Atos 12

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndóng ngki puo Hê-rôt Acri-pa táq dieiq arức lư máh top tin.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Án dyôn ngai tráh Yacơ ai Yon tớq dau.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Tư Hê-rôt dyôn ngai cachet Yacơ, iki ticuoi Isa-ra-el sáng bui lư. Tư án hôm ticuoi Isa-ra-el sáng bui te arnáq ndô; iki án cŏp Phi-er loi. Ingái ngki ticuoi Isa-ra-el Cha Beng Mi Ớq Bôt Pôih.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Puo Hê-rôt crál Phi-er tớq coq tôt, alứng án yua líng mui chít tupát náq át kiaq Phi-er. Vít top Isa-ra-el cha ayư Ingái Ngốh, Hê-rôt ính cachet Phi-er loi.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Iki ngai crál Phi-er tớq coq tôt. Ma máh top tin cớu seq níc nga Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn choi Phi-er.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Idáu ngki nha-án kiaq Phi-er carsiat lư, co ingái parnô puo Hê-rôt ính cachet Phi-er. Nha-án dyôn Phi-er bíq pandi bar náq ticuoi líng. Nha-án clieng dyưng ati án tớq bar ntráih sic. Alứng bôn líng cannŏ́h kiaq ngáh callống coq tôt.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Ma ticớr bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng palôh tớq coq tôt tumán Phi-er. Alứng bôn ang claq chôp callúng coq tôt. Tarneng ngki tampéh tớq nghang nnier Phi-er, pasớt án ayư, alứng tông án idô: “Mái yôr tayứng!”
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Alứng tarneng ngki tông Phi-er idô: “Mái caléh lieh au alứng dếq cơp.”
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Iki Phi-er ngốh veng tarneng ngki. Án lớiq chom arlớih, tarneng ngki dông án ngốh te coq tôt lớiq la mpáu sớng.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Ma nha-án pôq vít bar ntúq líng kiaq, dyơ nha-án tớq nga ngáh callống taq, ngốh nga pa tieh. Ma callống taq ngki tarpốh bôm; iki nha-án ngốh. Tư nha-án pôq na carna, tarneng ngki pliep lớiq hôm nnáng.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Iki Phi-er chom arlớih lư, án lớiq bôn mpáu. Dyơ án parngíh idô: “Hoi-ngki cư chom arlớih arlêng te arnáq ndô la arnáq lư. Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn tarneng tớq choi cư dyôn vít te puo Hê-rôt ính cachet, alứng dyôn vít te top Isa-ra-el ính táq cư.”
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Ndóng Phi-er yôl parngíh te arnáq ngki, án tớq nga dúng Mari a-i Yon Mac. Bôn clứng ticuoi te top veng tapun Yê-su át rum cớu ngki.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Phi-er acóh callống pa tieh dúng. Bôn munáq cán táq arnáq tớq dúng ngki, nốh Rô-da; án pôq me ính chom nnáu acóh callống.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Tư cán ndô acớl tammieng Phi-er, án sáng bui lư. Ma án clớiq pốh callống dyôn Phi-er mot, co hớp ính pôq táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq dúng chom. Alứng án tông idô: “Phi-er át tayứng pa tieh ngáh callống.”
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ticuoi tớq dúng ngki tông án idô: “Mái la yúh!”
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Ma Phi-er acóh callống alứng arô sa dyôn nha-án pốh callống. Tư nha-án pốh callống, nha-án hôm Phi-er. Iki nha-án sáng dut lư.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Phi-er avít ati dyŏq nha-án êq tacang, alứng án tông nha-án imo táp Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn án bôn tarcláh te coq tôt. Dyơ án patáp nha-án idô: “Inha tông máh arnáq ndô dyôn Yacơ alứng máh em ai he chom tưi.”
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Ang mbơiq sưm-turưm, líng kiaq coq tôt sáng crŏ́q lư, co nha-án lớiq chom imo Phi-er palláiq viang te coq tôt.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Puo Hê-rôt yua ticuoi pôq arvớt Phi-er. Ma nha-án lớiq tumúh. Dyơ puo Hê-rôt plốh máh líng kiaq coq tôt, ma nha-án lớiq chom imo Phi-er bôn ngốh te coq. Iki Hê-rôt yua ngai cachet nhéq máh líng ngki. Vít ngki puo Hê-rôt ngốh te vúng Yudê, pôq át tớq vel Sê-sarê loi.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Tư Hê-rôt át tớq vel Sê-sarê, bôn mui top ticuoi te vel Tirơ alứng vel Sadôn ính tumúh án. Te nsuoi Hê-rôt uan lư ada máh ticuoi tớq bar vel ngki. Ma hoi-ndô nha-án ính artoi lieh alứng Hê-rôt, co ính bôn crơng tanna te cruong Hê-rôt, dŏq nha-án têq bôn tumống. Iki nha-án tớq táq-ntêr nsuoi alứng munáq dyưng ati puo Hê-rôt, nốh Ba-latut. Nha-án ính Ba-latut tông puo Hê-rôt chom nha-án ính át artoi lieh alứng puo.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Tớq ingái ngki puo Hê-rôt tớc tampớc dêu lư, alứng án ticu tớq kichơng puo. Án táq-ntêr ŏ lư ada ticuoi prái.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Tư máh ticuoi prái sáng án tông iki, nha-án tông yứng lư idô: “Parnai ndô tới parnai ticuoi, ma parnai yang.”
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Ndóng ngki táp bôn munáq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng táq Hê-rôt dyôn cơt a-ái ớp lư. Bôn bor cha tớq pallúng án; dyơ án cuchet. Yang Arbang-pilŏ́ng táq Hê-rôt la co tian án lớiq dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Vít ngki, parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sit lư loi, alứng bôn clứng ticuoi mot tin.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Tư Ba-naba alứng Salơ táq cua nhéq arnáq choi yớu tớq vel Yaru-salem, dyơ nha-án píh chô lieh nga vel Anti-ôt. Nha-án dông díh Yon Mac pôq alứng nha-án.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.