Atos 16

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Cua ngki Phau-lô alứng Si-la pôq lieh nga vel Der-bơ nha vel Lutra. Tớq vel Lutra, nha-án tumúh munáq ticuoi te top veng tapun Yê-su, nốh Ti-muthê. A-i Ti-muthê la ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su; ma a-ám Ti-muthê la ticuoi Créc.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego;
2 Top tin Yê-su tớq vel Lutra alứng vel I-cuni ayô Ti-muthê la ticuoi partát lư.
2 Do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Iki Phau-lô ính dông Ti-muthê pôq alứng nha-án. Ma nsuoi nha-án ính ngốh te vel ngki, Phau-lô dyôn Ti-muthê táq rit kít veng phep rit Isa-ra-el. Phau-lô táq tíc iki, co a-ưi ntúq nha-án ính pôq bôn a-ưi ticuoi Isa-ra-el. Alứng Phau-lô adáh ticuoi ngki lớiq êm ada Ti-muthê, co ticuoi ngki chom a-ám án la ticuoi Créc, tới ticuoi Isa-ra-el.
3 Paulo quis que este fosse com ele; e tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tư nha-án mot tớq máh vel, nha-án táq-ntêr dyôn top tin Yê-su chom te puan nốh ndon top dyưng ati Yê-su alứng máh ticuoi sút top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem khoiq anát dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el cóq táq veng.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Iki top tin tớq máh vel ngki tin khớm lư loi. Alứng cứp ingái bôn a-ưi náq ticuoi mot tin.
5 De sorte que as igrejas eram confirmadas na fé, e cada dia cresciam em número.
6 Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq dyôn Phau-lô alứng yớu án mot cato parnai ŏ te Yê-su Crit tớq cruong Asie. Iki nha-án pôq nga cruong Phu-rayie alứng cruong Ca-lati.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Tư nha-án tớq nga carlớn cruong Mi-sie, nha-án ính mot tớq cruong Bi-thuni, ma Arvai Yê-su lớiq dyôn nha-án mot.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito não lho permitiu.
8 Iki nha-án pôq tilớt cruong Mi-sie, dyơ mot tớq vel Trô-at.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Tớq idáu, Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn Phau-lô hôm munáq conh te cruong Ma-sadôn. Ticuoi ngki tayứng alứng tarseq te Phau-lô idô: “Seq mái tớq nga cruong Ma-sadôn choi he hơ!”
9 E Paulo teve de noite uma visão, em que se apresentou um homem da Macedônia, e lhe rogou, dizendo: Passa à Macedônia, e ajuda-nos.
10 Tư Phau-lô hôm conh ngki, Phau-lô alứng yớu án, díh cư Luca, thuan pôq nga cruong Ma-sadôn. He chom arlớih lư, Yang Arbang-pilŏ́ng ính he pôq cato parnai ŏ te Yê-su Crit tớq cruong ngki.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Dyơ he sớr tớq tuoc tớq vel Trô-at ính pôq nga con Samô-trasơ. Máh ingái parnô loi, he tớq nga vel Nie-buli, tớq cruong Ma-sadôn.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Tớq he siar te tuoc, he pôq nga vel Phi-lip la vel pưt tớq cruong Ma-sadôn, ndon ticuoi Rô-ma cơt sút. He át tớq vel ngki bar pe ingái.
12 E dali para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia, e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Tớq Ingái Angô, he ngốh te vel alứng pôq nga dơq soq, la ntúq top Isa-ra-el báq rum cớu tumán tor dơq. He ticu alứng cato parnai ŏ te Yê-su Crit dyôn máh cán ndon rum ngki cammáng.
13 E no dia de sábado saímos fora das portas, para a beira do rio, onde se costumava fazer oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Tớq top ngki bôn munáq cán te vel Thie-turơ, nốh Li-die. Án táiq prới ntứm eng ŏ lư. Án la ticuoi sang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng pốh mít án dyôn náp ial máh parnai Phau-lô cato.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Iki Li-die alứng nhéq abŏ́h án ráp tíc na dơq. Cua ngki án seq te he idô: “Khán inha náp cư lư tin Yê-su, ngki cư seq inha mot át tớq dúng cư.”
15 E, depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Bôn mui ingái, ndóng he pôq nga ntúq he báq rum cớu, he tumúh munáq cán sol ndon bôn yang saq piyúh án. Cán ndô cơt mo mammưl, alứng máh ưlla án bôn práq a-ưi lư nhơ te arnáq án táq.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem, que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Án veng Phau-lô alứng he, alứng án tông yứng lư idô: “Ticuoi ndô táq arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon sút clưi nhéq te cannŏ́h, alứng nha-án cato inha te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng têq choi tamống inha.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Cán ndô tông níc iki khoiq a-ưi ingái. Iki Phau-lô sáng pê cammáng án át tông níc arớq iki; dyơ Phau-lô píh me nga án, alứng tông ada yang saq idô: “Nhơ nốh Yê-su Crit, cư yua mái ngốh táp te cháq cán ndô.”
