Atos 15
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Vít ngki bôn ticuoi te vúng Yudê tớq tông top tin tớq vel Anti-ôt idô: “Khán ticuoi mmo iyốh táq rit kít veng phep rit Môi-se, Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq choi tamống ticuoi ngki.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Phau-lô alứng Ba-naba lớiq sŏ́ng te callong ngki. Iki nha-án tarmien hớp lư alứng top em ai te vúng Yudê. Dyơ máh top tin Yê-su tớq vel ngki yua nha-án bar náq, díh máh ticuoi cannŏ́h te top ngki pôq plốh top dyưng ati Yê-su alứng máh ticuoi sút top tin Yê-su nga vel Yaru-salem te callong ndô.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Top tin tớq vel Anti-ôt pôq atớl Phau-lô nha Ba-naba alứng máh ticuoi cannŏ́h hơ dyôn vít parngốh vel, dyơ nha-án pôq nga vel Yaru-salem. Ndóng nha-án pôq nga vel Yaru-salem, nha-án pôq tilớt cruong Phê-nasi alứng vúng Sa-mari. Nha-án cato máh ticuoi ndon tin Yê-su tớq bar ntúq ngki dyôn chom tưi te ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el tin Yê-su. Tư máh top tin sáng parnai ngki, top ngki sáng bui lư.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Tư top Phau-lô alứng Ba-naba tớq nga vel Yaru-salem, top tin tớq vel ngki, díh top dyưng ati Yê-su, alứng máh ticuoi sút cannŏ́h, carbánh carsuanh bui ŏ lư top ngki. Dyơ Phau-lô alứng Ba-naba táq-ntêr te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn nha-án táq.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Ma bôn ticuoi te top Pha-rasi ndon khoiq tin Yê-su tayứng ngki tưi, alứng tông idô: “Máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, khán nha-án ính veng ngê Yê-su, cóq nha-án táq rit kít, alứng veng máh callong Môi-se khoiq patáp top Isa-ra-el te inớh.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Iki top dyưng ati Yê-su alứng máh ticuoi sút top tin Yê-su, parchúng tanghúng ính tituaiq lieh te arnáq ndô.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Nha-án tanghúng dưnh lư; dyơ Phi-er yôr tayứng alứng tông nha-án idô: “Em ai ơi! Inha khoiq chom dyơ te ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng rêh cư pôq cato máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el dyôn chom tưi te parnai ŏ te Yê-su Crit, alứng dyôn nha-án tin tưi parnai ngki.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Yang Arbang-pilŏ́ng chom nhéq tớq mít cannính ticuoi. Alứng tư Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el bôn Arvai án muchứng án khoiq dyôn he, ngki án apáh dyôn he chom, án ính máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el tin án tưi.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Án amoih nha-án li-arli alứng he. Ticuoi mmo lư tin án, án táq dyôn mít ticuoi ngki cơt práh ŏ loi.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Ma hoi-ngki, co imo inha ính chim Yang Arbang-pilŏ́ng? Imo inha ính patot ticuoi tin ndon tới ticuoi Isa-ra-el cóq veng phep rit dieiq lư? Phep rit ndô, he alứng achúc achiac he te inớh, la lớiq rap táq veng.
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Tới iki! He tin Yang Arbang-pilŏ́ng choi tamống he la nhơ te callong choi mat na Yê-su Ưlla he. Alứng Yang Arbang-pilŏ́ng táq muchứng ndô tưi dyôn máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Cua ngki top nha-án lớiq táq-ntêr nnáng, ma nha-án cammáng Ba-naba nha Phau-lô roih lieh te máh arnáq sileh Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq táq, ndóng nha-án bar náq cato parnai án dyôn ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Cua nha-án bar náq tông iki, dyơ Yacơ loi tông idô: “Em ai ơi! Seq inha cammáng cư.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Si-môn Phi-er khoiq tông he te máh arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng rêh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el, la ính nha-án cơt acái acon Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Máh arnáq ndô cơt tarvớiq simớt parnai ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq taran te inớh idô:
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Bôn mui ingái, cư lư tớq pangcra lieh cruong cuteq Davit,
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Iki máh ticuoi tớq cứp cruong bôn têq veng ngê cư.
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Máh arnáq ndô Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông te inớh dyơ.’”
