Atos 10
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs VC
1 Tớq vel Sê-sarê bôn munáq conh, nốh Cor-nai. Án sút mui culám náq líng. Top líng ndô la mui phê te top ndon ngai dŏq top I-tali.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Cor-nai la ticuoi ŏ alứng khun. Án alứng nhéq abŏ́h án dyám náp alứng sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Án ial práq choi máh ticuoi kidit. Án cớu seq níc nga Yang Arbang-pilŏ́ng.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Bôn mui ingái, tớq pandang viet, Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn án hôm mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga án, alứng arô án idô: “Cor-nai ơi!”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Ma Cor-nai sáng adáh lư. Án me clớn níc nga tarneng ngki, alứng án plốh idô: “Ưlla ơi! Amớh inha ính bôn?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Hoi-ndô cóq mái yua ticuoi pôq suo munáq conh, nốh Si-môn, tớq vel Yôp-pa. Ngai dŏq án la Phi-er hơ. Mái seq án tớq nga dúng mái.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ticuoi ưlla dúng Phi-er át, nốh Si-môn tưi. Án la ticuoi thơq táq ngcár pannán dyôn cơt ŏ. Dúng án tumán tor dơq ving-cavang.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Tư tarneng ngki ngốh, Cor-nai arô bar náq prái tarráih án, alứng án arô munáq líng hơ. Ticuoi líng ndô dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, alứng án chóng ính choi Cor-nai.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Cor-nai tông pe náq ngki dyôn chom te máh parnai tarneng khoiq tông án. Dyơ án yua nha-án pôq nga vel Yôp-pa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Máh ingái parnô, tumán pandang tứng, pe náq ngki chón pôq na carna tumán vel Yôp-pa; Phi-er sớr tớq mpuong clúng dúng, án ính cớu ngki.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Ndóng ngki án sáng pinhaih pallúng. Ma ndóng án pớn ngai táq tanna, án hôm muoi arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih a-án.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Án hôm pilŏ́ng arớq ngai pốh, alứng arớq prới chír lư; alứng arớq ngai chóq ntớng tớq puan tol prới ngki; dyơ ngai atiar asiar prới ngki te pilŏ́ng.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Tớq prới ngki bôn cứp nốh pannán, ndon ticaq pôq, ndon pôq nhál-nhíc, alứng ndon pár.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Alứng Phi-er sáng sieng tông án idô: “Phi-er ơi! Mái yôr tayứng. Máh pannán ndô têq mái cha. Pannán mmo mái ính cha, mái ial táq cha pannán ngki.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ma Phi-er ôi idô: “Lớiq mmớh! Cư lớiq ính cha, Ưlla ơi! Te két tingôi pưt, cư lớiq nai cha crơng tanna lớiq práh veng rit Isa-ra-el.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Ma sieng ngki tông lieh Phi-er idô: “Nốh amớh Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq táq práh, mái êq tông lớiq práh.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Pe chư sieng ngki tông Phi-er iki. Dyơ prới ngki arớq ngai lúq asớr lieh nga pilŏ́ng.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Phi-er sáng dut lư te máh nốh án khoiq hôm. Ndóng án át parngíh te arnáq ngki, nha-án pe náq te dúng Cor-nai bôn tumúh dúng Si-môn. Nha-án át tumán ngáh callống dúng Si-môn.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Nha-án tubau idô: “Bôn ticuoi nốh Si-môn Phi-er át tớq dúng ndô lớiq?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ndóng ngki Phi-er yôl parngíh te máh nốh án khoiq hôm, ma Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô: “Bôn pe náq ticuoi tớq nga tudô, nha-án ính tumúh mái.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Mái siar tumúh nha-án, alứng mái êq adáh amớh pôq alứng nha-án, co cư yua nha-án tớq nga tudô.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Iki Phi-er siar tumúh nha-án, alứng tông idô: “Cư la án ndon inha suo. Amớh inha ính bôn?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Nha-án ôi: “He tớq nga tudô co Cor-nai ticuoi sút mui culám náq líng yua he tớq. Án la ticuoi tinớng ŏ alứng dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Nhéq máh ticuoi Isa-ra-el chom Cor-nai la ticuoi ŏ. Alứng tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng yua án mơi mái pôq nga dúng án, dyôn án têq bôn sáng tưi te parnai mái cato.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Iki Phi-er mơi nha-án pe náq mot tớq dúng, alứng bíq mui idáu. Tớq ang iláih parnô, Phi-er alứng tupát náq te top veng tapun Yê-su tớq vel Yôp-pa pôq alứng pe náq conh ngki.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Máh ingái parra loi, nha-án tớq nga vel Sê-sarê. Cor-nai át pớn nha-án tớq dúng. Cor-nai khoiq pachúng máh em ai alứng yớu ndon artoi lư dyôn tớq rum nga dúng án.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Tư Phi-er tớq, Cor-nai ngốh tumúh án. Alứng Cor-nai chóh tarcol cucúh án; Cor-nai parngíh án la yang.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Ma Phi-er tec ati Cor-nai dyôn yôr tayứng, alứng tông idô: “Mái yôr tayứng. Cư la ticuoi muchứng mái tưi.