Atos 16
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH
1 Cua ngki Phau-lô alứng Si-la pôq lieh nga vel Der-bơ nha vel Lutra. Tớq vel Lutra, nha-án tumúh munáq ticuoi te top veng tapun Yê-su, nốh Ti-muthê. A-i Ti-muthê la ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su; ma a-ám Ti-muthê la ticuoi Créc.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Top tin Yê-su tớq vel Lutra alứng vel I-cuni ayô Ti-muthê la ticuoi partát lư.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Iki Phau-lô ính dông Ti-muthê pôq alứng nha-án. Ma nsuoi nha-án ính ngốh te vel ngki, Phau-lô dyôn Ti-muthê táq rit kít veng phep rit Isa-ra-el. Phau-lô táq tíc iki, co a-ưi ntúq nha-án ính pôq bôn a-ưi ticuoi Isa-ra-el. Alứng Phau-lô adáh ticuoi ngki lớiq êm ada Ti-muthê, co ticuoi ngki chom a-ám án la ticuoi Créc, tới ticuoi Isa-ra-el.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tư nha-án mot tớq máh vel, nha-án táq-ntêr dyôn top tin Yê-su chom te puan nốh ndon top dyưng ati Yê-su alứng máh ticuoi sút top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem khoiq anát dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el cóq táq veng.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Iki top tin tớq máh vel ngki tin khớm lư loi. Alứng cứp ingái bôn a-ưi náq ticuoi mot tin.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn Phau-lô alứng yớu án mot cato parnai ŏ te Yê-su Crit tớq cruong Asie. Iki nha-án pôq nga cruong Phu-rayie alứng cruong Ca-lati.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Tư nha-án tớq nga carlớn cruong Mi-sie, nha-án ính mot tớq cruong Bi-thuni, ma Arvai Yê-su lớiq dyôn nha-án mot.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Iki nha-án pôq tilớt cruong Mi-sie, dyơ mot tớq vel Trô-at.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Tớq idáu, Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn Phau-lô hôm munáq conh te cruong Ma-sadôn. Ticuoi ngki tayứng alứng tarseq te Phau-lô idô: “Seq mái tớq nga cruong Ma-sadôn choi he hơ!”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Tư Phau-lô hôm conh ngki, Phau-lô alứng yớu án, díh cư Luca, thuan pôq nga cruong Ma-sadôn. He chom arlớih lư, Yang Arbang-pilŏ́ng ính he pôq cato parnai ŏ te Yê-su Crit tớq cruong ngki.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Dyơ he sớr tớq tuoc tớq vel Trô-at ính pôq nga con Samô-trasơ. Máh ingái parnô loi, he tớq nga vel Nie-buli, tớq cruong Ma-sadôn.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tớq he siar te tuoc, he pôq nga vel Phi-lip la vel pưt tớq cruong Ma-sadôn, ndon ticuoi Rô-ma cơt sút. He át tớq vel ngki bar pe ingái.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Tớq Ingái Angô, he ngốh te vel alứng pôq nga dơq soq, la ntúq top Isa-ra-el báq rum cớu tumán tor dơq. He ticu alứng cato parnai ŏ te Yê-su Crit dyôn máh cán ndon rum ngki cammáng.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Tớq top ngki bôn munáq cán te vel Thie-turơ, nốh Li-die. Án táiq prới ntứm eng ŏ lư. Án la ticuoi sang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng pốh mít án dyôn náp ial máh parnai Phau-lô cato.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Iki Li-die alứng nhéq abŏ́h án ráp tíc na dơq. Cua ngki án seq te he idô: “Khán inha náp cư lư tin Yê-su, ngki cư seq inha mot át tớq dúng cư.”
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Bôn mui ingái, ndóng he pôq nga ntúq he báq rum cớu, he tumúh munáq cán sol ndon bôn yang saq piyúh án. Cán ndô cơt mo mammưl, alứng máh ưlla án bôn práq a-ưi lư nhơ te arnáq án táq.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Án veng Phau-lô alứng he, alứng án tông yứng lư idô: “Ticuoi ndô táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h, alứng nha-án cato inha te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng têq choi tamống inha.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Cán ndô tông níc iki khoiq a-ưi ingái. Iki Phau-lô sáng pê cammáng án át tông níc arớq iki; dyơ Phau-lô píh me nga án, alứng tông ada yang saq idô: “Nhơ nốh Yê-su Crit, cư yua mái ngốh táp te cháq cán ndô.”
