Atos 10

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tớq vel Sê-sarê bôn munáq conh, nốh Cor-nai. Án sút mui culám náq líng. Top líng ndô la mui phê te top ndon ngai dŏq top I-tali.
1 Em Cesareia morava um homem chamado Cornélio, que era centurião de uma companhia do exército chamada Italiana.
2 Cor-nai la ticuoi ŏ alứng khun. Án alứng nhéq abŏ́h án dyám náp alứng sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Án ial práq choi máh ticuoi kidit. Án cớu seq níc nga Yang Arbang-pilŏ́ng.
2 Era piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, fazendo muitas esmolas ao povo e orando sempre a Deus.
3 Bôn mui ingái, tớq pandang viet, Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn án hôm mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga án, alứng arô án idô: “Cor-nai ơi!”
3 Um dia, por volta das três horas da tarde, durante uma visão, esse homem viu claramente um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ma Cor-nai sáng adáh lư. Án me clớn níc nga tarneng ngki, alứng án plốh idô: “Ưlla ơi! Amớh inha ính bôn?”
4 — Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: — O que é, Senhor? E o anjo lhe disse: — As suas orações e as suas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Hoi-ndô cóq mái yua ticuoi pôq suo munáq conh, nốh Si-môn, tớq vel Yôp-pa. Ngai dŏq án la Phi-er hơ. Mái seq án tớq nga dúng mái.
5 Agora envie mensageiros a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro.
6 Ticuoi ưlla dúng Phi-er át, nốh Si-môn tưi. Án la ticuoi thơq táq ngcár pannán dyôn cơt ŏ. Dúng án tumán tor dơq ving-cavang.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Tư tarneng ngki ngốh, Cor-nai arô bar náq prái tarráih án, alứng án arô munáq líng hơ. Ticuoi líng ndô dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, alứng án chóng ính choi Cor-nai.
7 Logo que o anjo que lhe falava se retirou, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Cor-nai tông pe náq ngki dyôn chom te máh parnai tarneng khoiq tông án. Dyơ án yua nha-án pôq nga vel Yôp-pa.
8 e, depois de lhes explicar tudo, mandou que fossem a Jope.
9 Máh ingái parnô, tumán pandang tứng, pe náq ngki chón pôq na carna tumán vel Yôp-pa; Phi-er sớr tớq mpuong clúng dúng, án ính cớu ngki.
9 No dia seguinte, enquanto eles viajavam e já estavam perto da cidade de Jope, Pedro subiu ao terraço, por volta do meio-dia, a fim de orar.
10 Ndóng ngki án sáng pinhaih pallúng. Ma ndóng án pớn ngai táq tanna, án hôm muoi arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih a-án.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase.
11 Án hôm pilŏ́ng arớq ngai pốh, alứng arớq prới chír lư; alứng arớq ngai chóq ntớng tớq puan tol prới ngki; dyơ ngai atiar asiar prới ngki te pilŏ́ng.
11 Viu o céu aberto e um objeto como se fosse um grande lençol, que descia do céu e era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Tớq prới ngki bôn cứp nốh pannán, ndon ticaq pôq, ndon pôq nhál-nhíc, alứng ndon pár.
12 contendo todo tipo de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Alứng Phi-er sáng sieng tông án idô: “Phi-er ơi! Mái yôr tayứng. Máh pannán ndô têq mái cha. Pannán mmo mái ính cha, mái ial táq cha pannán ngki.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele:
14 Ma Phi-er ôi idô: “Lớiq mmớh! Cư lớiq ính cha, Ưlla ơi! Te két tingôi pưt, cư lớiq nai cha crơng tanna lớiq práh veng rit Isa-ra-el.”
14 Mas Pedro respondeu: — De modo nenhum, Senhor! Porque nunca comi nada que fosse impuro ou imundo.
15 Ma sieng ngki tông lieh Phi-er idô: “Nốh amớh Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq táq práh, mái êq tông lớiq práh.”
15 Pela segunda vez, a voz lhe falou:
16 Pe chư sieng ngki tông Phi-er iki. Dyơ prới ngki arớq ngai lúq asớr lieh nga pilŏ́ng.
16 Isso aconteceu três vezes, e, em seguida, aquele objeto foi levado de volta para o céu.
17 Phi-er sáng dut lư te máh nốh án khoiq hôm. Ndóng án át parngíh te arnáq ngki, nha-án pe náq te dúng Cor-nai bôn tumúh dúng Si-môn. Nha-án át tumán ngáh callống dúng Si-môn.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta.
