Atos 15
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Vít ngki bôn ticuoi te vúng Yudê tớq tông top tin tớq vel Anti-ôt idô: “Khán ticuoi mmo iyốh táq rit kít veng phep rit Môi-se, Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq choi tamống ticuoi ngki.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Phau-lô alứng Ba-naba lớiq sŏ́ng te callong ngki. Iki nha-án tarmien hớp lư alứng top em ai te vúng Yudê. Dyơ máh top tin Yê-su tớq vel ngki yua nha-án bar náq, díh máh ticuoi cannŏ́h te top ngki pôq plốh top dyưng ati Yê-su alứng máh ticuoi sút top tin Yê-su nga vel Yaru-salem te callong ndô.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Top tin tớq vel Anti-ôt pôq atớl Phau-lô nha Ba-naba alứng máh ticuoi cannŏ́h hơ dyôn vít parngốh vel, dyơ nha-án pôq nga vel Yaru-salem. Ndóng nha-án pôq nga vel Yaru-salem, nha-án pôq tilớt cruong Phê-nasi alứng vúng Sa-mari. Nha-án cato máh ticuoi ndon tin Yê-su tớq bar ntúq ngki dyôn chom tưi te ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el tin Yê-su. Tư máh top tin sáng parnai ngki, top ngki sáng bui lư.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Tư top Phau-lô alứng Ba-naba tớq nga vel Yaru-salem, top tin tớq vel ngki, díh top dyưng ati Yê-su, alứng máh ticuoi sút cannŏ́h, carbánh carsuanh bui ŏ lư top ngki. Dyơ Phau-lô alứng Ba-naba táq-ntêr te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn nha-án táq.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ma bôn ticuoi te top Pha-rasi ndon khoiq tin Yê-su tayứng ngki tưi, alứng tông idô: “Máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, khán nha-án ính veng ngê Yê-su, cóq nha-án táq rit kít, alứng veng máh callong Môi-se khoiq patáp top Isa-ra-el te inớh.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Iki top dyưng ati Yê-su alứng máh ticuoi sút top tin Yê-su, parchúng tanghúng ính tituaiq lieh te arnáq ndô.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Nha-án tanghúng dưnh lư; dyơ Phi-er yôr tayứng alứng tông nha-án idô: “Em ai ơi! Inha khoiq chom dyơ te ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng rêh cư pôq cato máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el dyôn chom tưi te parnai ŏ te Yê-su Crit, alứng dyôn nha-án tin tưi parnai ngki.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Yang Arbang-pilŏ́ng chom nhéq tớq mít cannính ticuoi. Alứng tư Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el bôn Arvai án muchứng án khoiq dyôn he, ngki án apáh dyôn he chom, án ính máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el tin án tưi.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Án amoih nha-án li-arli alứng he. Ticuoi mmo lư tin án, án táq dyôn mít ticuoi ngki cơt práh ŏ loi.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Ma hoi-ngki, co imo inha ính chim Yang Arbang-pilŏ́ng? Imo inha ính patot ticuoi tin ndon tới ticuoi Isa-ra-el cóq veng phep rit dieiq lư? Phep rit ndô, he alứng achúc achiac he te inớh, la lớiq rap táq veng.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Tới iki! He tin Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống he la nhơ te callong choi mat na Yê-su Ưlla he. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng táq muchứng ndô tưi dyôn máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Cua ngki top nha-án lớiq táq-ntêr nnáng, ma nha-án cammáng Ba-naba nha Phau-lô roih lieh te máh arnáq sileh Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq táq, ndóng nha-án bar náq cato parnai án dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Cua nha-án bar náq tông iki, dyơ Yacơ loi tông idô: “Em ai ơi! Seq inha cammáng cư.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Si-môn Phi-er khoiq tông he te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng rêh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, la ính nha-án cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Máh arnáq ndô cơt tarvớiq simớt parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran te inớh idô:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Bôn mui ingái, cư lư tớq pangcra lieh cruong cuteq Davit,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Iki máh ticuoi tớq cứp cruong bôn têq veng ngê cư.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Máh arnáq ndô Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh dyơ.’”