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Tư máh ticuoi ưlla cán ngki chom nha-án lớiq bôn nnáng práq te cán ngki cơt mo mammưl, iki nha-án cŏp Phau-lô alứng Si-la. Nha-án lúq angốh bar náq ngki nga ntúq ticuoi sút át.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Tớq nha-án tumúh ticuoi sút; nha-án tông idô: “Bar náq ndô la ticuoi top Isa-ra-el. Hoi-ngki nha-án tardông clứng ticuoi tarchơiq tớq vel he.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Nha-án cato phep rit ndái te phep rit cruong he. He la ticuoi Rô-ma; he lớiq têq veng phep rit nha-án cato.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Máh ticuoi prái rum munơi ính táq Phau-lô alứng Si-la. Alứng ticuoi sút ngki yua ngai puar nhéq tampớc nha-án alứng tính.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Cua ngai tính ớp lư, dyơ nha-án nhát amot tớq coq tôt. Alứng ticuoi sút patáp án ndon sút coq tôt, cóq kiaq dyôn a-ŏ bar náq ndô.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Iki ticuoi sút coq ngki crál Phau-lô alứng Si-la tớq mui callúng coq tôt ndon khớm lư. Án tacáp anúh tớq dyưng nha-án bar náq ngki.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Idáu ngki tớq tardi dáu, Phau-lô nha Si-la cớu alứng cứh ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Máh ticuoi tôt tớq coq ngki sáng nha-án táq iki.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ma ndóng ngki táp cuteq cacưt hớp lư. Coq tôt la cơt cacưt nhéq, alứng máh ngáh callống coq cơt arớq ngai pốh. Máh sic ngai tacáp ticuoi tôt cơt tarcaq nhéq.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Tư ticuoi sút coq tôt ayư, án hôm ngáh callống tarpốh. Iki án thot dau te sŏr ính chớt cháq án bôm, co án parngíh máh ticuoi tôt khoiq tarcláh nhéq dyơ.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Ma Phau-lô tông yứng lư idô: “Mái êq dyáq! Nhéq náq he yôl át tớq coq!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Dyơ ticuoi sút coq ngki arô ngai dông tabong tabal nga án. Án lúh amot nga coq chái lư. Án sáng crŏ́q alứng dyandyír. Án chóh tarcol chứng mát Phau-lô alứng Si-la.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Án dông angốh nha-án te coq, alứng án plốh idô: “Yớu ơi! Cư cóq táq amớh dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Nha-án ôi án idô: “Cóq mái tin Yê-su Ưlla he, dyơ mái alứng abŏ́h mái, lư bôn tumống níc-níc.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Cua ngki nha-án cato parnai ŏ te Yê-su dyôn án alứng máh ticuoi tớq abŏ́h án cammáng.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Idáu ngki yôl tardi dáu, ticuoi sút coq dông tarháu palai bác nha-án. Cua án palai, án alứng nhéq náq tớq abŏ́h án ráp tíc na dơq.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Cua ngki án dông Phau-lô alứng Si-la mot tớq dúng án, alứng án angốh crơng tanna dyôn nha-án cha. Án alứng nhéq abŏ́h án tin Yang Arbang-pilŏ́ng; iki nha-án sáng bui hơr lư.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Tớq ang iláih parnô, máh ticuoi sút tớq vel ngki yua ticuoi tampeng nha-án pôq tông ticuoi sút coq tôt dyôn taláh Phau-lô alứng Si-la.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Dyơ ticuoi sút coq tôt tông Phau-lô idô: “Máh ticuoi sút yua cư taláh inha. Hoi-ngki inha ngốh te ndô. Tumo inha ính pôq, ngki inha pôq ien ŏ nư.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Ma Phau-lô tông lieh máh tampeng ngki idô: “He la ticuoi Rô-ma tưi. Te nsuoi máh ticuoi sút iyốh chom callong luaih, ma imo nha-án tính he ớp lư dyôn clứng ticuoi hôm. Alứng nha-án crál he tớq coq tôt. Ma hoi-ngki nha-án ính taláh he, ma nha-án táq clôp, lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom. He lớiq sŏ́ng te arnáq nha-án táq iki. Nha-án táq lớiq crái ada he ticuoi Rô-ma. Khán nha-án ính taláh he, cóq nha-án tớq taláh bôm.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Dyơ máh ticuoi tampeng dông máh parnai Phau-lô tông ngki atớq nga ticuoi sút. Tư máh ticuoi sút chom Phau-lô alứng Si-la la ticuoi Rô-ma, iki nha-án sáng adáh lư.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Dyơ máh ticuoi sút ngki pôq táp nga coq tôt seq luaih Phau-lô alứng Si-la, alứng seq nha-án ngốh viang te vel.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Iki Phau-lô alứng Si-la ngốh te coq tôt alứng mot tớq dúng Li-die. Tớq dúng ngki, nha-án rum alứng khêr máh top tin Yê-su dyôn tin khớm lư. Cua nha-án khêr, nha-án ngốh te vel ngki.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.