Atos 17
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI
1 Tư Phau-lô alứng Si-la pôq tilớt vel Amphi-bulit alứng vel Ablô-ni, dyơ nha-án mot vel Tê-salô-nica loi. Tớq vel ngki bôn mui láng dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Cứp Ingái Angô, Phau-lô báq mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Co iki án mot dúng rum ngki, tớq vel ngki. Pe cantứq Ingái Angô, Phau-lô cato te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn máh ticuoi rum ngki.
2 Segundo o seu costume, Paulo foi à sinagoga e por três sábados discutiu com eles com base nas Escrituras,
3 Án tông nha-án dyôn chom te Crit ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi, cóq chiuq a-ưi dieiq arức alứng chiuq ngai cachet; ma Crit lư tumống lieh. Alứng án tông nha-án idô: “Yê-su ndon cư tông dyôn inha chom, la Crit.”
3 explicando e provando que o Cristo deveria sofrer e ressuscitar dentre os mortos. E dizia: "Este Jesus que lhes proclamo é o Cristo".
4 Bôn ticuoi te top Isa-ra-el náp parnai ngki, dyơ nha-án veng ngê Phau-lô alứng Si-la. Bôn clứng ticuoi Créc ndon dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng mot tin Yê-su tưi. Alứng bôn a-ưi náq cán ndon ngai dyám tớq vel ngki la mot tin tưi.
4 Alguns dos judeus foram persuadidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus, e não poucas mulheres de alta posição.
5 Ma ticuoi Isa-ra-el ndon lớiq ính tin, nha-án sáng uan lư. Iki nha-án pôq suo ticuoi lới alứng ticuoi pla, dyôn chachuoq tớq vel ngki. Nha-án mot táp tớq dúng Yasôn, suo Phau-lô alứng Si-la co ính cŏp dông bar náq ngki nga ticuoi clứng.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Reuniram alguns homens perversos dentre os desocupados e, com a multidão, iniciaram um tumulto na cidade. Invadiram a casa de Jasom, em busca de Paulo e Silas, a fim de trazê-los para o meio da multidão.
6 Ma tư nha-án lớiq tumúh Phau-lô alứng Si-la tớq dúng Yasôn, iki nha-án cŏp Yasôn alứng máh ticuoi cannŏ́h ndon tin Yê-su. Nha-án lúq angốh top ngki dyôn át tayứng chứng mát ticuoi sút vel. Dyơ nha-án cauq Phau-lô alứng Si-la idô: “Bar náq ngki mot cruong mmo, nha-án tarchơiq tớq cruong ngki. Hoi-ngki nha-án mot tớq vel he loi.
6 Contudo, não os achando, arrastaram Jasom e alguns outros irmãos para diante dos oficiais da cidade, gritando: "Esses homens que têm causado alvoroço por todo o mundo, agora chegaram aqui,
7 Ma Yasôn dyôn bar náq ngki át tớq dúng án. Nha-án khoiq táh phep rit puo Rô-ma, alứng nha-án tông bôn puo cannŏ́h loi cơt sút. Nốh puo ndô la Yê-su.”
7 e Jasom os recebeu em sua casa. Todos eles estão agindo contra os decretos de César, dizendo que existe um outro rei, chamado Jesus".
8 Tớq máh ticuoi prái alứng ticuoi sút sáng callong nha-án cauq, iki nhéq máh nha-án chachuoq ntáng lư loi.
8 Ouvindo isso, a multidão e os oficiais da cidade ficaram agitados.
9 Dyơ nha-án yua ngai pôq cŏ́h pôq ngin Yasôn alứng máh ticuoi tin Yê-su. Cua ngki nha-án taláh Yasôn alứng máh ticuoi tin Yê-su dyôn chô.
9 Então receberam de Jasom e dos outros a fiança estipulada e os soltaram.
10 Tớq idáu ngki, top tin Yê-su yua Phau-lô alứng Si-la pôq nga vel Bê-rê. Tư nha-án tớq nga vel Bê-rê, nha-án mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Chegando ali, eles foram à sinagoga judaica.
11 Ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki bôn mít lambŏt hơn te ticuoi tớq vel Tê-salô-nica. Nha-án cammáng alứng ính chom arlớih lư parnai Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki nha-án rian tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng cứp ingái, co ính chom parnai Phau-lô cato crái tớq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lớiq.
11 Os bereanos eram mais nobres do que os tessalonicenses, pois receberam a mensagem com grande interesse, examinando todos os dias as Escrituras, para ver se tudo era assim mesmo.
