Atos 20
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Tớq vel Ê-phê-sô cơt ien lieh, Phau-lô arô máh top veng tapun Yê-su. Án catớih nha-án dyôn tin khớm lư loi. Cua ngki án carbánh carsuanh nha-án, dyơ án ngốh pôq nga cruong Ma-sadôn.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Án pôq nga vel mmo, án mot alang top tin Yê-su tớq vel ngki, alứng án catớih dyôn tin khớm lư. Cua ngki án pôq nga cruong Créc.
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 Án át tớq cruong Créc nhéq pe kisái. Án parngíh ính pôq nga cruong Si-ri, ma án sáng ngai táq-ntêr te top Isa-ra-el ính táq án. Iki án parngíh ŏ hơn la án chô nga cruong Ma-sadôn.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Bôn tupul náq pôq alứng án, nốh idô: Sô-batê acái conh Phi-rut te vel Bê-rê, Ari-tac alứng Sê-cundơ te vel Tê-salô-nica, Cai-ut te vel Der-bơ, Ti-chacơ alứng Trô-phim te cruong Asie, alứng Ti-muthê.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Tupul náq ngki pôq nsuoi alứng pớn he tớq vel Trô-at.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Cua máh ingái top Isa-ra-el Cha Beng Mi Ớq Bôt Pôih, he sớr tớq tuoc, dyơ ngốh te vel Phi-lip. Vít sông ingái, he tớq nga vel Trô-at, alứng he át ngki tupul ingái.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ingái mui tớq tún ngki, tớq idáu, máh top tin Yê-su rum cha ayư lieh ingái Yê-su cuchet. Phau-lô cato nha-án te plô ibư tingôi tardi dáu. Án cato dưnh lư, co án parngíh ingái parnô án ính pôq nga cannŏ́h loi.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Nha-án rum tớq dúng ngki tớq trơn pe; tớq callúng ngki bôn a-ưi den tớu.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Bôn munáq lalớu, nốh Ơ-tic, án ticu chứng ngáh callống cliec. Ma Phau-lô cato dưnh lư. Iki án sáng parléc aleq, dyơ án bíq tưt. Cua ngki án bíq ngiar tháng, dyơ án atôh te ngáh callống cliec trơn pe nga cuteq. Bôn ticuoi pôq arơq án, ma án khoiq cuchet dyơ.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Phau-lô siar kiau án alứng tông idô: “Inha êq crŏ́q. Án lư tumống lieh.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Dyơ Phau-lô sớr lieh nga trơn tanieng. Án péq beng mi alứng dyôn nhéq máh yớu cha ayư lieh te Yê-su cuchet. Cua ngki án cato nha-án tingôi ang. Tớq ang iláih án ngốh te top ngki.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Dyơ máh yớu Ơ-tic pôq asuoi án nga dúng. Nha-án sáng bui lư, co yớu nha-án bôn tumống lieh.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Te ntúq ngki Phau-lô pôq nga vel Asôt. Án ticaq pôq tớq cóh, ma he pôq na tuoc. Án parngíh ndóng án tớq nga vel Asôt, án ính sớr tớq tuoc alứng he tưi.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Tớq he tumúh lieh án tớq vel Asôt, án sớr tớq tuoc alứng he, dyơ he pôq munơi nga vel Mi-tulen.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Máh ingái parnô loi, tuoc he pôq pha cruong Chi-ô. Máh ingái parra, he tớq nga cruong Samôt. Dyơ máh ingái parre, he tớq nga vel Mi-lê-tu.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Dyơ Phau-lô ính pôq pha vel Ê-phê-sô, cruong Asie. Án lớiq ính át dưnh tớq cruong Asie. Án ính pôq dyôn tớq chái nga vel Yaru-salem, dyôn atôm ingái top Isa-ra-el cha bui Nhéq Ingái Apot.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Te vel Mi-lê-tu, Phau-lô cơiq parnai nga vel Ê-phê-sô, dyôn máh ticuoi sút top tin Yê-su tớq vel ngki tớq alang án nga vel Mi-lê-tu.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Tư nha-án tớq, Phau-lô tông nha-án idô: “Inha khoiq chom dyơ imo cư táq ndóng cư át alứng inha te ingái cư mbơiq mot tớq cruong Asie.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Inha khoiq chom arlớih dyơ, cư táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng nhéq te mít cannính. Cư lớiq ính ngai dyám náp cư. Alứng cư ính nhiem tớq ngai lớiq ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Inha khoiq chom dyơ, cư chiuq dieiq arức a-ưi chư te top Isa-ra-el táq cư.