Atos 20
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Tớq vel Ê-phê-sô cơt ien lieh, Phau-lô arô máh top veng tapun Yê-su. Án catớih nha-án dyôn tin khớm lư loi. Cua ngki án carbánh carsuanh nha-án, dyơ án ngốh pôq nga cruong Ma-sadôn.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Án pôq nga vel mmo, án mot alang top tin Yê-su tớq vel ngki, alứng án catớih dyôn tin khớm lư. Cua ngki án pôq nga cruong Créc.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Án át tớq cruong Créc nhéq pe kisái. Án parngíh ính pôq nga cruong Si-ri, ma án sáng ngai táq-ntêr te top Isa-ra-el ính táq án. Iki án parngíh ŏ hơn la án chô nga cruong Ma-sadôn.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Bôn tupul náq pôq alứng án, nốh idô: Sô-batê acái conh Phi-rut te vel Bê-rê, Ari-tac alứng Sê-cundơ te vel Tê-salô-nica, Cai-ut te vel Der-bơ, Ti-chacơ alứng Trô-phim te cruong Asie, alứng Ti-muthê.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Tupul náq ngki pôq nsuoi alứng pớn he tớq vel Trô-at.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Cua máh ingái top Isa-ra-el Cha Beng Mi Ớq Bôt Pôih, he sớr tớq tuoc, dyơ ngốh te vel Phi-lip. Vít sông ingái, he tớq nga vel Trô-at, alứng he át ngki tupul ingái.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Ingái mui tớq tún ngki, tớq idáu, máh top tin Yê-su rum cha ayư lieh ingái Yê-su cuchet. Phau-lô cato nha-án te plô ibư tingôi tardi dáu. Án cato dưnh lư, co án parngíh ingái parnô án ính pôq nga cannŏ́h loi.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Nha-án rum tớq dúng ngki tớq trơn pe; tớq callúng ngki bôn a-ưi den tớu.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Bôn munáq lalớu, nốh Ơ-tic, án ticu chứng ngáh callống cliec. Ma Phau-lô cato dưnh lư. Iki án sáng parléc aleq, dyơ án bíq tưt. Cua ngki án bíq ngiar tháng, dyơ án atôh te ngáh callống cliec trơn pe nga cuteq. Bôn ticuoi pôq arơq án, ma án khoiq cuchet dyơ.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Phau-lô siar kiau án alứng tông idô: “Inha êq crŏ́q. Án lư tumống lieh.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Dyơ Phau-lô sớr lieh nga trơn tanieng. Án péq beng mi alứng dyôn nhéq máh yớu cha ayư lieh te Yê-su cuchet. Cua ngki án cato nha-án tingôi ang. Tớq ang iláih án ngốh te top ngki.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Dyơ máh yớu Ơ-tic pôq asuoi án nga dúng. Nha-án sáng bui lư, co yớu nha-án bôn tumống lieh.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Te ntúq ngki Phau-lô pôq nga vel Asôt. Án ticaq pôq tớq cóh, ma he pôq na tuoc. Án parngíh ndóng án tớq nga vel Asôt, án ính sớr tớq tuoc alứng he tưi.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Tớq he tumúh lieh án tớq vel Asôt, án sớr tớq tuoc alứng he, dyơ he pôq munơi nga vel Mi-tulen.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Máh ingái parnô loi, tuoc he pôq pha cruong Chi-ô. Máh ingái parra, he tớq nga cruong Samôt. Dyơ máh ingái parre, he tớq nga vel Mi-lê-tu.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Dyơ Phau-lô ính pôq pha vel Ê-phê-sô, cruong Asie. Án lớiq ính át dưnh tớq cruong Asie. Án ính pôq dyôn tớq chái nga vel Yaru-salem, dyôn atôm ingái top Isa-ra-el cha bui Nhéq Ingái Apot.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Te vel Mi-lê-tu, Phau-lô cơiq parnai nga vel Ê-phê-sô, dyôn máh ticuoi sút top tin Yê-su tớq vel ngki tớq alang án nga vel Mi-lê-tu.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Tư nha-án tớq, Phau-lô tông nha-án idô: “Inha khoiq chom dyơ imo cư táq ndóng cư át alứng inha te ingái cư mbơiq mot tớq cruong Asie.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Inha khoiq chom arlớih dyơ, cư táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng nhéq te mít cannính. Cư lớiq ính ngai dyám náp cư. Alứng cư ính nhiem tớq ngai lớiq ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Inha khoiq chom dyơ, cư chiuq dieiq arức a-ưi chư te top Isa-ra-el táq cư.