12 A-ưi náq ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki tin Yê-su; alứng bôn ticuoi Créc hơ tin, díh conh díh cán ndon ngai dyám náp tớq vel ngki.
12 E creram muitos dentre os judeus, bem como dentre os gregos, um bom número de mulheres de elevada posição e não poucos homens.
13 Ma tư top Isa-ra-el tớq vel Tê-salô-nica sáng Phau-lô cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vel Bê-rê loi, iki nha-án pôq tapun nga vel ngki tưi, alứng chachuoq máh ticuoi vel ngki hơ.
13 Quando os judeus de Tessalônica ficaram sabendo que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Beréia, dirigiram-se também para lá, agitando e alvoroçando as multidões.
14 Iki top tin Yê-su tớq vel ngki dyôn Phau-lô ngốh táp, alứng pôq nga tor dơq ving-cavang. Ma Si-la alứng Ti-muthê yôl át tớq vel Bê-rê.
14 Imediatamente os irmãos enviaram Paulo para o litoral, mas Silas e Timóteo permaneceram em Beréia.
15 Bôn ticuoi pôq asuoi Phau-lô nga vel Athên. Tư nha-án ính píh chô, Phau-lô patáp nha-án tông Si-la alứng Ti-muthê, dyôn tớq chái nga án khán têq.
15 Os homens que foram com Paulo o levaram até Atenas, partindo depois com instruções para que Silas e Timóteo se juntassem a ele, tão logo fosse possível.
16 Ndóng Phau-lô át pớn Si-la alứng Ti-muthê tớq vel Athên, án hôm ticuoi tớq vel ngki sang a-ưi rup yang. Iki án sáng anguaq lư.
16 Enquanto esperava por eles em Atenas, Paulo ficou profundamente indignado ao ver que a cidade estava cheia de ídolos.
17 Iki Phau-lô cato níc tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án cato ticuoi Isa-ra-el alứng máh ticuoi ndon dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Cứp ingái án cato tớq ntúq táiq plới hơ, co án ính máh ticuoi bôn sáng.
17 Por isso, discutia na sinagoga com judeus e com gregos tementes a Deus, bem como na praça principal, todos os dias, com aqueles que por ali se encontravam.
18 Dyơ bôn ticuoi te top Ep-curien alứng top Satuoc tớq tarmien alứng án. Bar top ngki rian te máh ngê tubáiq tớq pang ndô. Nha-án tông te Phau-lô idô: “Ticuoi achơ ndô, amớh án ính tông?”
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos começaram a discutir com ele. Alguns perguntavam: "O que está tentando dizer esse tagarela? " Outros diziam: "Parece que ele está anunciando deuses estrangeiros", pois Paulo estava pregando as boas novas a respeito de Jesus e da ressurreição.
19 Ticuoi ngki dông Phau-lô nga mui ntúq ndon ticuoi sút báq tanghúng. Ntúq ndô át tớq cóh Arêu-ba. Nha-án tông ada Phau-lô idô: “He ính chom arlớih lư te nốh tamme ndon mái cato ngki la amớh?
19 Então o levaram a uma reunião do Areópago, onde lhe perguntaram: "Podemos saber que novo ensino é esse que você está anunciando?
20 He sáng laq lư te parnai mái cato; hoi-ngki he ính chom nhéq máh nốh te parnai mái cato ngki.”
20 Você está nos apresentando algumas idéias estranhas, e queremos saber o que elas significam".
21 (Tư máh ticuoi Athên alứng máh ticuoi te top cannŏ́h ndon át tớq vel ngki sáng te arnáq tamme, nha-án tél-sél lư ính tanghúng te arnáq ngki. Nha-án lớiq ính táq arnáq nnáng.)
21 Todos os atenienses e estrangeiros que ali viviam não cuidavam de outra coisa senão falar ou ouvir as últimas novidades.
22 Phau-lô tayứng tớq ntúq nha-án rum tớq cóh Arêu-ba, alứng tông idô: “Ticuoi tớq vel Athên ơi! Cư chom dyơ inha sang tám yang inha khớm lư.
22 Então Paulo levantou-se na reunião do Areópago e disse: "Atenienses! Vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Co tớq cư pôq tớq vel inha, cư hôm a-ưi thư parông yang inha sang, alứng cư hôm mui lám parông ngai tarran chưq idô: ‘Parông ndô la parông yang ndon iyốh chom nốh.’ Iki inha ính sang yang ngki, ma inha iyốh chom. Ma nốh yang ngki ớiq cư ính tông inha.