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Tư máh ticuoi ưlla cán ngki chom nha-án lớiq bôn nnáng práq te cán ngki cơt mo mammưl, iki nha-án cŏp Phau-lô alứng Si-la. Nha-án lúq angốh bar náq ngki nga ntúq ticuoi sút át.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas, e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Tớq nha-án tumúh ticuoi sút; nha-án tông idô: “Bar náq ndô la ticuoi top Isa-ra-el. Hoi-ngki nha-án tardông clứng ticuoi tarchơiq tớq vel he.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade,
21 Nha-án cato phep rit ndái te phep rit cruong he. He la ticuoi Rô-ma; he lớiq têq veng phep rit nha-án cato.”
21 E nos expõem costumes que não nos é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Máh ticuoi prái rum munơi ính táq Phau-lô alứng Si-la. Alứng ticuoi sút ngki yua ngai puar nhéq tampớc nha-án alứng tính.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.
23 Cua ngai tính ớp lư, dyơ nha-án nhát amot tớq coq tôt. Alứng ticuoi sút patáp án ndon sút coq tôt, cóq kiaq dyôn a-ŏ bar náq ndô.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Iki ticuoi sút coq ngki crál Phau-lô alứng Si-la tớq mui callúng coq tôt ndon khớm lư. Án tacáp anúh tớq dyưng nha-án bar náq ngki.
24 O qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior, e lhes segurou os pés no tronco.
25 Idáu ngki tớq tardi dáu, Phau-lô nha Si-la cớu alứng cứh ayô Yang Arbang-pilŏ́ng. Máh ticuoi tôt tớq coq ngki sáng nha-án táq iki.
25 E, perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Ma ndóng ngki táp cuteq cacưt hớp lư. Coq tôt la cơt cacưt nhéq, alứng máh ngáh callống coq cơt arớq ngai pốh. Máh sic ngai tacáp ticuoi tôt cơt tarcaq nhéq.
26 E de repente sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Tư ticuoi sút coq tôt ayư, án hôm ngáh callống tarpốh. Iki án thot dau te sŏr ính chớt cháq án bôm, co án parngíh máh ticuoi tôt khoiq tarcláh nhéq dyơ.
27 E, acordando o carcereiro, e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada, e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Ma Phau-lô tông yứng lư idô: “Mái êq dyáq! Nhéq náq he yôl át tớq coq!”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Dyơ ticuoi sút coq ngki arô ngai dông tabong tabal nga án. Án lúh amot nga coq chái lư. Án sáng crŏ́q alứng dyandyír. Án chóh tarcol chứng mát Phau-lô alứng Si-la.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Án dông angốh nha-án te coq, alứng án plốh idô: “Yớu ơi! Cư cóq táq amớh dyôn têq bôn tumống níc-níc?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Nha-án ôi án idô: “Cóq mái tin Yê-su Ưlla he, dyơ mái alứng abŏ́h mái, lư bôn tumống níc-níc.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Cua ngki nha-án cato parnai ŏ te Yê-su dyôn án alứng máh ticuoi tớq abŏ́h án cammáng.
32 E lhe pregavam a palavra do Senhor, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Idáu ngki yôl tardi dáu, ticuoi sút coq dông tarháu palai bác nha-án. Cua án palai, án alứng nhéq náq tớq abŏ́h án ráp tíc na dơq.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Cua ngki án dông Phau-lô alứng Si-la mot tớq dúng án, alứng án angốh crơng tanna dyôn nha-án cha. Án alứng nhéq abŏ́h án tin Yang Arbang-pilŏ́ng; iki nha-án sáng bui hơr lư.
34 E, levando-os à sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Tớq ang iláih parnô, máh ticuoi sút tớq vel ngki yua ticuoi tampeng nha-án pôq tông ticuoi sút coq tôt dyôn taláh Phau-lô alứng Si-la.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Dyơ ticuoi sút coq tôt tông Phau-lô idô: “Máh ticuoi sút yua cư taláh inha. Hoi-ngki inha ngốh te ndô. Tumo inha ính pôq, ngki inha pôq ien ŏ nư.”
36 E o carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ma Phau-lô tông lieh máh tampeng ngki idô: “He la ticuoi Rô-ma tưi. Te nsuoi máh ticuoi sút iyốh chom callong luaih, ma imo nha-án tính he ớp lư dyôn clứng ticuoi hôm. Alứng nha-án crál he tớq coq tôt. Ma hoi-ngki nha-án ính taláh he, ma nha-án táq clôp, lớiq ính ticuoi cannŏ́h chom. He lớiq sŏ́ng te arnáq nha-án táq iki. Nha-án táq lớiq crái ada he ticuoi Rô-ma. Khán nha-án ính taláh he, cóq nha-án tớq taláh bôm.”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Dyơ máh ticuoi tampeng dông máh parnai Phau-lô tông ngki atớq nga ticuoi sút. Tư máh ticuoi sút chom Phau-lô alứng Si-la la ticuoi Rô-ma, iki nha-án sáng adáh lư.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Dyơ máh ticuoi sút ngki pôq táp nga coq tôt seq luaih Phau-lô alứng Si-la, alứng seq nha-án ngốh viang te vel.
39 E, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Iki Phau-lô alứng Si-la ngốh te coq tôt alứng mot tớq dúng Li-die. Tớq dúng ngki, nha-án rum alứng khêr máh top tin Yê-su dyôn tin khớm lư. Cua nha-án khêr, nha-án ngốh te vel ngki.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.