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Yacơ tông loi idô: “Veng tarngứh cư la idô: Máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, he êq táq dieiq ada nha-án.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ma cóq he taran chớiq catớih nha-án êq cha nnáng crơng ngai tutức. Khán tới campái cayieq êq bíq munơi. Êq cha sáiq pannán ngai éc, alứng êq cha aham.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 He patáp iki, co cứp Ingái Angô ticuoi Isa-ra-el dŏc níc te phep rit Môi-se tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq cứp vel, te pang inớh tingôi pang hoi-ngki.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Cua Yacơ tông iki, top dyưng ati Yê-su alứng máh ticuoi sút top tin sŏ́ng alứng Yacơ. Nha-án rêh Yuda Ba-saba alứng Si-la, la bar náq ndon cơt ticuoi sút tớq top tin Yê-su, alứng dyôn bar náq ndô pôq nga vel Anti-ôt alứng Phau-lô nha Ba-naba.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Iki nha-án dông chớiq ngai khoiq taran idô: “Em ai ơi! He la top dyưng ati Yê-su alứng top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem nha máh ticuoi sút top ngki, he taran chớiq ndô cơiq alang máh em ai he ndon tới ticuoi Isa-ra-el tớq vel Anti-ôt, cruong Si-ri, alứng cruong Si-lasi hơ.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 He sáng hanh bôn ticuoi te top he khoiq tớq cato inha, dyơ táq dyôn inha cơt tambang parngíh. Ma he lớiq bôn yua nha-án pôq tông inha iki.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Co iki, he sŏ́ng munơi yua bar náq te top he pôq alứng yớu he la Phau-lô nha Ba-naba, tớq alang inha.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Lớiq chom sếq cantứq dyơ Ba-naba alứng Phau-lô chiuq ngai táq co tian nha-án dông parnai ŏ te Yê-su Crit Ưlla he.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Iki he yua Yuda alứng Si-la pôq tông inha dyôn chom arlớih lư te parnai tớq chớiq ndô.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi he têq tanghúng te arnáq ndô; iki he sŏ́ng munơi, lớiq ính inha veng phep rit dieiq arức. Ma he taran dyôn inha pe puan nốh tớq chớiq ndô, dyôn inha táq veng la idô:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Inha êq cha nnáng crơng tanna ngai khoiq tức. Êq cha aham. Êq cha sáiq pannán ngai éc. Khán tới campái cayieq êq bíq munơi. Khán inha peh máh callong patáp ndô, inha lư táq piaiq. Nhéq máh ngki táp he ính patáp inha. Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha át bánh suanh ien ŏ níc.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Dyơ top tin Yê-su tớq vel pưt Yaru-salem yua Yuda nha Si-la pôq alứng Phau-lô nha Ba-naba nga vel Anti-ôt. Tư nha-án tớq nga vel ngki, nha-án pachúng top tin Yê-su alứng avôi chớiq nga top ngki.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Tư top ngki dŏc chớiq ngki, iki nha-án chom arlớih lư, dyơ nha-án sáng bui lư te parnai yớu catớih nha-án.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Dyơ Yuda alứng Si-la tông top tin Yê-su tớq vel ngki dyôn tin khớm lư loi te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Yuda alứng Si-la la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Tớq Yuda alứng Si-la át ngki khoiq dưnh dyơ, top tin Yê-su carbánh carsuanh nha-án dyôn chô ien ŏ nga vel Yaru-salem, dŏq chô tumúh lieh máh ticuoi ndon yua nha-án pôq.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Ma Si-la yôl ính át lieh tớq vel Anti-ôt.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Phau-lô alứng Ba-naba át lieh tớq vel Anti-ôt. Nha-án bar náq alứng clứng ticuoi cannŏ́h hơ cato níc parnai ŏ te Yê-su tớq vel ngki.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Vít máh ingái ngki, Phau-lô pachôq Ba-naba idô: “He! He pôq alang lieh máh em ai he nga vel he khoiq pôq cato parnai ŏ te Yê-su ndóng nsuoi. He pôq me amớh nha-án táq pôq hoi-ngki.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Ba-naba sŏ́ng pôq, alứng ính dông Yon Mac pôq alứng nha-án tưi.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Ma Phau-lô lớiq ính Yon Mac pôq alứng nha-án, co Yon Mac khoiq táh nha-án tớq cruong Bam-phuli te nsuoi, alứng lớiq ính choi nnáng arnáq nha-án.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Iki Ba-naba alứng Phau-lô tarmien te callong ndô; dyơ nha-án mmar pôq. Ba-naba dông Yon Mac sớr tớq tuoc, dyơ pôq nga con Sip-rơ.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ma Phau-lô dông Si-la pôq alứng án. Cua top tin Yê-su cớu seq Yang Arbang-pilŏ́ng choi nha-án, dyơ nha-án pôq tưi.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Nha-án pôq pha cruong Si-ri alứng cruong Si-lasi. Nha-án cato máh top tin Yê-su tớq cruong ngki dyôn tin khớm lư loi.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.