Atos 21

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tư he partáh te yớu tớq vel Ê-phê-sô, he sớr tớq tuoc pôq tinớng nga con Côt. Ingái tatun loi, he tớq nga con Rô-dơ. Te con ngki he pôq nga vel Ba-tara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Tớq vel ngki he tumúh tuoc ính pôq nga cruong Phê-nasi, dyơ he sớr tớq tuoc ngki.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 He pôq viar con Sip-rơ pa anga tadưp. Alứng he tớq nga vel Tirơ tớq cruong Si-ri. Tớq vel ngki ticuoi ưlla tuoc ruoh crơng te tuoc.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Tớq vel Tirơ he tumúh top tin Yê-su, alứng he át alứng nha-án tupul idáu. Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn top tin tớq vel ngki tông Phau-lô êq pôq nga vel Yaru-salem.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ma catám ingái ticol, he sớr tớq tuoc sa, dyơ ngốh te nha-án. Cứp náq tớq top tin ngki, bôn cán, conh, ngai-acái alứng sasai, nha-án pôq atớl he vít parngốh vel. Tớq tor dơq ving-cavang, he chóh tarcol alứng cớu.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Cua cớu, he carbánh carsuanh top nha-án. Dyơ he sớr tớq tuoc, ma nha-án chô lieh nga dúng nha-án.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 He ngốh te vel Tirơ, dyơ pôq nga vel Patô-lamai. Tớq vel ngki, he mot alang top tin alứng he át alứng nha-án mui idáu.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Máh ingái parnô loi, he ngốh te vel Patô-lamai, dyơ pôq nga vel Sê-sarê. Tớq vel ngki he át tớq dúng Phi-lip. Án la te top tupul náq ndon ngai rêh dyôn mpô crơng tớc tanna cha tớq vel Yaru-salem. Alứng án pôq cato parnai ŏ te Yê-su Crit dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Án bôn puan náq acái cumor ndon cơt ticuoi cato tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 He át ngki bôn pe puan ingái; dyơ bôn munáq conh nốh A-cabut, tớq te vúng Yudê. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Án tớq nga he, alứng án ial pa-eu te tarving Phau-lô; dyơ án chóq dyưng ati án bôm, alứng án tông idô: “Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư tông idô: Án ndon ưlla pa-eu ndô, urớh top Isa-ra-el tớq vel Yaru-salem ính chóq án muchứng cư chóq dyưng ati cư hoi-ngki. Alứng top ngki ính dông án nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Tư he sáng parnai ndô, he alứng nhéq top tin catớih Phau-lô êq pôq nnáng nga vel Yaru-salem.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ma Phau-lô ôi he idô: “Inha nhiem táq amớh? Seq inha êq cayúng cư. Cư lớiq sáng adáh ngai chóq dyưng ati cư, lớiq la cachet cư. Cư lớiq sáng adáh ngai táq cư co tian cư cliau nốh Yê-su Ưlla he.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Iki Phau-lô lớiq peh parnai he catớih án. Dyơ he lớiq tông amớh nnáng. He tông biq idô sớng: “Tam Yang Arbang-pilŏ́ng, arnáq amớh Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq, lư án táq.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Vít ngki he thuan sớr nga vel pưt Yaru-salem.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Bôn ticuoi te top tin Yê-su tớq vel Sê-sarê pôq alứng he tưi. Tớq vel Yaru-salem, nha-án dông asuoi he nga dúng Ma-nasôn. Ma-nasôn la ticuoi te con Sip-rơ, alứng án tin khoiq dưnh dyơ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Tư he tớq nga vel Yaru-salem, top tin tớq vel ngki pasôl he ŏ lư.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ma ingái parnô, Phau-lô alứng he pôq alang Yacơ nha máh ticuoi sút top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Phau-lô pasôl nha-án alứng tông nha-án te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, co án khoiq cato ticuoi ngki.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Tư nha-án sáng Phau-lô tông iki, nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Dyơ nha-án tông Phau-lô idô: “Ai ơi! Mái chom dyơ bôn a-ưi van náq te top Isa-ra-el khoiq tin Yê-su. Nha-án tông nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ndon veng ngê Yê-su cóq peh phep rit Môi-se hơ.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ma bôn ticuoi cauq mái nga ticuoi Isa-ra-el. Nha-án tông mái cato top Isa-ra-el tớq cruong cannŏ́h, êq veng nnáng phep rit Môi-se, alứng êq táq nnáng rit kít dyôn acái conh. Díh nha-án tông mái cato êq veng nnáng máh rit achúc achiac he.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Lớiq dưnh nnáng nha-án ndon cauq mái, lư chom mái tớq nga vel ndô. Iki imo he ính táq hoi-ngki?