Atos 17
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Tư Phau-lô alứng Si-la pôq tilớt vel Amphi-bulit alứng vel Ablô-ni, dyơ nha-án mot vel Tê-salô-nica loi. Tớq vel ngki bôn mui láng dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Cứp Ingái Angô, Phau-lô báq mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Co iki án mot dúng rum ngki, tớq vel ngki. Pe cantứq Ingái Angô, Phau-lô cato te tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn máh ticuoi rum ngki.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Án tông nha-án dyôn chom te Crit ndon Yang Arbang-pilŏ́ng rêh dyôn choi tamống ticuoi, cóq chiuq a-ưi dieiq arức alứng chiuq ngai cachet; ma Crit lư tumống lieh. Alứng án tông nha-án idô: “Yê-su ndon cư tông dyôn inha chom, la Crit.”
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Bôn ticuoi te top Isa-ra-el náp parnai ngki, dyơ nha-án veng ngê Phau-lô alứng Si-la. Bôn clứng ticuoi Créc ndon dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng mot tin Yê-su tưi. Alứng bôn a-ưi náq cán ndon ngai dyám tớq vel ngki la mot tin tưi.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Ma ticuoi Isa-ra-el ndon lớiq ính tin, nha-án sáng uan lư. Iki nha-án pôq suo ticuoi lới alứng ticuoi pla, dyôn chachuoq tớq vel ngki. Nha-án mot táp tớq dúng Yasôn, suo Phau-lô alứng Si-la co ính cŏp dông bar náq ngki nga ticuoi clứng.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Ma tư nha-án lớiq tumúh Phau-lô alứng Si-la tớq dúng Yasôn, iki nha-án cŏp Yasôn alứng máh ticuoi cannŏ́h ndon tin Yê-su. Nha-án lúq angốh top ngki dyôn át tayứng chứng mát ticuoi sút vel. Dyơ nha-án cauq Phau-lô alứng Si-la idô: “Bar náq ngki mot cruong mmo, nha-án tarchơiq tớq cruong ngki. Hoi-ngki nha-án mot tớq vel he loi.
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Ma Yasôn dyôn bar náq ngki át tớq dúng án. Nha-án khoiq táh phep rit puo Rô-ma, alứng nha-án tông bôn puo cannŏ́h loi cơt sút. Nốh puo ndô la Yê-su.”
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Tớq máh ticuoi prái alứng ticuoi sút sáng callong nha-án cauq, iki nhéq máh nha-án chachuoq ntáng lư loi.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Dyơ nha-án yua ngai pôq cŏ́h pôq ngin Yasôn alứng máh ticuoi tin Yê-su. Cua ngki nha-án taláh Yasôn alứng máh ticuoi tin Yê-su dyôn chô.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Tớq idáu ngki, top tin Yê-su yua Phau-lô alứng Si-la pôq nga vel Bê-rê. Tư nha-án tớq nga vel Bê-rê, nha-án mot tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki bôn mít lambŏt hơn te ticuoi tớq vel Tê-salô-nica. Nha-án cammáng alứng ính chom arlớih lư parnai Yang Arbang-pilŏ́ng. Iki nha-án rian tám uráq Yang Arbang-pilŏ́ng cứp ingái, co ính chom parnai Phau-lô cato crái tớq parnai Yang Arbang-pilŏ́ng, ma lớiq.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 A-ưi náq ticuoi Isa-ra-el tớq vel ngki tin Yê-su; alứng bôn ticuoi Créc hơ tin, díh conh díh cán ndon ngai dyám náp tớq vel ngki.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Ma tư top Isa-ra-el tớq vel Tê-salô-nica sáng Phau-lô cato parnai Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vel Bê-rê loi, iki nha-án pôq tapun nga vel ngki tưi, alứng chachuoq máh ticuoi vel ngki hơ.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Iki top tin Yê-su tớq vel ngki dyôn Phau-lô ngốh táp, alứng pôq nga tor dơq ving-cavang. Ma Si-la alứng Ti-muthê yôl át tớq vel Bê-rê.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Bôn ticuoi pôq asuoi Phau-lô nga vel Athên. Tư nha-án ính píh chô, Phau-lô patáp nha-án tông Si-la alứng Ti-muthê, dyôn tớq chái nga án khán têq.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Ndóng Phau-lô át pớn Si-la alứng Ti-muthê tớq vel Athên, án hôm ticuoi tớq vel ngki sang a-ưi rup yang. Iki án sáng anguaq lư.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Iki Phau-lô cato níc tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el. Án cato ticuoi Isa-ra-el alứng máh ticuoi ndon dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Cứp ingái án cato tớq ntúq táiq plới hơ, co án ính máh ticuoi bôn sáng.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Dyơ bôn ticuoi te top Ep-curien alứng top Satuoc tớq tarmien alứng án. Bar top ngki rian te máh ngê tubáiq tớq pang ndô. Nha-án tông te Phau-lô idô: “Ticuoi achơ ndô, amớh án ính tông?”
