Atos 17

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tư Phau-lô alứng Si-la pôq tilớt vel Amphi-bulit alứng vel Ablô-ni, dyơ nha-án mot vel Tê-salô-nica loi. Tớq vel ngki bôn mui láng dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Cứp Ingái Angô, Phau-lô báq mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Co iki án mot dúng rum ngki, tớq vel ngki. Pe cantứq Ingái Angô, Phau-lô cato te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn máh ticuoi rum ngki.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 Án tông nha-án dyôn chom te Crit ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi, cóq chiuq a-ưi dieiq arức alứng chiuq ngai cachet; ma Crit lư tumống lieh. Alứng án tông nha-án idô: “Yê-su ndon cư tông dyôn inha chom, la Crit.”
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Bôn ticuoi te top Isa-ra-el náp parnai ngki, dyơ nha-án veng ngê Phau-lô alứng Si-la. Bôn clứng ticuoi Créc ndon dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng mot tin Yê-su tưi. Alứng bôn a-ưi náq cán ndon ngai dyám tớq vel ngki la mot tin tưi.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Ma ticuoi Isa-ra-el ndon lớiq ính tin, nha-án sáng uan lư. Iki nha-án pôq suo ticuoi lới alứng ticuoi pla, dyôn chachuoq tớq vel ngki. Nha-án mot táp tớq dúng Yasôn, suo Phau-lô alứng Si-la co ính cŏp dông bar náq ngki nga ticuoi clứng.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Ma tư nha-án lớiq tumúh Phau-lô alứng Si-la tớq dúng Yasôn, iki nha-án cŏp Yasôn alứng máh ticuoi cannŏ́h ndon tin Yê-su. Nha-án lúq angốh top ngki dyôn át tayứng chứng mát ticuoi sút vel. Dyơ nha-án cauq Phau-lô alứng Si-la idô: “Bar náq ngki mot cruong mmo, nha-án tarchơiq tớq cruong ngki. Hoi-ngki nha-án mot tớq vel he loi.
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Ma Yasôn dyôn bar náq ngki át tớq dúng án. Nha-án khoiq táh phep rit puo Rô-ma, alứng nha-án tông bôn puo cannŏ́h loi cơt sút. Nốh puo ndô la Yê-su.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Tớq máh ticuoi prái alứng ticuoi sút sáng callong nha-án cauq, iki nhéq máh nha-án chachuoq ntáng lư loi.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Dyơ nha-án yua ngai pôq cŏ́h pôq ngin Yasôn alứng máh ticuoi tin Yê-su. Cua ngki nha-án taláh Yasôn alứng máh ticuoi tin Yê-su dyôn chô.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Tớq idáu ngki, top tin Yê-su yua Phau-lô alứng Si-la pôq nga vel Bê-rê. Tư nha-án tớq nga vel Bê-rê, nha-án mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki bôn mít lambŏt hơn te ticuoi tớq vel Tê-salô-nica. Nha-án cammáng alứng ính chom arlớih lư parnai Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki nha-án rian tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng cứp ingái, co ính chom parnai Phau-lô cato crái tớq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lớiq.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 A-ưi náq ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki tin Yê-su; alứng bôn ticuoi Créc hơ tin, díh conh díh cán ndon ngai dyám náp tớq vel ngki.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Ma tư top Isa-ra-el tớq vel Tê-salô-nica sáng Phau-lô cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vel Bê-rê loi, iki nha-án pôq tapun nga vel ngki tưi, alứng chachuoq máh ticuoi vel ngki hơ.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Iki top tin Yê-su tớq vel ngki dyôn Phau-lô ngốh táp, alứng pôq nga tor dơq ving-cavang. Ma Si-la alứng Ti-muthê yôl át tớq vel Bê-rê.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Bôn ticuoi pôq asuoi Phau-lô nga vel Athên. Tư nha-án ính píh chô, Phau-lô patáp nha-án tông Si-la alứng Ti-muthê, dyôn tớq chái nga án khán têq.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Ndóng Phau-lô át pớn Si-la alứng Ti-muthê tớq vel Athên, án hôm ticuoi tớq vel ngki sang a-ưi rup yang. Iki án sáng anguaq lư.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Iki Phau-lô cato níc tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án cato ticuoi Isa-ra-el alứng máh ticuoi ndon dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Cứp ingái án cato tớq ntúq táiq plới hơ, co án ính máh ticuoi bôn sáng.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Dyơ bôn ticuoi te top Ep-curien alứng top Satuoc tớq tarmien alứng án. Bar top ngki rian te máh ngê tubáiq tớq pang ndô. Nha-án tông te Phau-lô idô: “Ticuoi achơ ndô, amớh án ính tông?”
