Atos 21
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Tư he partáh te yớu tớq vel Ê-phê-sô, he sớr tớq tuoc pôq tinớng nga con Côt. Ingái tatun loi, he tớq nga con Rô-dơ. Te con ngki he pôq nga vel Ba-tara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Tớq vel ngki he tumúh tuoc ính pôq nga cruong Phê-nasi, dyơ he sớr tớq tuoc ngki.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 He pôq viar con Sip-rơ pa anga tadưp. Alứng he tớq nga vel Tirơ tớq cruong Si-ri. Tớq vel ngki ticuoi ưlla tuoc ruoh crơng te tuoc.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Tớq vel Tirơ he tumúh top tin Yê-su, alứng he át alứng nha-án tupul idáu. Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn top tin tớq vel ngki tông Phau-lô êq pôq nga vel Yaru-salem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Ma catám ingái ticol, he sớr tớq tuoc sa, dyơ ngốh te nha-án. Cứp náq tớq top tin ngki, bôn cán, conh, ngai-acái alứng sasai, nha-án pôq atớl he vít parngốh vel. Tớq tor dơq ving-cavang, he chóh tarcol alứng cớu.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Cua cớu, he carbánh carsuanh top nha-án. Dyơ he sớr tớq tuoc, ma nha-án chô lieh nga dúng nha-án.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 He ngốh te vel Tirơ, dyơ pôq nga vel Patô-lamai. Tớq vel ngki, he mot alang top tin alứng he át alứng nha-án mui idáu.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Máh ingái parnô loi, he ngốh te vel Patô-lamai, dyơ pôq nga vel Sê-sarê. Tớq vel ngki he át tớq dúng Phi-lip. Án la te top tupul náq ndon ngai rêh dyôn mpô crơng tớc tanna cha tớq vel Yaru-salem. Alứng án pôq cato parnai ŏ te Yê-su Crit dyôn ticuoi cannŏ́h chom tưi.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Án bôn puan náq acái cumor ndon cơt ticuoi cato tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 He át ngki bôn pe puan ingái; dyơ bôn munáq conh nốh A-cabut, tớq te vúng Yudê. Án la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Án tớq nga he, alứng án ial pa-eu te tarving Phau-lô; dyơ án chóq dyưng ati án bôm, alứng án tông idô: “Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư tông idô: Án ndon ưlla pa-eu ndô, urớh top Isa-ra-el tớq vel Yaru-salem ính chóq án muchứng cư chóq dyưng ati cư hoi-ngki. Alứng top ngki ính dông án nga ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Tư he sáng parnai ndô, he alứng nhéq top tin catớih Phau-lô êq pôq nnáng nga vel Yaru-salem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ma Phau-lô ôi he idô: “Inha nhiem táq amớh? Seq inha êq cayúng cư. Cư lớiq sáng adáh ngai chóq dyưng ati cư, lớiq la cachet cư. Cư lớiq sáng adáh ngai táq cư co tian cư cliau nốh Yê-su Ưlla he.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Iki Phau-lô lớiq peh parnai he catớih án. Dyơ he lớiq tông amớh nnáng. He tông biq idô sớng: “Tam Yang Arbang-pilŏ́ng, arnáq amớh Yang Arbang-pilŏ́ng ính táq, lư án táq.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Vít ngki he thuan sớr nga vel pưt Yaru-salem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Bôn ticuoi te top tin Yê-su tớq vel Sê-sarê pôq alứng he tưi. Tớq vel Yaru-salem, nha-án dông asuoi he nga dúng Ma-nasôn. Ma-nasôn la ticuoi te con Sip-rơ, alứng án tin khoiq dưnh dyơ.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Tư he tớq nga vel Yaru-salem, top tin tớq vel ngki pasôl he ŏ lư.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Ma ingái parnô, Phau-lô alứng he pôq alang Yacơ nha máh ticuoi sút top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Phau-lô pasôl nha-án alứng tông nha-án te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, co án khoiq cato ticuoi ngki.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Tư nha-án sáng Phau-lô tông iki, nha-án ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Dyơ nha-án tông Phau-lô idô: “Ai ơi! Mái chom dyơ bôn a-ưi van náq te top Isa-ra-el khoiq tin Yê-su. Nha-án tông nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ndon veng ngê Yê-su cóq peh phep rit Môi-se hơ.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Ma bôn ticuoi cauq mái nga ticuoi Isa-ra-el. Nha-án tông mái cato top Isa-ra-el tớq cruong cannŏ́h, êq veng nnáng phep rit Môi-se, alứng êq táq nnáng rit kít dyôn acái conh. Díh nha-án tông mái cato êq veng nnáng máh rit achúc achiac he.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Lớiq dưnh nnáng nha-án ndon cauq mái, lư chom mái tớq nga vel ndô. Iki imo he ính táq hoi-ngki?