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Inha chom dyơ, cư lớiq bôn pul catốq mui callong amớh ndon bôn tarnáp dyôn inha. Cư cato níc inha, tam inha rum clứng lớiq la biq.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Cư cato ticuoi Isa-ra-el alứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el muchứng nhéq, la idô: Cóq nha-án pien cơt mít tamme loi, alứng tin Yê-su Ưlla he dyôn khớm.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Hoi-ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư pôq nga vel Yaru-salem. Cư lớiq chom amớh ngai ính táq ada cư tuki.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ma cứp vel cư mot, bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông cư cóq tumúh a-ưi nốh dieiq arức, alứng ngai crál cư tớq coq tôt hơ.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ma máh arnáq ngki cư lớiq sáng adáh amớh. Tam tarngứh cư pít la dyơ. Ma cư ính táq dyôn cua nhéq máh arnáq Yê-su Ưlla he yua cư táq. Arnáq ndô la cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng choi mat.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Cư khoiq cato inha dyơ te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Ma hoi-ngki cư ính tông inha idô: Náp te ingái ndô inha lớiq bôn hôm nnáng rớp cư tớq cúc cuteq ndô.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Iki cư tông inha arlớih lư tớq ingái ndô, khán bôn ticuoi te inha ma lớiq ính tin Yê-su, ngki cư vít mpual te arnáq ngki.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Cư khoiq cato inha dyơ te máh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Cư lớiq bôn pul catốq mui nốh amớh.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Iki, cóq inha kiaq me ŏ cháq inha bôm. Alứng cóq inha kiaq me top tin Yê-su arớq ticuoi kiaq me pannán cưu tưi. Arnáq ndô la arnáq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha táq. Top tin Yê-su bôn cơt acái Yang Arbang-pilŏ́ng co nhơ te aham Yê-su.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Cư chom arlớih lư, tớq cư ngốh te inha, lư bôn ticuoi tớq ính talóh top inha. Ticuoi ngki la arớq ayŏ́ng palŏ́ng ính cáp cha máh pannán cưu.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Urớh bôn ticuoi te top inha táp pilốh tarthu inha. Nha-án táq-ntêr lambŏt alham co ính inha veng nha-án, alứng nha-án cato parnai lớiq lư.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Iki, cóq inha át a-ŏ. Êq dyôn mít inha veng parnai ngai tarthu. Inha ayư, khoiq pe cumo dyơ cư át alứng inha, cư cato inha nhéq ingái idáu. Co cư sáng sruiq táq inha, iki cư sáng ính nhiem lư.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Hoi-ngki cư seq Yang Arbang-pilŏ́ng kiaq me inha. Alứng cư seq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng choi mat át kiaq me níc mít inha. Parnai ngki têq táq dyôn inha tin khớm, alứng dyôn inha bôn chúng tưi máh mun ndon Yang Arbang-pilŏ́ng thuan ính dyôn máh ticuoi ndon án khoiq rêh.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Cư lớiq nai ham tien práq, lớiq la tampớc tanna ngai.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Inha khoiq chom dyơ, ati cư táp táq arnáq dyôn cư alứng yớu cư têq bôn khám tớc cha.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Cư khoiq apáh inha chom cóq he táq mmín lư, ki-náq he têq choi ticuoi túh kidit. Táq iki he lư ayư lieh te parnai Yê-su Ưlla he khoiq tông idô: ‘Khán inha dyôn crơng choi ticuoi cannŏ́h, arnáq ngki la bui hơn te inha ráp crơng ngai choi inha.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Cua Phau-lô tông máh parnai ngki, án chóh tarcol cớu munơi alứng top nha-án.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Dyơ nha-án kiau Phau-lô alứng honh án.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Nha-án sáng anguaq lư, alứng nha-án nhiem co ayư te parnai Phau-lô khoiq tông nha-án, la nha-án lớiq bôn hôm nnáng rớp án tớq cúc cuteq ndô. Vít ngki nha-án pôq asuoi Phau-lô tớq nga tuoc.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.