Atos 21

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tư he partáh te yớu tớq vel Ê-phê-sô, he sớr tớq tuoc pôq tinớng nga con Côt. Ingái tatun loi, he tớq nga con Rô-dơ. Te con ngki he pôq nga vel Ba-tara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Tớq vel ngki he tumúh tuoc ính pôq nga cruong Phê-nasi, dyơ he sớr tớq tuoc ngki.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 He pôq viar con Sip-rơ pa anga tadưp. Alứng he tớq nga vel Tirơ tớq cruong Si-ri. Tớq vel ngki ticuoi ưlla tuoc ruoh crơng te tuoc.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Tớq vel Tirơ he tumúh top tin Yê-su, alứng he át alứng nha-án tupul idáu. Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn top tin tớq vel ngki tông Phau-lô êq pôq nga vel Yaru-salem.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Ma catám ingái ticol, he sớr tớq tuoc sa, dyơ ngốh te nha-án. Cứp náq tớq top tin ngki, bôn cán, conh, ngai-acái alứng sasai, nha-án pôq atớl he vít parngốh vel. Tớq tor dơq ving-cavang, he chóh tarcol alứng cớu.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Cua cớu, he carbánh carsuanh top nha-án. Dyơ he sớr tớq tuoc, ma nha-án chô lieh nga dúng nha-án.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 He ngốh te vel Tirơ, dyơ pôq nga vel Patô-lamai. Tớq vel ngki, he mot alang top tin alứng he át alứng nha-án mui idáu.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Máh ingái parnô loi, he ngốh te vel Patô-lamai, dyơ pôq nga vel Sê-sarê. Tớq vel ngki he át tớq dúng Phi-lip. Án la te top tupul náq ndon ngai rêh dyôn mpô crơng tớc tanna cha tớq vel Yaru-salem. Alứng án pôq cato parnai ŏ te Yê-su Crit dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Án bôn puan náq acái cumor ndon cơt ticuoi cato tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 He át ngki bôn pe puan ingái; dyơ bôn munáq conh nốh A-cabut, tớq te vúng Yudê. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Án tớq nga he, alứng án ial pa-eu te tarving Phau-lô; dyơ án chóq dyưng ati án bôm, alứng án tông idô: “Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư tông idô: Án ndon ưlla pa-eu ndô, urớh top Isa-ra-el tớq vel Yaru-salem ính chóq án muchứng cư chóq dyưng ati cư hoi-ngki. Alứng top ngki ính dông án nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Tư he sáng parnai ndô, he alứng nhéq top tin catớih Phau-lô êq pôq nnáng nga vel Yaru-salem.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Ma Phau-lô ôi he idô: “Inha nhiem táq amớh? Seq inha êq cayúng cư. Cư lớiq sáng adáh ngai chóq dyưng ati cư, lớiq la cachet cư. Cư lớiq sáng adáh ngai táq cư co tian cư cliau nốh Yê-su Ưlla he.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Iki Phau-lô lớiq peh parnai he catớih án. Dyơ he lớiq tông amớh nnáng. He tông biq idô sớng: “Tam Yang Arbang-pilŏ́ng, arnáq amớh Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq, lư án táq.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Vít ngki he thuan sớr nga vel pưt Yaru-salem.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Bôn ticuoi te top tin Yê-su tớq vel Sê-sarê pôq alứng he tưi. Tớq vel Yaru-salem, nha-án dông asuoi he nga dúng Ma-nasôn. Ma-nasôn la ticuoi te con Sip-rơ, alứng án tin khoiq dưnh dyơ.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Tư he tớq nga vel Yaru-salem, top tin tớq vel ngki pasôl he ŏ lư.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ma ingái parnô, Phau-lô alứng he pôq alang Yacơ nha máh ticuoi sút top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Phau-lô pasôl nha-án alứng tông nha-án te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, co án khoiq cato ticuoi ngki.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Tư nha-án sáng Phau-lô tông iki, nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Dyơ nha-án tông Phau-lô idô: “Ai ơi! Mái chom dyơ bôn a-ưi van náq te top Isa-ra-el khoiq tin Yê-su. Nha-án tông nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ndon veng ngê Yê-su cóq peh phep rit Môi-se hơ.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Ma bôn ticuoi cauq mái nga ticuoi Isa-ra-el. Nha-án tông mái cato top Isa-ra-el tớq cruong cannŏ́h, êq veng nnáng phep rit Môi-se, alứng êq táq nnáng rit kít dyôn acái conh. Díh nha-án tông mái cato êq veng nnáng máh rit achúc achiac he.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Lớiq dưnh nnáng nha-án ndon cauq mái, lư chom mái tớq nga vel ndô. Iki imo he ính táq hoi-ngki?