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 He parngíh ŏ lư la mái cammáng he. Bôn puan náq te top he khoiq par-ưq mui nốh alứng Yang Arbang-pilŏ́ng, ma nha-án iyốh táq cua.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Cóq mái dông puan náq ndô, alứng táq muchứng nha-án tưi, veng phep rit Isa-ra-el dyôn inha cơt práh veng rit. Práq amớh nha-án cóq dyôn, iki seq mái choi nha-án bôn práq ngki. Dyơ inha têq cuah sóc táq caloh dyôn top Isa-ra-el chom arlớih lư, lớiq piaiq ngai cauq mái. Dyơ ngai têq chom mái yôl veng phep rit Môi-se.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Ma máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su, he khoiq taran chớiq dyôn nha-án chom amớh he ính nha-án cóq táq la idô: Êq cha crơng tanna ngai tức; êq cha aham; êq cha pannán ngai éc; khán tới campái cayieq êq bíq munơi.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Dyơ ingái tatun, Phau-lô pôq alứng puan náq ngki, alứng táq arớq nha-án khoiq par-ưq nha Yang Arbang-pilŏ́ng. Cua ngki án mot tớq Dúng Sang Pưt dyôn ngai chom arlớih, yôl sếq ingái loi ki-náq án táq dyơ máh arnáq án par-ưq alứng Yang Arbang-pilŏ́ng. Yôl tupul ingái loi nha-án ính mŏp sang crơng veng phep rit Isa-ra-el.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Tư tumán ính nhéq tupul ingái, bôn mui top ticuoi Isa-ra-el te cruong Asie hôm Phau-lô tớq Dúng Sang Pưt. Iki nha-án chachuoq máh ticuoi clứng dyôn uan Phau-lô. Dyơ ticuoi clứng ngki cŏp Phau-lô.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Dyơ nha-án tông yứng lư idô: “Nhéq máh ticuoi Isa-ra-el ơi! Inha choi he hơ! Ticuoi ndô ớiq ndon pôq nga cứp cruong tông callong saq te ticuoi Isa-ra-el. Án cato lớiq piaiq te phep rit Môi-se alứng te Dúng Sang Pưt he. Án khoiq dông ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el mot tớq Dúng Sang Pưt he hơ. Co án táq iki, táq dyôn Dúng Sang he lớiq práh nnáng veng rit.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Nha-án tông iki, co nha-án khoiq hôm Phau-lô pôq alứng Trô-phim tớq carna. Trô-phim la ticuoi te vel Ê-phê-sô. Iki nha-án parngíh Phau-lô dông Trô-phim mot tớq Dúng Sang Pưt. Ma Trô-phim lớiq bôn mot tớq Dúng Sang ngki.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Nhéq máh ticuoi tớq vel ngki parlŏ́ng ính táq Phau-lô, alứng nha-án lúq ndŏ́h Phau-lô angốh te Dúng Sang Pưt. Vít nha-án táq iki, nha-án cliang ngáh callống Dúng Sang Pưt.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Nha-án táq Phau-lô, co ính án cuchet. Ma bôn ticuoi pôq tông ticuoi sút líng Rô-ma tớq vel Yaru-salem, la bôn máh ticuoi carchet.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Sút líng ngki dông ticuoi sút tadưp án alứng máh líng pôq chái lư nga ntúq bôn sieng parvieu parvoc ngki. Tư máh ticuoi ngki hôm líng tớq, nha-án lớiq tính nnáng Phau-lô.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ticuoi sút líng pôq tumán Phau-lô, alứng yua líng cŏp Phau-lô, díh yua ngai tacáp tớq bar ntráih sic. Cua ngki án plốh idô: “Ticuoi ndô la nnáu? Amớh án táq?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Máh ticuoi clứng hiar tông yứng lư, bôn án ndon tông idô, án ndon tông iki. Ma ticuoi sút lớiq chom callong amớh la callong lư. Iki án yua líng dông Phau-lô nga pốt.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Tư nha-án tớq nga campong ính mot tớq pốt, máh líng arơq asớr Phau-lô, co adáh ticuoi clứng cachet án.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Co ticuoi clứng ngki veng tumán lư, alứng tông yứng lư idô: “Cachet viang án!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Tư nha-án tumán ính mot tớq pốt, Phau-lô tông ticuoi sút líng tớq cang Créc idô: “Cư seq táq-ntêr muhúiq alứng mái.”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Lư lớiq, mái la ticuoi te cruong Ê-yip-tô ndon ính tarpíh sút tớq cruong ndô? Alứng mái dông puan ngin náq nga ntúq aih, thuan dŏq ính tarchíl?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Ma Phau-lô ôi án idô: “Tới. Cư la ticuoi Isa-ra-el te vel pưt Tarsơ, tớq cruong Si-lasi. Cư seq mái dyôn cư bôn táq-ntêr alứng ticuoi clứng ndô.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Tớq ticuoi sút ngki dyôn Phau-lô táq-ntêr alứng ticuoi clứng, iki Phau-lô tayứng tớq campong, alứng án avít ati dyŏq nha-án êq tacang. Tư nha-án át arngiac, Phau-lô tông ada nha-án tớq cang Isa-ra-el.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.