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Inha chom dyơ, cư lớiq bôn pul catốq mui callong amớh ndon bôn tarnáp dyôn inha. Cư cato níc inha, tam inha rum clứng lớiq la biq.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Cư cato ticuoi Isa-ra-el alứng ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el muchứng nhéq, la idô: Cóq nha-án pien cơt mít tamme loi, alứng tin Yê-su Ưlla he dyôn khớm.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Hoi-ngki Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn cư pôq nga vel Yaru-salem. Cư lớiq chom amớh ngai ính táq ada cư tuki.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Ma cứp vel cư mot, bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông cư cóq tumúh a-ưi nốh dieiq arức, alứng ngai crál cư tớq coq tôt hơ.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Ma máh arnáq ngki cư lớiq sáng adáh amớh. Tam tarngứh cư pít la dyơ. Ma cư ính táq dyôn cua nhéq máh arnáq Yê-su Ưlla he yua cư táq. Arnáq ndô la cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng choi mat.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Cư khoiq cato inha dyơ te parnai Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sút. Ma hoi-ngki cư ính tông inha idô: Náp te ingái ndô inha lớiq bôn hôm nnáng rớp cư tớq cúc cuteq ndô.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Iki cư tông inha arlớih lư tớq ingái ndô, khán bôn ticuoi te inha ma lớiq ính tin Yê-su, ngki cư vít mpual te arnáq ngki.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Cư khoiq cato inha dyơ te máh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Cư lớiq bôn pul catốq mui nốh amớh.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Iki, cóq inha kiaq me ŏ cháq inha bôm. Alứng cóq inha kiaq me top tin Yê-su arớq ticuoi kiaq me pannán cưu tưi. Arnáq ndô la arnáq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha táq. Top tin Yê-su bôn cơt acái Yang Arbang-pilŏ́ng co nhơ te aham Yê-su.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Cư chom arlớih lư, tớq cư ngốh te inha, lư bôn ticuoi tớq ính talóh top inha. Ticuoi ngki la arớq ayŏ́ng palŏ́ng ính cáp cha máh pannán cưu.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Urớh bôn ticuoi te top inha táp pilốh tarthu inha. Nha-án táq-ntêr lambŏt alham co ính inha veng nha-án, alứng nha-án cato parnai lớiq lư.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Iki, cóq inha át a-ŏ. Êq dyôn mít inha veng parnai ngai tarthu. Inha ayư, khoiq pe cumo dyơ cư át alứng inha, cư cato inha nhéq ingái idáu. Co cư sáng sruiq táq inha, iki cư sáng ính nhiem lư.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Hoi-ngki cư seq Yang Arbang-pilŏ́ng kiaq me inha. Alứng cư seq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng choi mat át kiaq me níc mít inha. Parnai ngki têq táq dyôn inha tin khớm, alứng dyôn inha bôn chúng tưi máh mun ndon Yang Arbang-pilŏ́ng thuan ính dyôn máh ticuoi ndon án khoiq rêh.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Cư lớiq nai ham tien práq, lớiq la tampớc tanna ngai.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Inha khoiq chom dyơ, ati cư táp táq arnáq dyôn cư alứng yớu cư têq bôn khám tớc cha.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Cư khoiq apáh inha chom cóq he táq mmín lư, ki-náq he têq choi ticuoi túh kidit. Táq iki he lư ayư lieh te parnai Yê-su Ưlla he khoiq tông idô: ‘Khán inha dyôn crơng choi ticuoi cannŏ́h, arnáq ngki la bui hơn te inha ráp crơng ngai choi inha.’”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Cua Phau-lô tông máh parnai ngki, án chóh tarcol cớu munơi alứng top nha-án.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Dyơ nha-án kiau Phau-lô alứng honh án.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Nha-án sáng anguaq lư, alứng nha-án nhiem co ayư te parnai Phau-lô khoiq tông nha-án, la nha-án lớiq bôn hôm nnáng rớp án tớq cúc cuteq ndô. Vít ngki nha-án pôq asuoi Phau-lô tớq nga tuoc.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.