. Inha lớiq peh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng alứng lớiq dyôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít inha. Inha táq muchứng tháng achúc achiac inha te inớh.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Nha-án khoiq táq dieiq arức máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng. Nha-án cachet máh ticuoi tông acớiq dyôn nha-án chom, urớh bôn munáq Acái Yang Arbang-pilŏ́ng siar nga cúc cuteq ndô. Alứng hoi-ndô án khoiq tớq dyơ nga cúc cuteq ndô, ma inha khoiq culieu án alứng cachet án.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông dyôn inha chom phep rit te Yang Arbang-pilŏ́ng, ma inha lớiq peh parnai ngki.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Tư ticuoi sút sáng máh parnai ngki, nha-án sáng la-ưn táp tớq mít nha-án. Alứng nha-án caltưat kineng tabang ada Satien.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ma Satien bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút tớq mít cannính án. Dyơ án tingưi asớr nga pilŏ́ng, alứng án hôm chức ang-ưr lư te Yang Arbang-pilŏ́ng. Alứng án hôm Yê-su át tayứng pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Dyơ án tông idô: “Tíh! Inha tingưi nga pilŏ́ng! Cư hôm pilŏ́ng arớq ngai pốh, alứng cư hôm Acái Yang Cơt Ticuoi át tayứng pa atớm Yang Arbang-pilŏ́ng.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Tư máh ticuoi ngki sáng Satien tông parnai ngki, nha-án capát cutor alứng hiar yứng lư. Dyơ nha-án palŏ́ng nga Satien.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Nha-án ndŏ́h Satien angốh culái tieh vel. Alứng nha-án ial búl tíq ada Satien tingôi cuchet. Top ticuoi ndon cachet Satien, yua munáq ticuoi bánh, nốh Salơ, kiaq me tampớc nha-án.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ndóng nha-án tíq búl ada Satien, Satien cớu idô: “Ưlla Yê-su ơi! Seq inha ráp ial arvai cư.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Iki án chóh tarcol alứng tông yứng lư idô: “Ưlla ơi! Seq inha êq náp máh luaih ndon nha-án táq ada cư hoi-ndô.”
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.