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ndóng nha-án yôl táq-ntêr, nha-án mot tớq dúng. Ma Phi-er hôm clứng ticuoi rum tớq dúng ngki.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Dyơ Phi-er tông nhéq máh nha-án idô: “Inha chom dyơ phep rit Isa-ra-el lớiq dyôn ticuoi Isa-ra-el artoi alứng ticuoi te cruong cannŏ́h. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông cư, êq tông munáq ticuoi mmo lớiq práh veng rit.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Co iki cư lớiq adáh tớq nga tudô. Hoi-ngki cư ính chom, co imo inha seq cư tớq nga tudô?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Cor-nai ôi án idô: “Ingái ntre, cư cớu tớq dúng cư ndóng pandang viet arớq hoi-ngki. Ticớr bôn munáq ticuoi tayứng chứng mát cư. Án tớc tampớc ang-ưr lư,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 alứng án tông cư idô: ‘Cor-nai ơi! Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq sáng dyơ mái cớu, alứng án khoiq chom dyơ te máh arnáq mái choi ticuoi kidit. Co iki án ayư níc mái.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Hoi-ndô cóq mái yua ticuoi pôq nga vel Yôp-pa, alứng mơi munáq conh nốh Si-môn, ngai dŏq án la Phi-er hơ. Mái seq án tớq nga dúng mái. Hoi-ngki án át tớq dúng Si-môn, tor dơq ving-cavang. Si-môn la ticuoi thơq táq ngcár pannán dyôn cơt ŏ.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ndóng ngki táp cư yua ticuoi pôq mơi mái dyôn tớq nga tudô. Iki, cư ơn lư mái bôn tớq nga tudô. Hoi-ngki Yang Arbang-pilŏ́ng hôm nhéq náq he ndon rum ndô ính cammáng máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua mái cato a he.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Cua Cor-nai tông iki, Phi-er tông nha-án idô: “Hoi-ndô cư chom arlớih arlêng, la Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn nhéq tưh ticuoi li-arli nhéq.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Tớq cứp cruong, khán bôn ticuoi dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng táq arnáq tinớng ŏ, án lư sáng bui cannính dyôn ticuoi ngki cơt acái acon án tưi.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Inha khoiq chom dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn parnai ŏ án nga ticuoi Isa-ra-el. Parnai ndô tông idô: Ticuoi mmo peh parnai ŏ te Yê-su Crit, mít cannính ticuoi ngki cơt ien ŏ níc. Yê-su Crit la Ưlla nhéq tưh ticuoi.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Inha khoiq sáng dyơ te Yon, án tông máh ticuoi dyôn ráp tíc na dơq. Vít ngki Yê-su tabớq cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vúng Ca-lilê. Cua ngki án cato tớq vúng Yudê loi.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Inha chom Yê-su la ticuoi te vel Na-saret, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng rêh án, alứng dyôn án bôn Arvai Yang. Iki án bôn chức pưt lư. Án pôq tudô pôq tuki dŏq táq arnáq ŏ, alứng chuih angốh yang saq te cháq ticuoi, co Yang Arbang-pilŏ́ng át alứng án.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 He khoiq hôm máh arnáq Yê-su táq tớq cruong Isa-ra-el alứng vel Yaru-salem; iki he têq tông lieh dyôn inha chom. Top Isa-ra-el khoiq cachet Yê-su na tayŏ́ng tớq along calláng.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ma catám ingái pe, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Yê-su tumống lieh. Tư Yê-su tumống lieh, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn top he hôm lieh Yê-su.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ma án lớiq dyôn nhéq tưh ticuoi hôm Yê-su. Án dyôn nưm nha-án ndon án khoiq rêh te nsuoi sớng bôn hôm. Tớq Yê-su bôn tumống lieh, nhéq top he bôn cha ngoiq munơi alứng Yê-su.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Yê-su yua top he pôq cato dyôn cứp náq ticuoi chom te án. Alứng án yua he cato dyôn ticuoi chom án la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh dyôn sưq nhéq tưh ticuoi, díh ticuoi yôl tumống alứng ticuoi khoiq cuchet.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Nhéq máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran te arnáq Yê-su táq. Alứng nha-án tông ticuoi mmo tin Yê-su, lư Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih dyôn ticuoi ngki nhơ nốh Yê-su.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ndóng Phi-er yôl cato iki, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng mot cơt sút tớq mít máh ticuoi ndon cammáng Phi-er cato.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Tupát náq ndon tớq munơi alứng Phi-er te vel Yôp-pa, nha-án sáng dut lư ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Tupát náq ngki la ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Nha-án sáng máh ticuoi tớq dúng Cor-nai táq-ntêr tớq mmar cang, alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Dyơ Phi-er tông loi idô: “Máh ticuoi ndô bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng arớq he khoiq bôn te nsuoi. Lớiq bôn ngai têq catáng lớiq dyôn nha-án ráp tíc na dơq.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Iki Phi-er yua ngai táq tíc na dơq dyôn nha-án nhơ nốh Yê-su Crit. Nha-án ndon mbơiq ráp tíc na dơq seq Phi-er át alứng nha-án pe puan ingái loi.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.