Atos 18
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Vít ngki Phau-lô ngốh te vel Athên, dyơ pôq nga vel Cô-rin-tô loi.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Tớq vel ngki, Phau-lô tumúh munáq conh te top Isa-ra-el, nốh Aki-la, te cruong Pôn-tu; campái án nốh Barit-sin. Bar náq campái cayieq ndô mbơiq tớq nga vel Cô-rin-tô te cruong I-tali, co puo Calôt chuih angốh nhéq máh ticuoi Isa-ra-el te vel pưt Rô-ma tớq cruong I-tali. Dyơ Phau-lô pôq alang bar náq ngki.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Án mot át alứng nha-án, co nha-án táq arnáq muchứng án tưi. Nha-án táq dúng tớq prới; dyơ táiq dŏq bôn tampớc tớc tanna cha.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Cứp Ingái Angô Phau-lô cato tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el, co ính ticuoi Isa-ra-el alứng ticuoi Créc tin Yê-su.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Tư Si-la alứng Ti-muthê tớq te cruong Ma-sadôn, ndóng ngki Phau-lô catóng cato níc top Isa-ra-el dyôn chom arlớih lư, Yê-su la án ndon nha-án át ngcong alứng án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống nha-án.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ma ticuoi Isa-ra-el át tớq vel ngki lớiq ính cammáng alứng acraiq Phau-lô. Iki Phau-lô tamprúh tampớc táq tíc nha-án lớiq ính cammáng parnai án cato. Alứng án tông nha-án idô: “Khán inha lớiq ính arvai inha bôn tumống níc alứng Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki tam inha. Mpual cư khoiq vít dyơ. Hoi-ngki cư ính pôq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el loi.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Iki Phau-lô ngốh te nha-án, dyơ mot tớq dúng Ti-tiu Yutu. Yutu la ticuoi sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, alứng dúng án át tumán dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Bôn munáq loi, nốh Crit-bu. Án la ticuoi sút tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el ngki. Án alứng nhéq abŏ́h án tin Yê-su. Alứng bôn clứng ticuoi Cô-rin-tô sáng parnai ŏ te Yê-su Crit, ngki nha-án tin alứng ráp tíc na dơq.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Bôn mui idáu, Yê-su apáh Phau-lô alứng tông án idô: “Mái êq adáh. Cóq mái cato níc parnai ŏ te cư. Êq cabip ngcang.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Cư át níc alứng mái. Ticuoi mmo la lớiq têq táq mái. Tớq vel ndô bôn clứng ticuoi cơt na cư.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Iki Phau-lô át tớq vel ngki nhéq mui cumo tadi, alứng án cato níc parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Ndóng Cali-ô cơt sút tớq cruong Achai, bôn máh ticuoi te top Isa-ra-el ính táq Phau-lô. Iki nha-án dông Phau-lô nga Cali-ô dyôn parchen parnai.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Nha-án cauq Phau-lô idô: “Ticuoi ndô tardông máh ticuoi tin Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lớiq piaiq tớq phep rit.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Tư Phau-lô ính ôi lieh, Cali-ô tông top Isa-ra-el ngki idô: “Inha top Isa-ra-el ơi! Khán án ndô ma titôiq, lớiq la cachet ticuoi, lớiq la táq arnáq saq cannŏ́h, ngki têq cư parchen dyôn inha.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Ma khán inha uan án, co án cato parnai ndái te phep rit inha, ngki tam inha. Cư lớiq ính tarsưq te arnáq ndô.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Iki Cali-ô yua ngai chuih angốh nha-án te ntúq ngki.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Dyơ máh ticuoi clứng cŏp Sô-then, la ticuoi sút dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki. Nha-án tính án chứng mát ntúq ngai tarsưq. Ma Cali-ô táq arớq lớiq hôm.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Phau-lô át tớq vel Cô-rin-tô a-ưi ingái. Tatun ngki, án carbánh carsuanh top veng Yê-su tớq ntúq ngki, dyơ ngki án pôq nga vel Sen-crơ. Aki-la alứng Barit-sin pôq munơi alứng án. Tớq vel Sen-crơ, án cuah sóc táq caloh, la tíc án khoiq par-ưq mui nốh alứng Yang Arbang-pilŏ́ng. Vít ngki, nha-án pe náq sớr tớq tuoc pôq nga cruong Si-ri.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Tư nha-án tớq nga vel Ê-phê-sô, Phau-lô pôq mmar te Aki-la alứng Barit-sin. Dyơ án mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el, alứng án cato ticuoi Isa-ra-el tớq dúng rum ngki.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Máh ticuoi ngki seq án át dưnh alứng nha-án, ma án hớn ính pôq nga ntúq cannŏ́h.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Tớq án ính ngốh te nha-án, án tông idô: “Khán Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn, chô-mát cư tớq lieh nga inha.”
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Tư án tớq nga vel Sê-sarê, án sớr alang top tin Crit tớq vel Yaru-salem. Vít ngki án pôq nga vel Anti-ôt loi.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Án át tớq vel Anti-ôt a-ưi ingái, dyơ án pôq chôp cruong Ca-lati alứng Phu-rayie. Án catớih top veng Yê-su tớq bar cruong ngki dyôn tin khớm lư.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Tớq máh ingái ngki, bôn munáq ticuoi nốh A-blô, án át tớq nga vel Ê-phê-sô. Án la ticuoi Isa-ra-el te vel Alec-santri. Án cato tubáiq lư, alứng án chom a-ưi te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Bôn ticuoi khoiq cato án te ngê Yê-su. Án bôn mít ính cato dyôn crái lư te Yê-su. Ma án chom nưm te arnáq tíc na dơq ndon Yon khoiq táq sớng.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 A-blô cato clŏ́q lư tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Tư Aki-la alứng Barit-sin sáng án cato iki, nha-án dông án pôq nga dúng nha-án; dyơ nha-án cato án dyôn chom arlớih lư te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Vít ngki A-blô ính pôq nga cruong Achai. Iki top tin Yê-su tớq vel Ê-phê-sô taran chớiq alang dyôn án dông nga top tin tớq cruong Achai, dyôn nha-án pasôl ŏ án. Tư án tớq nga cruong Achai, án choi a-ưi lư máh top tin Yê-su, la ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng choi mat.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Tớq A-blô tarmien alứng ticuoi Isa-ra-el, án ial parnai te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng tông dyôn nha-án chom arlớih lư Yê-su la Crit, án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh dyôn choi tamống ticuoi; co iki nha-án lớiq têq suon nnáng.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.