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Yacơ tông loi idô: “Veng tarngứh cư la idô: Máh ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el ndon ính veng ngê Yang Arbang-pilŏ́ng, he êq táq dieiq ada nha-án.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Ma cóq he taran chớiq catớih nha-án êq cha nnáng crơng ngai tutức. Khán tới campái cayieq êq bíq munơi. Êq cha sáiq pannán ngai éc, alứng êq cha aham.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 He patáp iki, co cứp Ingái Angô ticuoi Isa-ra-el dŏc níc te phep rit Môi-se tớq dúng rum ticuoi Isa-ra-el tớq cứp vel, te pang inớh tingôi pang hoi-ngki.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Cua Yacơ tông iki, top dyưng ati Yê-su alứng máh ticuoi sút top tin sŏ́ng alứng Yacơ. Nha-án rêh Yuda Ba-saba alứng Si-la, la bar náq ndon cơt ticuoi sút tớq top tin Yê-su, alứng dyôn bar náq ndô pôq nga vel Anti-ôt alứng Phau-lô nha Ba-naba.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Iki nha-án dông chớiq ngai khoiq taran idô: “Em ai ơi! He la top dyưng ati Yê-su alứng top tin Yê-su tớq vel Yaru-salem nha máh ticuoi sút top ngki, he taran chớiq ndô cơiq alang máh em ai he ndon tới ticuoi Isa-ra-el tớq vel Anti-ôt, cruong Si-ri, alứng cruong Si-lasi hơ.
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 He sáng hanh bôn ticuoi te top he khoiq tớq cato inha, dyơ táq dyôn inha cơt tambang parngíh. Ma he lớiq bôn yua nha-án pôq tông inha iki.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Co iki, he sŏ́ng munơi yua bar náq te top he pôq alứng yớu he la Phau-lô nha Ba-naba, tớq alang inha.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Lớiq chom sếq cantứq dyơ Ba-naba alứng Phau-lô chiuq ngai táq co tian nha-án dông parnai ŏ te Yê-su Crit Ưlla he.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Iki he yua Yuda alứng Si-la pôq tông inha dyôn chom arlớih lư te parnai tớq chớiq ndô.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq choi he têq tanghúng te arnáq ndô; iki he sŏ́ng munơi, lớiq ính inha veng phep rit dieiq arức. Ma he taran dyôn inha pe puan nốh tớq chớiq ndô, dyôn inha táq veng la idô:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Inha êq cha nnáng crơng tanna ngai khoiq tức. Êq cha aham. Êq cha sáiq pannán ngai éc. Khán tới campái cayieq êq bíq munơi. Khán inha peh máh callong patáp ndô, inha lư táq piaiq. Nhéq máh ngki táp he ính patáp inha. Seq Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn inha át bánh suanh ien ŏ níc.”
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Dyơ top tin Yê-su tớq vel pưt Yaru-salem yua Yuda nha Si-la pôq alứng Phau-lô nha Ba-naba nga vel Anti-ôt. Tư nha-án tớq nga vel ngki, nha-án pachúng top tin Yê-su alứng avôi chớiq nga top ngki.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Tư top ngki dŏc chớiq ngki, iki nha-án chom arlớih lư, dyơ nha-án sáng bui lư te parnai yớu catớih nha-án.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Dyơ Yuda alứng Si-la tông top tin Yê-su tớq vel ngki dyôn tin khớm lư loi te ngê Yang Arbang-pilŏ́ng. Yuda alứng Si-la la ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng tưi.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Tớq Yuda alứng Si-la át ngki khoiq dưnh dyơ, top tin Yê-su carbánh carsuanh nha-án dyôn chô ien ŏ nga vel Yaru-salem, dŏq chô tumúh lieh máh ticuoi ndon yua nha-án pôq.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 Ma Si-la yôl ính át lieh tớq vel Anti-ôt.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Phau-lô alứng Ba-naba át lieh tớq vel Anti-ôt. Nha-án bar náq alứng clứng ticuoi cannŏ́h hơ cato níc parnai ŏ te Yê-su tớq vel ngki.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Vít máh ingái ngki, Phau-lô pachôq Ba-naba idô: “He! He pôq alang lieh máh em ai he nga vel he khoiq pôq cato parnai ŏ te Yê-su ndóng nsuoi. He pôq me amớh nha-án táq pôq hoi-ngki.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Ba-naba sŏ́ng pôq, alứng ính dông Yon Mac pôq alứng nha-án tưi.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Ma Phau-lô lớiq ính Yon Mac pôq alứng nha-án, co Yon Mac khoiq táh nha-án tớq cruong Bam-phuli te nsuoi, alứng lớiq ính choi nnáng arnáq nha-án.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Iki Ba-naba alứng Phau-lô tarmien te callong ndô; dyơ nha-án mmar pôq. Ba-naba dông Yon Mac sớr tớq tuoc, dyơ pôq nga con Sip-rơ.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Ma Phau-lô dông Si-la pôq alứng án. Cua top tin Yê-su cớu seq Yang Arbang-pilŏ́ng choi nha-án, dyơ nha-án pôq tưi.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Nha-án pôq pha cruong Si-ri alứng cruong Si-lasi. Nha-án cato máh top tin Yê-su tớq cruong ngki dyôn tin khớm lư loi.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.