Atos 21

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tư he partáh te yớu tớq vel Ê-phê-sô, he sớr tớq tuoc pôq tinớng nga con Côt. Ingái tatun loi, he tớq nga con Rô-dơ. Te con ngki he pôq nga vel Ba-tara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Tớq vel ngki he tumúh tuoc ính pôq nga cruong Phê-nasi, dyơ he sớr tớq tuoc ngki.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 He pôq viar con Sip-rơ pa anga tadưp. Alứng he tớq nga vel Tirơ tớq cruong Si-ri. Tớq vel ngki ticuoi ưlla tuoc ruoh crơng te tuoc.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Tớq vel Tirơ he tumúh top tin Yê-su, alứng he át alứng nha-án tupul idáu. Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn top tin tớq vel ngki tông Phau-lô êq pôq nga vel Yaru-salem.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ma catám ingái ticol, he sớr tớq tuoc sa, dyơ ngốh te nha-án. Cứp náq tớq top tin ngki, bôn cán, conh, ngai-acái alứng sasai, nha-án pôq atớl he vít parngốh vel. Tớq tor dơq ving-cavang, he chóh tarcol alứng cớu.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Cua cớu, he carbánh carsuanh top nha-án. Dyơ he sớr tớq tuoc, ma nha-án chô lieh nga dúng nha-án.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 He ngốh te vel Tirơ, dyơ pôq nga vel Patô-lamai. Tớq vel ngki, he mot alang top tin alứng he át alứng nha-án mui idáu.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Máh ingái parnô loi, he ngốh te vel Patô-lamai, dyơ pôq nga vel Sê-sarê. Tớq vel ngki he át tớq dúng Phi-lip. Án la te top tupul náq ndon ngai rêh dyôn mpô crơng tớc tanna cha tớq vel Yaru-salem. Alứng án pôq cato parnai ŏ te Yê-su Crit dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Án bôn puan náq acái cumor ndon cơt ticuoi cato tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 He át ngki bôn pe puan ingái; dyơ bôn munáq conh nốh A-cabut, tớq te vúng Yudê. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Án tớq nga he, alứng án ial pa-eu te tarving Phau-lô; dyơ án chóq dyưng ati án bôm, alứng án tông idô: “Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư tông idô: Án ndon ưlla pa-eu ndô, urớh top Isa-ra-el tớq vel Yaru-salem ính chóq án muchứng cư chóq dyưng ati cư hoi-ngki. Alứng top ngki ính dông án nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Tư he sáng parnai ndô, he alứng nhéq top tin catớih Phau-lô êq pôq nnáng nga vel Yaru-salem.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ma Phau-lô ôi he idô: “Inha nhiem táq amớh? Seq inha êq cayúng cư. Cư lớiq sáng adáh ngai chóq dyưng ati cư, lớiq la cachet cư. Cư lớiq sáng adáh ngai táq cư co tian cư cliau nốh Yê-su Ưlla he.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Iki Phau-lô lớiq peh parnai he catớih án. Dyơ he lớiq tông amớh nnáng. He tông biq idô sớng: “Tam Yang Arbang-pilŏ́ng, arnáq amớh Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq, lư án táq.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Vít ngki he thuan sớr nga vel pưt Yaru-salem.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Bôn ticuoi te top tin Yê-su tớq vel Sê-sarê pôq alứng he tưi. Tớq vel Yaru-salem, nha-án dông asuoi he nga dúng Ma-nasôn. Ma-nasôn la ticuoi te con Sip-rơ, alứng án tin khoiq dưnh dyơ.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Tư he tớq nga vel Yaru-salem, top tin tớq vel ngki pasôl he ŏ lư.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ma ingái parnô, Phau-lô alứng he pôq alang Yacơ nha máh ticuoi sút top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Phau-lô pasôl nha-án alứng tông nha-án te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, co án khoiq cato ticuoi ngki.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Tư nha-án sáng Phau-lô tông iki, nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Dyơ nha-án tông Phau-lô idô: “Ai ơi! Mái chom dyơ bôn a-ưi van náq te top Isa-ra-el khoiq tin Yê-su. Nha-án tông nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ndon veng ngê Yê-su cóq peh phep rit Môi-se hơ.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ma bôn ticuoi cauq mái nga ticuoi Isa-ra-el. Nha-án tông mái cato top Isa-ra-el tớq cruong cannŏ́h, êq veng nnáng phep rit Môi-se, alứng êq táq nnáng rit kít dyôn acái conh. Díh nha-án tông mái cato êq veng nnáng máh rit achúc achiac he.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Lớiq dưnh nnáng nha-án ndon cauq mái, lư chom mái tớq nga vel ndô. Iki imo he ính táq hoi-ngki?