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Ticuoi ngki dông Phau-lô nga mui ntúq ndon ticuoi sút báq tanghúng. Ntúq ndô át tớq cóh Arêu-ba. Nha-án tông ada Phau-lô idô: “He ính chom arlớih lư te nốh tamme ndon mái cato ngki la amớh?
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 He sáng laq lư te parnai mái cato; hoi-ngki he ính chom nhéq máh nốh te parnai mái cato ngki.”
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 (Tư máh ticuoi Athên alứng máh ticuoi te top cannŏ́h ndon át tớq vel ngki sáng te arnáq tamme, nha-án tél-sél lư ính tanghúng te arnáq ngki. Nha-án lớiq ính táq arnáq nnáng.)
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Phau-lô tayứng tớq ntúq nha-án rum tớq cóh Arêu-ba, alứng tông idô: “Ticuoi tớq vel Athên ơi! Cư chom dyơ inha sang tám yang inha khớm lư.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Co tớq cư pôq tớq vel inha, cư hôm a-ưi thư parông yang inha sang, alứng cư hôm mui lám parông ngai tarran chưq idô: ‘Parông ndô la parông yang ndon iyốh chom nốh.’ Iki inha ính sang yang ngki, ma inha iyốh chom. Ma nốh yang ngki ớiq cư ính tông inha.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 Yang ngki la Yang Arbang-pilŏ́ng. Án táp teng pilŏ́ng cuteq, alứng cứp nốh át tớq ngki. Án ưlla nhéq máh nốh tớq pilŏ́ng alứng tớq cúc cuteq. Ma án lớiq át tớq parông ati ticuoi táq.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq túh cóq bôn ticuoi choi, co án bôn cứp nốh. Alứng án táp dyôn máh ticuoi bôn tumống, bôn tarngứh, alứng bôn cứp nốh.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Yang Arbang-pilŏ́ng teng cứp top ticuoi, la nhơ te munáq ticuoi. Án dyôn máh top ticuoi ndô át tớq cứp cruong chôp cúc cuteq ndô. Nưm án táp anát dyôn cứp top ticuoi, ingái top ngki tớq alứng ntúq top ngki át, te iyốh bôn top ngki.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 Yang Arbang-pilŏ́ng táq iki, dyôn nhéq tưh ticuoi têq suo án alứng têq tumúh án. Ma án lớiq bôn át yông te he.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Yang Arbang-pilŏ́ng táp choi he dyôn bôn tumống, têq pupôq, alứng chom tutáq. Callong ndô la arớq ticuoi te top inha khoiq taran dyơ idô: ‘Co yang teng he, iki he cơt acái án.’
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 Khán he lư acái Yang Arbang-pilŏ́ng, he êq parngíh Yang Arbang-pilŏ́ng arớq rup ngai táq na dyeng, práq, lớiq la búl. Nhéq nốh ngki ticuoi chóng táq arớq nha-án khoiq parngíh.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Ma te nsuoi, Yang Arbang-pilŏ́ng me sớng nga máh ticuoi táq arnáq iki, co nha-án iyốh chom. Ma hoi-ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng tông dyôn nhéq tưh ticuoi chom, nha-án cóq pien cơt mít tamme loi.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq anát ingái chô-mát, án dyôn munáq ndon án khoiq rêh tớq sưq tinớng tupứng lư ada nhéq tưh ticuoi tớq cúc cuteq ndô. Án khoiq dyôn Yê-su tumống lieh, dŏq cơt tíc dyôn ngai chom arlớih lư án rêh Yê-su dyôn sưq nhéq tưh ticuoi.”
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Tư nha-án sáng parnai Phau-lô tông ticuoi cuchet têq tumống lieh, bôn ticuoi ayê tar-ac Phau-lô. Ma bôn ticuoi cannŏ́h tông idô: “Tatun, he ính cammáng sa te parnai mái cato arớq hoi-ngki.”
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Dyơ Phau-lô ngốh te ntúq ngki.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Ma bôn máh ticuoi te top ngki náp alứng tin; nha-án pôq alứng Phau-lô. Munáq te ticuoi ngki, nốh Dê-ni, la te top ticuoi sút ndon báq tanghúng tớq cóh Arêu-ba. Alứng bôn munáq cán, nốh Da-mari, tin tưi. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h hơ tin Yê-su.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.