Atos 22

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dyơ Phau-lô tông idô: “Máh conh anhi em ai ơi! Inha cammáng, cư ính tông inha dyôn chom te máh arnáq cư táq.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Tư nha-án sáng Phau-lô táq-ntêr tớq cang Isa-ra-el, iki nha-án át arngiac.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Cư la lư ticuoi Isa-ra-el. A-i cư carnian cư tớq vel Tarsơ cruong Si-lasi, ma te ndóng cư yôl két, cư át tớq vel Yaru-salem ndô. Cư rian te thới Cama-liel; án pasoi dyôn chom arlớih lư cứp callong te phep rit achúc achiac he. Alứng cư tél-sél lư ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng muchứng inha veng hoi-ngki tưi.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ndóng ngki cư ính pupít nhéq ngê Yê-su. Iki cư cŏp máh ticuoi ndon veng ngê ngki, díh cán díh conh, alứng ính crál tớq coq tôt dyôn ngai cachet.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Ariaih top teng rit sang alứng máh ticuoi sút cannŏ́h chom cư tông parnai lư, co nha-án táp dyôn cư bôn chớiq ngki dŏq têq cŏp máh ticuoi tin tớq vel Damac. Tư cư apáh chớiq ngki dyôn máh ticuoi sút top Isa-ra-el tớq vel ngki hôm, nha-án chom arlớih lư cư têq pôq suo alứng cŏp máh ticuoi veng ngê Yê-su, alứng chóq dông máh ticuoi ngki nga vel Yaru-salem dyôn ráp tôt.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Tumán pandang tứng, cư chón pôq na carna, khoiq tumán ính tớq vel Damac. Ndóng ngki bôn ang te pilŏ́ng claq asiar nga cháq cư.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Dyơ cư dứm tớq carna, alứng cư sáng sieng tubau cư idô: ‘Salơ ơi! Ơ Salơ! Imo mái táq cư?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Cư ôi sieng ngki idô: ‘Ưlla ơi! Inha la nnáu?’ Án ôi cư idô: ‘Cư la Yê-su, te vel Na-saret. Mái táq iki lớiq piaiq a cư.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Máh ticuoi pôq alứng cư hôm tưi ang ngki, alứng nha-án sáng sieng ma lớiq chom sieng ngki tông amớh.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Dyơ cư plốh Yê-su loi idô: ‘Ưlla ơi! Imo cư ính táq hoi-ngki?’ Yê-su ôi lieh cư idô: ‘Mái yôr tayứng, dyơ mot tớq vel Damac. Tớq vel ngki bôn ticuoi ính tông mái chom amớh cư ính mái táq.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Tư ang ngki claq tớq cháq cư, mát cư cơt sot. Iki yớu cư tec chuor cư amot tớq vel Damac.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Tớq vel Damac bôn munáq conh, nốh A-nanie. Án peh phep rit he, alứng top Isa-ra-el tớq vel ngki dyám náp lư án.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A-nanie tớq tông cư idô: ‘Salơ ơi! Mái la em ai cư. Mát mái lư cơt plang lieh.’ Ndóng ngki táp mát cư cơt plang alứng cư hôm A-nanie.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Dyơ án tông loi idô: ‘Yang Arbang-pilŏ́ng achúc achiac he sang te inớh, án táp rêh mái dyôn chom ngê án. Án apáh dyôn mái hôm Yê-su ndon tinớng ŏ lư. Alứng án rêh mái dyôn bôn sáng sieng Yê-su.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Yang Arbang-pilŏ́ng táq iki dŏq mái têq pôq cato dyôn nhéq máh ticuoi chom te nốh mái khoiq hôm alứng khoiq sáng.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Amớh mái yôl pớn sa? Mái yôr tayứng, dyơ ráp tíc na dơq, alứng mái cớu seq dŏq Yê-su táh luaih dyôn mái.’”
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Tư cư chô nga vel Yaru-salem, cư mot tớq Dúng Sang Pưt ính cớu. Ndóng cư cớu cơt arớq cư mpáu.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Cư hôm Yê-su apáh cháq án alứng tông cư idô: ‘Pôq achái! Mái ngốh hoi-ngki táp te vel Yaru-salem. Ticuoi tớq vel ndô lớiq ính cammáng parnai mái cato te cư.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Cư ôi Yê-su idô: ‘Ưlla ơi! Top ndô khoiq chom dyơ cư báq mot tớq dúng rum ính cŏp máh ticuoi tin Ưlla. Alứng cư crál nha-án tớq coq tôt, co ính ngai cachet nha-án.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Alứng ndóng ngai cachet Satien la co tian án cato parnai inha, cư sŏ́ng tưi alứng nha-án ndon cachet án. Cư táp át kiaq me tampớc nha-án.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ma Yê-su ôi lieh cư idô: ‘Mái pôq achái! Cư yua mái pôq nga cruong ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Te tôm lư ticuoi clứng ngki cammáng Phau-lô cato. Ma tư nha-án sáng án tông Yê-su yua án pôq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, ngki nha-án lớiq ính cammáng nnáng. Alứng nha-án tông yứng lư idô: “Ticuoi arớq ndô tumống la nưm ntáng ada cuteq! Cachet viang án!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ndóng ticuoi clứng tông yứng lư arớq iki, nha-án haq tampớc bôm alứng trứh cuteq mbúi, táq tíc nha-án sáng uan lư.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Dyơ ticuoi sút líng yua ngai dông amot Phau-lô tớq pốt líng. Alứng án yua nha-án tính Phau-lô, co ính chom Phau-lô táq luaih amớh ada ticuoi Isa-ra-el.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Tư nha-án chóq Phau-lô ính tính, ngki án hôm ticuoi sút mui culám líng át tayứng tumán án. Dyơ án plốh idô: “Têq lớiq, ngai tính ticuoi prái Rô-ma khán iyốh chom callong luaih?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Tư sút líng ngki sáng iki, án pôq tông táp ticuoi sút nhéq pốt líng idô: “Imo mái ính táq ada ticuoi ndô? Án la ticuoi prái Rô-ma!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Dyơ ticuoi sút pốt ngki tớq táp nga Phau-lô, alứng plốh án idô: “Mái tông dyôn cư chom arlớih, mái lư ticuoi prái Rô-ma, ma lớiq?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ticuoi sút pốt ngki tông loi idô: “Cư khoiq pít práq a-ưi lư ính cơt ticuoi prái Rô-ma.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Tư nha-án sáng Phau-lô tông iki, máh líng ndon ính táq Phau-lô ngốh luoi-nguoi táp. Alứng ticuoi sút pốt ngki sáng adáh tưi, co án khoiq yua ngai chóq Phau-lô, la ticuoi prái Rô-ma.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ticuoi sút pốt ính chom arlớih lư, co imo top Isa-ra-el ính táq Phau-lô. Máh ingái parnô loi, án yua ngai lếh sic te dyưng Phau-lô; án yua máh sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút cannŏ́h te top Isa-ra-el, tớq parchúng mui ntúq. Dyơ án dông angốh Phau-lô dyôn tayứng chứng mát máh ticuoi sút ngki.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.