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Ticuoi ngki dông Phau-lô nga mui ntúq ndon ticuoi sút báq tanghúng. Ntúq ndô át tớq cóh Arêu-ba. Nha-án tông ada Phau-lô idô: “He ính chom arlớih lư te nốh tamme ndon mái cato ngki la amớh?
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 He sáng laq lư te parnai mái cato; hoi-ngki he ính chom nhéq máh nốh te parnai mái cato ngki.”
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 (Tư máh ticuoi Athên alứng máh ticuoi te top cannŏ́h ndon át tớq vel ngki sáng te arnáq tamme, nha-án tél-sél lư ính tanghúng te arnáq ngki. Nha-án lớiq ính táq arnáq nnáng.)
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Phau-lô tayứng tớq ntúq nha-án rum tớq cóh Arêu-ba, alứng tông idô: “Ticuoi tớq vel Athên ơi! Cư chom dyơ inha sang tám yang inha khớm lư.
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Co tớq cư pôq tớq vel inha, cư hôm a-ưi thư parông yang inha sang, alứng cư hôm mui lám parông ngai tarran chưq idô: ‘Parông ndô la parông yang ndon iyốh chom nốh.’ Iki inha ính sang yang ngki, ma inha iyốh chom. Ma nốh yang ngki ớiq cư ính tông inha.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 Yang ngki la Yang Arbang-pilŏ́ng. Án táp teng pilŏ́ng cuteq, alứng cứp nốh át tớq ngki. Án ưlla nhéq máh nốh tớq pilŏ́ng alứng tớq cúc cuteq. Ma án lớiq át tớq parông ati ticuoi táq.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq túh cóq bôn ticuoi choi, co án bôn cứp nốh. Alứng án táp dyôn máh ticuoi bôn tumống, bôn tarngứh, alứng bôn cứp nốh.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Yang Arbang-pilŏ́ng teng cứp top ticuoi, la nhơ te munáq ticuoi. Án dyôn máh top ticuoi ndô át tớq cứp cruong chôp cúc cuteq ndô. Nưm án táp anát dyôn cứp top ticuoi, ingái top ngki tớq alứng ntúq top ngki át, te iyốh bôn top ngki.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Yang Arbang-pilŏ́ng táq iki, dyôn nhéq tưh ticuoi têq suo án alứng têq tumúh án. Ma án lớiq bôn át yông te he.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Yang Arbang-pilŏ́ng táp choi he dyôn bôn tumống, têq pupôq, alứng chom tutáq. Callong ndô la arớq ticuoi te top inha khoiq taran dyơ idô: ‘Co yang teng he, iki he cơt acái án.’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Khán he lư acái Yang Arbang-pilŏ́ng, he êq parngíh Yang Arbang-pilŏ́ng arớq rup ngai táq na dyeng, práq, lớiq la búl. Nhéq nốh ngki ticuoi chóng táq arớq nha-án khoiq parngíh.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Ma te nsuoi, Yang Arbang-pilŏ́ng me sớng nga máh ticuoi táq arnáq iki, co nha-án iyốh chom. Ma hoi-ngki, Yang Arbang-pilŏ́ng tông dyôn nhéq tưh ticuoi chom, nha-án cóq pien cơt mít tamme loi.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq anát ingái chô-mát, án dyôn munáq ndon án khoiq rêh tớq sưq tinớng tupứng lư ada nhéq tưh ticuoi tớq cúc cuteq ndô. Án khoiq dyôn Yê-su tumống lieh, dŏq cơt tíc dyôn ngai chom arlớih lư án rêh Yê-su dyôn sưq nhéq tưh ticuoi.”
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Tư nha-án sáng parnai Phau-lô tông ticuoi cuchet têq tumống lieh, bôn ticuoi ayê tar-ac Phau-lô. Ma bôn ticuoi cannŏ́h tông idô: “Tatun, he ính cammáng sa te parnai mái cato arớq hoi-ngki.”
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Dyơ Phau-lô ngốh te ntúq ngki.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Ma bôn máh ticuoi te top ngki náp alứng tin; nha-án pôq alứng Phau-lô. Munáq te ticuoi ngki, nốh Dê-ni, la te top ticuoi sút ndon báq tanghúng tớq cóh Arêu-ba. Alứng bôn munáq cán, nốh Da-mari, tin tưi. Alứng bôn ticuoi cannŏ́h hơ tin Yê-su.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.