Atos 18
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH
1 Vít ngki Phau-lô ngốh te vel Athên, dyơ pôq nga vel Cô-rin-tô loi.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Tớq vel ngki, Phau-lô tumúh munáq conh te top Isa-ra-el, nốh Aki-la, te cruong Pôn-tu; campái án nốh Barit-sin. Bar náq campái cayieq ndô mbơiq tớq nga vel Cô-rin-tô te cruong I-tali, co puo Calôt chuih angốh nhéq máh ticuoi Isa-ra-el te vel pưt Rô-ma tớq cruong I-tali. Dyơ Phau-lô pôq alang bar náq ngki.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Án mot át alứng nha-án, co nha-án táq arnáq muchứng án tưi. Nha-án táq dúng tớq prới; dyơ táiq dŏq bôn tampớc tớc tanna cha.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Cứp Ingái Angô Phau-lô cato tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el, co ính ticuoi Isa-ra-el alứng ticuoi Créc tin Yê-su.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Tư Si-la alứng Ti-muthê tớq te cruong Ma-sadôn, ndóng ngki Phau-lô catóng cato níc top Isa-ra-el dyôn chom arlớih lư, Yê-su la án ndon nha-án át ngcong alứng án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống nha-án.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Ma ticuoi Isa-ra-el át tớq vel ngki lớiq ính cammáng alứng acraiq Phau-lô. Iki Phau-lô tamprúh tampớc táq tíc nha-án lớiq ính cammáng parnai án cato. Alứng án tông nha-án idô: “Khán inha lớiq ính arvai inha bôn tumống níc alứng Yang Arbang-pilŏ́ng, ngki tam inha. Mpual cư khoiq vít dyơ. Hoi-ngki cư ính pôq cato ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el loi.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Iki Phau-lô ngốh te nha-án, dyơ mot tớq dúng Ti-tiu Yutu. Yutu la ticuoi sang tám Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, alứng dúng án át tumán dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Bôn munáq loi, nốh Crit-bu. Án la ticuoi sút tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el ngki. Án alứng nhéq abŏ́h án tin Yê-su. Alứng bôn clứng ticuoi Cô-rin-tô sáng parnai ŏ te Yê-su Crit, ngki nha-án tin alứng ráp tíc na dơq.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Bôn mui idáu, Yê-su apáh Phau-lô alứng tông án idô: “Mái êq adáh. Cóq mái cato níc parnai ŏ te cư. Êq cabip ngcang.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Cư át níc alứng mái. Ticuoi mmo la lớiq têq táq mái. Tớq vel ndô bôn clứng ticuoi cơt na cư.”
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Iki Phau-lô át tớq vel ngki nhéq mui cumo tadi, alứng án cato níc parnai Yang Arbang-pilŏ́ng.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Ndóng Cali-ô cơt sút tớq cruong Achai, bôn máh ticuoi te top Isa-ra-el ính táq Phau-lô. Iki nha-án dông Phau-lô nga Cali-ô dyôn parchen parnai.
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 Nha-án cauq Phau-lô idô: “Ticuoi ndô tardông máh ticuoi tin Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lớiq piaiq tớq phep rit.”
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 Tư Phau-lô ính ôi lieh, Cali-ô tông top Isa-ra-el ngki idô: “Inha top Isa-ra-el ơi! Khán án ndô ma titôiq, lớiq la cachet ticuoi, lớiq la táq arnáq saq cannŏ́h, ngki têq cư parchen dyôn inha.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Ma khán inha uan án, co án cato parnai ndái te phep rit inha, ngki tam inha. Cư lớiq ính tarsưq te arnáq ndô.”
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Iki Cali-ô yua ngai chuih angốh nha-án te ntúq ngki.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Dyơ máh ticuoi clứng cŏp Sô-then, la ticuoi sút dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki. Nha-án tính án chứng mát ntúq ngai tarsưq. Ma Cali-ô táq arớq lớiq hôm.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 Phau-lô át tớq vel Cô-rin-tô a-ưi ingái. Tatun ngki, án carbánh carsuanh top veng Yê-su tớq ntúq ngki, dyơ ngki án pôq nga vel Sen-crơ. Aki-la alứng Barit-sin pôq munơi alứng án. Tớq vel Sen-crơ, án cuah sóc táq caloh, la tíc án khoiq par-ưq mui nốh alứng Yang Arbang-pilŏ́ng. Vít ngki, nha-án pe náq sớr tớq tuoc pôq nga cruong Si-ri.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Tư nha-án tớq nga vel Ê-phê-sô, Phau-lô pôq mmar te Aki-la alứng Barit-sin. Dyơ án mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el, alứng án cato ticuoi Isa-ra-el tớq dúng rum ngki.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Máh ticuoi ngki seq án át dưnh alứng nha-án, ma án hớn ính pôq nga ntúq cannŏ́h.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Tớq án ính ngốh te nha-án, án tông idô: “Khán Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn, chô-mát cư tớq lieh nga inha.”
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Tư án tớq nga vel Sê-sarê, án sớr alang top tin Crit tớq vel Yaru-salem. Vít ngki án pôq nga vel Anti-ôt loi.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 Án át tớq vel Anti-ôt a-ưi ingái, dyơ án pôq chôp cruong Ca-lati alứng Phu-rayie. Án catớih top veng Yê-su tớq bar cruong ngki dyôn tin khớm lư.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Tớq máh ingái ngki, bôn munáq ticuoi nốh A-blô, án át tớq nga vel Ê-phê-sô. Án la ticuoi Isa-ra-el te vel Alec-santri. Án cato tubáiq lư, alứng án chom a-ưi te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Bôn ticuoi khoiq cato án te ngê Yê-su. Án bôn mít ính cato dyôn crái lư te Yê-su. Ma án chom nưm te arnáq tíc na dơq ndon Yon khoiq táq sớng.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 A-blô cato clŏ́q lư tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Tư Aki-la alứng Barit-sin sáng án cato iki, nha-án dông án pôq nga dúng nha-án; dyơ nha-án cato án dyôn chom arlớih lư te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Vít ngki A-blô ính pôq nga cruong Achai. Iki top tin Yê-su tớq vel Ê-phê-sô taran chớiq alang dyôn án dông nga top tin tớq cruong Achai, dyôn nha-án pasôl ŏ án. Tư án tớq nga cruong Achai, án choi a-ưi lư máh top tin Yê-su, la ticuoi ndon Yang Arbang-pilŏ́ng choi mat.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Tớq A-blô tarmien alứng ticuoi Isa-ra-el, án ial parnai te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng tông dyôn nha-án chom arlớih lư Yê-su la Crit, án ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh dyôn choi tamống ticuoi; co iki nha-án lớiq têq suon nnáng.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.