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 He parngíh ŏ lư la mái cammáng he. Bôn puan náq te top he khoiq par-ưq mui nốh alứng Yang Arbang-pilŏ́ng, ma nha-án iyốh táq cua.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Cóq mái dông puan náq ndô, alứng táq muchứng nha-án tưi, veng phep rit Isa-ra-el dyôn inha cơt práh veng rit. Práq amớh nha-án cóq dyôn, iki seq mái choi nha-án bôn práq ngki. Dyơ inha têq cuah sóc táq caloh dyôn top Isa-ra-el chom arlớih lư, lớiq piaiq ngai cauq mái. Dyơ ngai têq chom mái yôl veng phep rit Môi-se.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Ma máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su, he khoiq taran chớiq dyôn nha-án chom amớh he ính nha-án cóq táq la idô: Êq cha crơng tanna ngai tức; êq cha aham; êq cha pannán ngai éc; khán tới campái cayieq êq bíq munơi.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Dyơ ingái tatun, Phau-lô pôq alứng puan náq ngki, alứng táq arớq nha-án khoiq par-ưq nha Yang Arbang-pilŏ́ng. Cua ngki án mot tớq Dúng Sang Pưt dyôn ngai chom arlớih, yôl sếq ingái loi ki-náq án táq dyơ máh arnáq án par-ưq alứng Yang Arbang-pilŏ́ng. Yôl tupul ingái loi nha-án ính mŏp sang crơng veng phep rit Isa-ra-el.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Tư tumán ính nhéq tupul ingái, bôn mui top ticuoi Isa-ra-el te cruong Asie hôm Phau-lô tớq Dúng Sang Pưt. Iki nha-án chachuoq máh ticuoi clứng dyôn uan Phau-lô. Dyơ ticuoi clứng ngki cŏp Phau-lô.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Dyơ nha-án tông yứng lư idô: “Nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ơi! Inha choi he hơ! Ticuoi ndô ớiq ndon pôq nga cứp cruong tông callong saq te ticuoi Isa-ra-el. Án cato lớiq piaiq te phep rit Môi-se alứng te Dúng Sang Pưt he. Án khoiq dông ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el mot tớq Dúng Sang Pưt he hơ. Co án táq iki, táq dyôn Dúng Sang he lớiq práh nnáng veng rit.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Nha-án tông iki, co nha-án khoiq hôm Phau-lô pôq alứng Trô-phim tớq carna. Trô-phim la ticuoi te vel Ê-phê-sô. Iki nha-án parngíh Phau-lô dông Trô-phim mot tớq Dúng Sang Pưt. Ma Trô-phim lớiq bôn mot tớq Dúng Sang ngki.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Nhéq máh ticuoi tớq vel ngki parlŏ́ng ính táq Phau-lô, alứng nha-án lúq ndŏ́h Phau-lô angốh te Dúng Sang Pưt. Vít nha-án táq iki, nha-án cliang ngáh callống Dúng Sang Pưt.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Nha-án táq Phau-lô, co ính án cuchet. Ma bôn ticuoi pôq tông ticuoi sút líng Rô-ma tớq vel Yaru-salem, la bôn máh ticuoi carchet.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Sút líng ngki dông ticuoi sút tadưp án alứng máh líng pôq chái lư nga ntúq bôn sieng parvieu parvoc ngki. Tư máh ticuoi ngki hôm líng tớq, nha-án lớiq tính nnáng Phau-lô.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ticuoi sút líng pôq tumán Phau-lô, alứng yua líng cŏp Phau-lô, díh yua ngai tacáp tớq bar ntráih sic. Cua ngki án plốh idô: “Ticuoi ndô la nnáu? Amớh án táq?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Máh ticuoi clứng hiar tông yứng lư, bôn án ndon tông idô, án ndon tông iki. Ma ticuoi sút lớiq chom callong amớh la callong lư. Iki án yua líng dông Phau-lô nga pốt.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Tư nha-án tớq nga campong ính mot tớq pốt, máh líng arơq asớr Phau-lô, co adáh ticuoi clứng cachet án.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Co ticuoi clứng ngki veng tumán lư, alứng tông yứng lư idô: “Cachet viang án!”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Tư nha-án tumán ính mot tớq pốt, Phau-lô tông ticuoi sút líng tớq cang Créc idô: “Cư seq táq-ntêr muhúiq alứng mái.”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Lư lớiq, mái la ticuoi te cruong Ê-yip-tô ndon ính tarpíh sút tớq cruong ndô? Alứng mái dông puan ngin náq nga ntúq aih, thuan dŏq ính tarchíl?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Ma Phau-lô ôi án idô: “Tới. Cư la ticuoi Isa-ra-el te vel pưt Tarsơ, tớq cruong Si-lasi. Cư seq mái dyôn cư bôn táq-ntêr alứng ticuoi clứng ndô.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Tớq ticuoi sút ngki dyôn Phau-lô táq-ntêr alứng ticuoi clứng, iki Phau-lô tayứng tớq campong, alứng án avít ati dyŏq nha-án êq tacang. Tư nha-án át arngiac, Phau-lô tông ada nha-án tớq cang Isa-ra-el.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.