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 He parngíh ŏ lư la mái cammáng he. Bôn puan náq te top he khoiq par-ưq mui nốh alứng Yang Arbang-pilŏ́ng, ma nha-án iyốh táq cua.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Cóq mái dông puan náq ndô, alứng táq muchứng nha-án tưi, veng phep rit Isa-ra-el dyôn inha cơt práh veng rit. Práq amớh nha-án cóq dyôn, iki seq mái choi nha-án bôn práq ngki. Dyơ inha têq cuah sóc táq caloh dyôn top Isa-ra-el chom arlớih lư, lớiq piaiq ngai cauq mái. Dyơ ngai têq chom mái yôl veng phep rit Môi-se.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ma máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su, he khoiq taran chớiq dyôn nha-án chom amớh he ính nha-án cóq táq la idô: Êq cha crơng tanna ngai tức; êq cha aham; êq cha pannán ngai éc; khán tới campái cayieq êq bíq munơi.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Dyơ ingái tatun, Phau-lô pôq alứng puan náq ngki, alứng táq arớq nha-án khoiq par-ưq nha Yang Arbang-pilŏ́ng. Cua ngki án mot tớq Dúng Sang Pưt dyôn ngai chom arlớih, yôl sếq ingái loi ki-náq án táq dyơ máh arnáq án par-ưq alứng Yang Arbang-pilŏ́ng. Yôl tupul ingái loi nha-án ính mŏp sang crơng veng phep rit Isa-ra-el.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Tư tumán ính nhéq tupul ingái, bôn mui top ticuoi Isa-ra-el te cruong Asie hôm Phau-lô tớq Dúng Sang Pưt. Iki nha-án chachuoq máh ticuoi clứng dyôn uan Phau-lô. Dyơ ticuoi clứng ngki cŏp Phau-lô.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Dyơ nha-án tông yứng lư idô: “Nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ơi! Inha choi he hơ! Ticuoi ndô ớiq ndon pôq nga cứp cruong tông callong saq te ticuoi Isa-ra-el. Án cato lớiq piaiq te phep rit Môi-se alứng te Dúng Sang Pưt he. Án khoiq dông ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el mot tớq Dúng Sang Pưt he hơ. Co án táq iki, táq dyôn Dúng Sang he lớiq práh nnáng veng rit.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Nha-án tông iki, co nha-án khoiq hôm Phau-lô pôq alứng Trô-phim tớq carna. Trô-phim la ticuoi te vel Ê-phê-sô. Iki nha-án parngíh Phau-lô dông Trô-phim mot tớq Dúng Sang Pưt. Ma Trô-phim lớiq bôn mot tớq Dúng Sang ngki.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Nhéq máh ticuoi tớq vel ngki parlŏ́ng ính táq Phau-lô, alứng nha-án lúq ndŏ́h Phau-lô angốh te Dúng Sang Pưt. Vít nha-án táq iki, nha-án cliang ngáh callống Dúng Sang Pưt.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Nha-án táq Phau-lô, co ính án cuchet. Ma bôn ticuoi pôq tông ticuoi sút líng Rô-ma tớq vel Yaru-salem, la bôn máh ticuoi carchet.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Sút líng ngki dông ticuoi sút tadưp án alứng máh líng pôq chái lư nga ntúq bôn sieng parvieu parvoc ngki. Tư máh ticuoi ngki hôm líng tớq, nha-án lớiq tính nnáng Phau-lô.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ticuoi sút líng pôq tumán Phau-lô, alứng yua líng cŏp Phau-lô, díh yua ngai tacáp tớq bar ntráih sic. Cua ngki án plốh idô: “Ticuoi ndô la nnáu? Amớh án táq?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Máh ticuoi clứng hiar tông yứng lư, bôn án ndon tông idô, án ndon tông iki. Ma ticuoi sút lớiq chom callong amớh la callong lư. Iki án yua líng dông Phau-lô nga pốt.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Tư nha-án tớq nga campong ính mot tớq pốt, máh líng arơq asớr Phau-lô, co adáh ticuoi clứng cachet án.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Co ticuoi clứng ngki veng tumán lư, alứng tông yứng lư idô: “Cachet viang án!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Tư nha-án tumán ính mot tớq pốt, Phau-lô tông ticuoi sút líng tớq cang Créc idô: “Cư seq táq-ntêr muhúiq alứng mái.”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Lư lớiq, mái la ticuoi te cruong Ê-yip-tô ndon ính tarpíh sút tớq cruong ndô? Alứng mái dông puan ngin náq nga ntúq aih, thuan dŏq ính tarchíl?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ma Phau-lô ôi án idô: “Tới. Cư la ticuoi Isa-ra-el te vel pưt Tarsơ, tớq cruong Si-lasi. Cư seq mái dyôn cư bôn táq-ntêr alứng ticuoi clứng ndô.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Tớq ticuoi sút ngki dyôn Phau-lô táq-ntêr alứng ticuoi clứng, iki Phau-lô tayứng tớq campong, alứng án avít ati dyŏq nha-án êq tacang. Tư nha-án át arngiac, Phau-lô tông ada nha-án tớq cang Isa-ra-el.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.