Atos 12
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Ndóng ngki puo Hê-rôt Acri-pa táq dieiq arức lư máh top tin.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Án dyôn ngai tráh Yacơ ai Yon tớq dau.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Tư Hê-rôt dyôn ngai cachet Yacơ, iki ticuoi Isa-ra-el sáng bui lư. Tư án hôm ticuoi Isa-ra-el sáng bui te arnáq ndô; iki án cŏp Phi-er loi. Ingái ngki ticuoi Isa-ra-el Cha Beng Mi Ớq Bôt Pôih.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Puo Hê-rôt crál Phi-er tớq coq tôt, alứng án yua líng mui chít tupát náq át kiaq Phi-er. Vít top Isa-ra-el cha ayư Ingái Ngốh, Hê-rôt ính cachet Phi-er loi.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Iki ngai crál Phi-er tớq coq tôt. Ma máh top tin cớu seq níc nga Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn choi Phi-er.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Idáu ngki nha-án kiaq Phi-er carsiat lư, co ingái parnô puo Hê-rôt ính cachet Phi-er. Nha-án dyôn Phi-er bíq pandi bar náq ticuoi líng. Nha-án clieng dyưng ati án tớq bar ntráih sic. Alứng bôn líng cannŏ́h kiaq ngáh callống coq tôt.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Ma ticớr bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng palôh tớq coq tôt tumán Phi-er. Alứng bôn ang claq chôp callúng coq tôt. Tarneng ngki tampéh tớq nghang nnier Phi-er, pasớt án ayư, alứng tông án idô: “Mái yôr tayứng!”
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Alứng tarneng ngki tông Phi-er idô: “Mái caléh lieh au alứng dếq cơp.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Iki Phi-er ngốh veng tarneng ngki. Án lớiq chom arlớih, tarneng ngki dông án ngốh te coq tôt lớiq la mpáu sớng.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ma nha-án pôq vít bar ntúq líng kiaq, dyơ nha-án tớq nga ngáh callống taq, ngốh nga pa tieh. Ma callống taq ngki tarpốh bôm; iki nha-án ngốh. Tư nha-án pôq na carna, tarneng ngki pliep lớiq hôm nnáng.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Iki Phi-er chom arlớih lư, án lớiq bôn mpáu. Dyơ án parngíh idô: “Hoi-ngki cư chom arlớih arlêng te arnáq ndô la arnáq lư. Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn tarneng tớq choi cư dyôn vít te puo Hê-rôt ính cachet, alứng dyôn vít te top Isa-ra-el ính táq cư.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Ndóng Phi-er yôl parngíh te arnáq ngki, án tớq nga dúng Mari a-i Yon Mac. Bôn clứng ticuoi te top veng tapun Yê-su át rum cớu ngki.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Phi-er acóh callống pa tieh dúng. Bôn munáq cán táq arnáq tớq dúng ngki, nốh Rô-da; án pôq me ính chom nnáu acóh callống.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Tư cán ndô acớl tammieng Phi-er, án sáng bui lư. Ma án clớiq pốh callống dyôn Phi-er mot, co hớp ính pôq táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq dúng chom. Alứng án tông idô: “Phi-er át tayứng pa tieh ngáh callống.”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ticuoi tớq dúng ngki tông án idô: “Mái la yúh!”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Ma Phi-er acóh callống alứng arô sa dyôn nha-án pốh callống. Tư nha-án pốh callống, nha-án hôm Phi-er. Iki nha-án sáng dut lư.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Phi-er avít ati dyŏq nha-án êq tacang, alứng án tông nha-án imo táp Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn án bôn tarcláh te coq tôt. Dyơ án patáp nha-án idô: “Inha tông máh arnáq ndô dyôn Yacơ alứng máh em ai he chom tưi.”
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ang mbơiq sưm-turưm, líng kiaq coq tôt sáng crŏ́q lư, co nha-án lớiq chom imo Phi-er palláiq viang te coq tôt.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Puo Hê-rôt yua ticuoi pôq arvớt Phi-er. Ma nha-án lớiq tumúh. Dyơ puo Hê-rôt plốh máh líng kiaq coq tôt, ma nha-án lớiq chom imo Phi-er bôn ngốh te coq. Iki Hê-rôt yua ngai cachet nhéq máh líng ngki. Vít ngki puo Hê-rôt ngốh te vúng Yudê, pôq át tớq vel Sê-sarê loi.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Tư Hê-rôt át tớq vel Sê-sarê, bôn mui top ticuoi te vel Tirơ alứng vel Sadôn ính tumúh án. Te nsuoi Hê-rôt uan lư ada máh ticuoi tớq bar vel ngki. Ma hoi-ndô nha-án ính artoi lieh alứng Hê-rôt, co ính bôn crơng tanna te cruong Hê-rôt, dŏq nha-án têq bôn tumống. Iki nha-án tớq táq-ntêr nsuoi alứng munáq dyưng ati puo Hê-rôt, nốh Ba-latut. Nha-án ính Ba-latut tông puo Hê-rôt chom nha-án ính át artoi lieh alứng puo.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Tớq ingái ngki puo Hê-rôt tớc tampớc dêu lư, alứng án ticu tớq kichơng puo. Án táq-ntêr ŏ lư ada ticuoi prái.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Tư máh ticuoi prái sáng án tông iki, nha-án tông yứng lư idô: “Parnai ndô tới parnai ticuoi, ma parnai yang.”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Ndóng ngki táp bôn munáq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng táq Hê-rôt dyôn cơt a-ái ớp lư. Bôn bor cha tớq pallúng án; dyơ án cuchet. Yang Arbang-pilŏ́ng táq Hê-rôt la co tian án lớiq dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Vít ngki, parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sit lư loi, alứng bôn clứng ticuoi mot tin.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Tư Ba-naba alứng Salơ táq cua nhéq arnáq choi yớu tớq vel Yaru-salem, dyơ nha-án píh chô lieh nga vel Anti-ôt. Nha-án dông díh Yon Mac pôq alứng nha-án.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.