Atos 12
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB
1 Ndóng ngki puo Hê-rôt Acri-pa táq dieiq arức lư máh top tin.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Án dyôn ngai tráh Yacơ ai Yon tớq dau.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Tư Hê-rôt dyôn ngai cachet Yacơ, iki ticuoi Isa-ra-el sáng bui lư. Tư án hôm ticuoi Isa-ra-el sáng bui te arnáq ndô; iki án cŏp Phi-er loi. Ingái ngki ticuoi Isa-ra-el Cha Beng Mi Ớq Bôt Pôih.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Puo Hê-rôt crál Phi-er tớq coq tôt, alứng án yua líng mui chít tupát náq át kiaq Phi-er. Vít top Isa-ra-el cha ayư Ingái Ngốh, Hê-rôt ính cachet Phi-er loi.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Iki ngai crál Phi-er tớq coq tôt. Ma máh top tin cớu seq níc nga Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn choi Phi-er.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Idáu ngki nha-án kiaq Phi-er carsiat lư, co ingái parnô puo Hê-rôt ính cachet Phi-er. Nha-án dyôn Phi-er bíq pandi bar náq ticuoi líng. Nha-án clieng dyưng ati án tớq bar ntráih sic. Alứng bôn líng cannŏ́h kiaq ngáh callống coq tôt.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Ma ticớr bôn tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng palôh tớq coq tôt tumán Phi-er. Alứng bôn ang claq chôp callúng coq tôt. Tarneng ngki tampéh tớq nghang nnier Phi-er, pasớt án ayư, alứng tông án idô: “Mái yôr tayứng!”
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Alứng tarneng ngki tông Phi-er idô: “Mái caléh lieh au alứng dếq cơp.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Iki Phi-er ngốh veng tarneng ngki. Án lớiq chom arlớih, tarneng ngki dông án ngốh te coq tôt lớiq la mpáu sớng.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Ma nha-án pôq vít bar ntúq líng kiaq, dyơ nha-án tớq nga ngáh callống taq, ngốh nga pa tieh. Ma callống taq ngki tarpốh bôm; iki nha-án ngốh. Tư nha-án pôq na carna, tarneng ngki pliep lớiq hôm nnáng.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Iki Phi-er chom arlớih lư, án lớiq bôn mpáu. Dyơ án parngíh idô: “Hoi-ngki cư chom arlớih arlêng te arnáq ndô la arnáq lư. Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn tarneng tớq choi cư dyôn vít te puo Hê-rôt ính cachet, alứng dyôn vít te top Isa-ra-el ính táq cư.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Ndóng Phi-er yôl parngíh te arnáq ngki, án tớq nga dúng Mari a-i Yon Mac. Bôn clứng ticuoi te top veng tapun Yê-su át rum cớu ngki.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Phi-er acóh callống pa tieh dúng. Bôn munáq cán táq arnáq tớq dúng ngki, nốh Rô-da; án pôq me ính chom nnáu acóh callống.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Tư cán ndô acớl tammieng Phi-er, án sáng bui lư. Ma án clớiq pốh callống dyôn Phi-er mot, co hớp ính pôq táq-ntêr dyôn máh ticuoi tớq dúng chom. Alứng án tông idô: “Phi-er át tayứng pa tieh ngáh callống.”
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Ticuoi tớq dúng ngki tông án idô: “Mái la yúh!”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Ma Phi-er acóh callống alứng arô sa dyôn nha-án pốh callống. Tư nha-án pốh callống, nha-án hôm Phi-er. Iki nha-án sáng dut lư.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Phi-er avít ati dyŏq nha-án êq tacang, alứng án tông nha-án imo táp Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn án bôn tarcláh te coq tôt. Dyơ án patáp nha-án idô: “Inha tông máh arnáq ndô dyôn Yacơ alứng máh em ai he chom tưi.”
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ang mbơiq sưm-turưm, líng kiaq coq tôt sáng crŏ́q lư, co nha-án lớiq chom imo Phi-er palláiq viang te coq tôt.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Puo Hê-rôt yua ticuoi pôq arvớt Phi-er. Ma nha-án lớiq tumúh. Dyơ puo Hê-rôt plốh máh líng kiaq coq tôt, ma nha-án lớiq chom imo Phi-er bôn ngốh te coq. Iki Hê-rôt yua ngai cachet nhéq máh líng ngki. Vít ngki puo Hê-rôt ngốh te vúng Yudê, pôq át tớq vel Sê-sarê loi.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Tư Hê-rôt át tớq vel Sê-sarê, bôn mui top ticuoi te vel Tirơ alứng vel Sadôn ính tumúh án. Te nsuoi Hê-rôt uan lư ada máh ticuoi tớq bar vel ngki. Ma hoi-ndô nha-án ính artoi lieh alứng Hê-rôt, co ính bôn crơng tanna te cruong Hê-rôt, dŏq nha-án têq bôn tumống. Iki nha-án tớq táq-ntêr nsuoi alứng munáq dyưng ati puo Hê-rôt, nốh Ba-latut. Nha-án ính Ba-latut tông puo Hê-rôt chom nha-án ính át artoi lieh alứng puo.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Tớq ingái ngki puo Hê-rôt tớc tampớc dêu lư, alứng án ticu tớq kichơng puo. Án táq-ntêr ŏ lư ada ticuoi prái.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Tư máh ticuoi prái sáng án tông iki, nha-án tông yứng lư idô: “Parnai ndô tới parnai ticuoi, ma parnai yang.”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Ndóng ngki táp bôn munáq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng táq Hê-rôt dyôn cơt a-ái ớp lư. Bôn bor cha tớq pallúng án; dyơ án cuchet. Yang Arbang-pilŏ́ng táq Hê-rôt la co tian án lớiq dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Vít ngki, parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng cơt sit lư loi, alứng bôn clứng ticuoi mot tin.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Tư Ba-naba alứng Salơ táq cua nhéq arnáq choi yớu tớq vel Yaru-salem, dyơ nha-án píh chô lieh nga vel Anti-ôt. Nha-án dông díh Yon Mac pôq alứng nha-án.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.