Atos 22
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Dyơ Phau-lô tông idô: “Máh conh anhi em ai ơi! Inha cammáng, cư ính tông inha dyôn chom te máh arnáq cư táq.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Tư nha-án sáng Phau-lô táq-ntêr tớq cang Isa-ra-el, iki nha-án át arngiac.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Cư la lư ticuoi Isa-ra-el. A-i cư carnian cư tớq vel Tarsơ cruong Si-lasi, ma te ndóng cư yôl két, cư át tớq vel Yaru-salem ndô. Cư rian te thới Cama-liel; án pasoi dyôn chom arlớih lư cứp callong te phep rit achúc achiac he. Alứng cư tél-sél lư ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng muchứng inha veng hoi-ngki tưi.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Ndóng ngki cư ính pupít nhéq ngê Yê-su. Iki cư cŏp máh ticuoi ndon veng ngê ngki, díh cán díh conh, alứng ính crál tớq coq tôt dyôn ngai cachet.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Ariaih top teng rit sang alứng máh ticuoi sút cannŏ́h chom cư tông parnai lư, co nha-án táp dyôn cư bôn chớiq ngki dŏq têq cŏp máh ticuoi tin tớq vel Damac. Tư cư apáh chớiq ngki dyôn máh ticuoi sút top Isa-ra-el tớq vel ngki hôm, nha-án chom arlớih lư cư têq pôq suo alứng cŏp máh ticuoi veng ngê Yê-su, alứng chóq dông máh ticuoi ngki nga vel Yaru-salem dyôn ráp tôt.”
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Tumán pandang tứng, cư chón pôq na carna, khoiq tumán ính tớq vel Damac. Ndóng ngki bôn ang te pilŏ́ng claq asiar nga cháq cư.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Dyơ cư dứm tớq carna, alứng cư sáng sieng tubau cư idô: ‘Salơ ơi! Ơ Salơ! Imo mái táq cư?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Cư ôi sieng ngki idô: ‘Ưlla ơi! Inha la nnáu?’ Án ôi cư idô: ‘Cư la Yê-su, te vel Na-saret. Mái táq iki lớiq piaiq a cư.’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Máh ticuoi pôq alứng cư hôm tưi ang ngki, alứng nha-án sáng sieng ma lớiq chom sieng ngki tông amớh.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Dyơ cư plốh Yê-su loi idô: ‘Ưlla ơi! Imo cư ính táq hoi-ngki?’ Yê-su ôi lieh cư idô: ‘Mái yôr tayứng, dyơ mot tớq vel Damac. Tớq vel ngki bôn ticuoi ính tông mái chom amớh cư ính mái táq.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Tư ang ngki claq tớq cháq cư, mát cư cơt sot. Iki yớu cư tec chuor cư amot tớq vel Damac.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Tớq vel Damac bôn munáq conh, nốh A-nanie. Án peh phep rit he, alứng top Isa-ra-el tớq vel ngki dyám náp lư án.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 A-nanie tớq tông cư idô: ‘Salơ ơi! Mái la em ai cư. Mát mái lư cơt plang lieh.’ Ndóng ngki táp mát cư cơt plang alứng cư hôm A-nanie.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Dyơ án tông loi idô: ‘Yang Arbang-pilŏ́ng achúc achiac he sang te inớh, án táp rêh mái dyôn chom ngê án. Án apáh dyôn mái hôm Yê-su ndon tinớng ŏ lư. Alứng án rêh mái dyôn bôn sáng sieng Yê-su.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Yang Arbang-pilŏ́ng táq iki dŏq mái têq pôq cato dyôn nhéq máh ticuoi chom te nốh mái khoiq hôm alứng khoiq sáng.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Amớh mái yôl pớn sa? Mái yôr tayứng, dyơ ráp tíc na dơq, alứng mái cớu seq dŏq Yê-su táh luaih dyôn mái.’”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Tư cư chô nga vel Yaru-salem, cư mot tớq Dúng Sang Pưt ính cớu. Ndóng cư cớu cơt arớq cư mpáu.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Cư hôm Yê-su apáh cháq án alứng tông cư idô: ‘Pôq achái! Mái ngốh hoi-ngki táp te vel Yaru-salem. Ticuoi tớq vel ndô lớiq ính cammáng parnai mái cato te cư.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Cư ôi Yê-su idô: ‘Ưlla ơi! Top ndô khoiq chom dyơ cư báq mot tớq dúng rum ính cŏp máh ticuoi tin Ưlla. Alứng cư crál nha-án tớq coq tôt, co ính ngai cachet nha-án.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Alứng ndóng ngai cachet Satien la co tian án cato parnai inha, cư sŏ́ng tưi alứng nha-án ndon cachet án. Cư táp át kiaq me tampớc nha-án.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Ma Yê-su ôi lieh cư idô: ‘Mái pôq achái! Cư yua mái pôq nga cruong ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Te tôm lư ticuoi clứng ngki cammáng Phau-lô cato. Ma tư nha-án sáng án tông Yê-su yua án pôq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, ngki nha-án lớiq ính cammáng nnáng. Alứng nha-án tông yứng lư idô: “Ticuoi arớq ndô tumống la nưm ntáng ada cuteq! Cachet viang án!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ndóng ticuoi clứng tông yứng lư arớq iki, nha-án haq tampớc bôm alứng trứh cuteq mbúi, táq tíc nha-án sáng uan lư.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Dyơ ticuoi sút líng yua ngai dông amot Phau-lô tớq pốt líng. Alứng án yua nha-án tính Phau-lô, co ính chom Phau-lô táq luaih amớh ada ticuoi Isa-ra-el.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Tư nha-án chóq Phau-lô ính tính, ngki án hôm ticuoi sút mui culám líng át tayứng tumán án. Dyơ án plốh idô: “Têq lớiq, ngai tính ticuoi prái Rô-ma khán iyốh chom callong luaih?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Tư sút líng ngki sáng iki, án pôq tông táp ticuoi sút nhéq pốt líng idô: “Imo mái ính táq ada ticuoi ndô? Án la ticuoi prái Rô-ma!”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Dyơ ticuoi sút pốt ngki tớq táp nga Phau-lô, alứng plốh án idô: “Mái tông dyôn cư chom arlớih, mái lư ticuoi prái Rô-ma, ma lớiq?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ticuoi sút pốt ngki tông loi idô: “Cư khoiq pít práq a-ưi lư ính cơt ticuoi prái Rô-ma.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Tư nha-án sáng Phau-lô tông iki, máh líng ndon ính táq Phau-lô ngốh luoi-nguoi táp. Alứng ticuoi sút pốt ngki sáng adáh tưi, co án khoiq yua ngai chóq Phau-lô, la ticuoi prái Rô-ma.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ticuoi sút pốt ính chom arlớih lư, co imo top Isa-ra-el ính táq Phau-lô. Máh ingái parnô loi, án yua ngai lếh sic te dyưng Phau-lô; án yua máh sút top teng rit sang alứng máh ticuoi sút cannŏ́h te top Isa-ra-el, tớq parchúng mui ntúq. Dyơ án dông angốh Phau-lô dyôn tayứng chứng mát máh ticuoi sút ngki.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.