23 pois, andando pela cidade, observei cuidadosamente seus objetos de culto e encontrei até um altar com esta inscrição: AO DEUS DESCONHECIDO. Ora, o que vocês adoram, apesar de não conhecerem, eu lhes anuncio.
24 Yang ngki la Yang Arbang-pilŏ́ng. Án táp teng pilŏ́ng cuteq, alứng cứp nốh át tớq ngki. Án ưlla nhéq máh nốh tớq pilŏ́ng alứng tớq cúc cuteq. Ma án lớiq át tớq parông ati ticuoi táq.
24 "O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há é o Senhor do céu e da terra, e não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq túh cóq bôn ticuoi choi, co án bôn cứp nốh. Alứng án táp dyôn máh ticuoi bôn tumống, bôn tarngứh, alứng bôn cứp nốh.
25 Ele não é servido por mãos de homens, como se necessitasse de algo, porque ele mesmo dá a todos a vida, o fôlego e as demais coisas.
26 Yang Arbang-pilŏ́ng teng cứp top ticuoi, la nhơ te munáq ticuoi. Án dyôn máh top ticuoi ndô át tớq cứp cruong chôp cúc cuteq ndô. Nưm án táp anát dyôn cứp top ticuoi, ingái top ngki tớq alứng ntúq top ngki át, te iyốh bôn top ngki.
26 De um só fez ele todos os povos, para que povoassem toda a terra, tendo determinado os tempos anteriormente estabelecidos e os lugares exatos em que deveriam habitar.
27 Yang Arbang-pilŏ́ng táq iki, dyôn nhéq tưh ticuoi têq suo án alứng têq tumúh án. Ma án lớiq bôn át yông te he.
27 Deus fez isso para que os homens o buscassem e talvez, tateando, pudessem encontrá-lo, embora não esteja longe de cada um de nós.
28 Yang Arbang-pilŏ́ng táp choi he dyôn bôn tumống, têq pupôq, alứng chom tutáq. Callong ndô la arớq ticuoi te top inha khoiq taran dyơ idô: ‘Co yang teng he, iki he cơt acái án.’
28 ‘Pois nele vivemos, nos movemos e existimos’, como disseram alguns dos poetas de vocês: ‘Também somos descendência dele’.
29 Khán he lư acái Yang Arbang-pilŏ́ng, he êq parngíh Yang Arbang-pilŏ́ng arớq rup ngai táq na dyeng, práq, lớiq la búl. Nhéq nốh ngki ticuoi chóng táq arớq nha-án khoiq parngíh.
29 "Assim, visto que somos descendência de Deus, não devemos pensar que a Divindade é semelhante a uma escultura de ouro, prata ou pedra, feita pela arte e imaginação do homem.
30 Ma te nsuoi, Yang Arbang-pilŏ́ng me sớng nga máh ticuoi táq arnáq iki, co nha-án iyốh chom. Ma hoi-ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng tông dyôn nhéq tưh ticuoi chom, nha-án cóq pien cơt mít tamme loi.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância, mas agora ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq anát ingái chô-mát, án dyôn munáq ndon án khoiq rêh tớq sưq tinớng tupứng lư ada nhéq tưh ticuoi tớq cúc cuteq ndô. Án khoiq dyôn Yê-su tumống lieh, dŏq cơt tíc dyôn ngai chom arlớih lư án rêh Yê-su dyôn sưq nhéq tưh ticuoi.”
31 Pois estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio do homem que designou. E deu provas disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos".
32 Tư nha-án sáng parnai Phau-lô tông ticuoi cuchet têq tumống lieh, bôn ticuoi ayê tar-ac Phau-lô. Ma bôn ticuoi cannŏ́h tông idô: “Tatun, he ính cammáng sa te parnai mái cato arớq hoi-ngki.”
32 Quando ouviram sobre a ressurreição dos mortos, alguns deles zombaram, e outros disseram: "A esse respeito nós o ouviremos outra vez".
33 Dyơ Phau-lô ngốh te ntúq ngki.
33 Com isso, Paulo retirou-se do meio deles.
34 Ma bôn máh ticuoi te top ngki náp alứng tin; nha-án pôq alứng Phau-lô. Munáq te ticuoi ngki, nốh Dê-ni, la te top ticuoi sút ndon báq tanghúng tớq cóh Arêu-ba. Alứng bôn munáq cán, nốh Da-mari, tin tưi. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h hơ tin Yê-su.
34 Alguns homens juntaram-se a ele e creram. Entre eles estava Dionísio, membro do Areópago, e também uma mulher chamada Dâmaris, e outros com eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.