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 He parngíh ŏ lư la mái cammáng he. Bôn puan náq te top he khoiq par-ưq mui nốh alứng Yang Arbang-pilŏ́ng, ma nha-án iyốh táq cua.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Cóq mái dông puan náq ndô, alứng táq muchứng nha-án tưi, veng phep rit Isa-ra-el dyôn inha cơt práh veng rit. Práq amớh nha-án cóq dyôn, iki seq mái choi nha-án bôn práq ngki. Dyơ inha têq cuah sóc táq caloh dyôn top Isa-ra-el chom arlớih lư, lớiq piaiq ngai cauq mái. Dyơ ngai têq chom mái yôl veng phep rit Môi-se.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ma máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su, he khoiq taran chớiq dyôn nha-án chom amớh he ính nha-án cóq táq la idô: Êq cha crơng tanna ngai tức; êq cha aham; êq cha pannán ngai éc; khán tới campái cayieq êq bíq munơi.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Dyơ ingái tatun, Phau-lô pôq alứng puan náq ngki, alứng táq arớq nha-án khoiq par-ưq nha Yang Arbang-pilŏ́ng. Cua ngki án mot tớq Dúng Sang Pưt dyôn ngai chom arlớih, yôl sếq ingái loi ki-náq án táq dyơ máh arnáq án par-ưq alứng Yang Arbang-pilŏ́ng. Yôl tupul ingái loi nha-án ính mŏp sang crơng veng phep rit Isa-ra-el.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Tư tumán ính nhéq tupul ingái, bôn mui top ticuoi Isa-ra-el te cruong Asie hôm Phau-lô tớq Dúng Sang Pưt. Iki nha-án chachuoq máh ticuoi clứng dyôn uan Phau-lô. Dyơ ticuoi clứng ngki cŏp Phau-lô.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Dyơ nha-án tông yứng lư idô: “Nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ơi! Inha choi he hơ! Ticuoi ndô ớiq ndon pôq nga cứp cruong tông callong saq te ticuoi Isa-ra-el. Án cato lớiq piaiq te phep rit Môi-se alứng te Dúng Sang Pưt he. Án khoiq dông ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el mot tớq Dúng Sang Pưt he hơ. Co án táq iki, táq dyôn Dúng Sang he lớiq práh nnáng veng rit.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Nha-án tông iki, co nha-án khoiq hôm Phau-lô pôq alứng Trô-phim tớq carna. Trô-phim la ticuoi te vel Ê-phê-sô. Iki nha-án parngíh Phau-lô dông Trô-phim mot tớq Dúng Sang Pưt. Ma Trô-phim lớiq bôn mot tớq Dúng Sang ngki.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nhéq máh ticuoi tớq vel ngki parlŏ́ng ính táq Phau-lô, alứng nha-án lúq ndŏ́h Phau-lô angốh te Dúng Sang Pưt. Vít nha-án táq iki, nha-án cliang ngáh callống Dúng Sang Pưt.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nha-án táq Phau-lô, co ính án cuchet. Ma bôn ticuoi pôq tông ticuoi sút líng Rô-ma tớq vel Yaru-salem, la bôn máh ticuoi carchet.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Sút líng ngki dông ticuoi sút tadưp án alứng máh líng pôq chái lư nga ntúq bôn sieng parvieu parvoc ngki. Tư máh ticuoi ngki hôm líng tớq, nha-án lớiq tính nnáng Phau-lô.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Ticuoi sút líng pôq tumán Phau-lô, alứng yua líng cŏp Phau-lô, díh yua ngai tacáp tớq bar ntráih sic. Cua ngki án plốh idô: “Ticuoi ndô la nnáu? Amớh án táq?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Máh ticuoi clứng hiar tông yứng lư, bôn án ndon tông idô, án ndon tông iki. Ma ticuoi sút lớiq chom callong amớh la callong lư. Iki án yua líng dông Phau-lô nga pốt.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Tư nha-án tớq nga campong ính mot tớq pốt, máh líng arơq asớr Phau-lô, co adáh ticuoi clứng cachet án.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Co ticuoi clứng ngki veng tumán lư, alứng tông yứng lư idô: “Cachet viang án!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Tư nha-án tumán ính mot tớq pốt, Phau-lô tông ticuoi sút líng tớq cang Créc idô: “Cư seq táq-ntêr muhúiq alứng mái.”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Lư lớiq, mái la ticuoi te cruong Ê-yip-tô ndon ính tarpíh sút tớq cruong ndô? Alứng mái dông puan ngin náq nga ntúq aih, thuan dŏq ính tarchíl?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ma Phau-lô ôi án idô: “Tới. Cư la ticuoi Isa-ra-el te vel pưt Tarsơ, tớq cruong Si-lasi. Cư seq mái dyôn cư bôn táq-ntêr alứng ticuoi clứng ndô.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Tớq ticuoi sút ngki dyôn Phau-lô táq-ntêr alứng ticuoi clứng, iki Phau-lô tayứng tớq campong, alứng án avít ati dyŏq nha-án êq tacang. Tư nha-án át arngiac, Phau-lô tông ada nha-án tớq cang Isa-ra-el.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.