18 Nha-án tubau idô: “Bôn ticuoi nốh Si-môn Phi-er át tớq dúng ndô lớiq?”
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, que também é chamado de Pedro.
19 Ndóng ngki Phi-er yôl parngíh te máh nốh án khoiq hôm, ma Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô: “Bôn pe náq ticuoi tớq nga tudô, nha-án ính tumúh mái.
19 Enquanto Pedro meditava a respeito da visão, o Espírito lhe disse: — Estão aí três homens à sua procura.
20 Mái siar tumúh nha-án, alứng mái êq adáh amớh pôq alứng nha-án, co cư yua nha-án tớq nga tudô.”
20 Portanto, levante-se, desça e vá com eles, sem hesitar; porque eu os enviei.
21 Iki Phi-er siar tumúh nha-án, alứng tông idô: “Cư la án ndon inha suo. Amớh inha ính bôn?”
21 Então Pedro desceu e disse àqueles homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. O que os traz até aqui?
22 Nha-án ôi: “He tớq nga tudô co Cor-nai ticuoi sút mui culám náq líng yua he tớq. Án la ticuoi tinớng ŏ alứng dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Nhéq máh ticuoi Isa-ra-el chom Cor-nai la ticuoi ŏ. Alứng tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng yua án mơi mái pôq nga dúng án, dyôn án têq bôn sáng tưi te parnai mái cato.”
22 Então disseram: — O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo a mandar chamar você para a casa dele e ouvir o que você tem a dizer.
23 Iki Phi-er mơi nha-án pe náq mot tớq dúng, alứng bíq mui idáu. Tớq ang iláih parnô, Phi-er alứng tupát náq te top veng tapun Yê-su tớq vel Yôp-pa pôq alứng pe náq conh ngki.
23 Pedro, então, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, Pedro se aprontou e foi com eles. Também alguns irmãos dos que moravam em Jope foram com ele.
24 Máh ingái parra loi, nha-án tớq nga vel Sê-sarê. Cor-nai át pớn nha-án tớq dúng. Cor-nai khoiq pachúng máh em ai alứng yớu ndon artoi lư dyôn tớq rum nga dúng án.
24 No dia seguinte, Pedro chegou a Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido os seus parentes e os amigos mais íntimos.
25 Tư Phi-er tớq, Cor-nai ngốh tumúh án. Alứng Cor-nai chóh tarcol cucúh án; Cor-nai parngíh án la yang.
25 Quando Pedro estava por entrar, Cornélio foi ao seu encontro e, prostrando-se aos pés dele, o adorou.
26 Ma Phi-er tec ati Cor-nai dyôn yôr tayứng, alứng tông idô: “Mái yôr tayứng. Cư la ticuoi muchứng mái tưi.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: — Levante-se, porque eu também sou apenas um homem.
27 Ndóng nha-án yôl táq-ntêr, nha-án mot tớq dúng. Ma Phi-er hôm clứng ticuoi rum tớq dúng ngki.
27 Falando com ele, Pedro entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Dyơ Phi-er tông nhéq máh nha-án idô: “Inha chom dyơ phep rit Isa-ra-el lớiq dyôn ticuoi Isa-ra-el artoi alứng ticuoi te cruong cannŏ́h. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông cư, êq tông munáq ticuoi mmo lớiq práh veng rit.
28 a quem se dirigiu, dizendo: — Vocês bem sabem que um judeu está proibido de se juntar a um gentio ou de entrar na casa dele. Mas Deus me mostrou que não devo considerar ninguém impuro ou imundo.
29 Co iki cư lớiq adáh tớq nga tudô. Hoi-ngki cư ính chom, co imo inha seq cư tớq nga tudô?”
29 Por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. E agora pergunto: Por que motivo vocês mandaram me chamar?
30 Cor-nai ôi án idô: “Ingái ntre, cư cớu tớq dúng cư ndóng pandang viet arớq hoi-ngki. Ticớr bôn munáq ticuoi tayứng chứng mát cư. Án tớc tampớc ang-ưr lư,
30 Cornélio respondeu: — Faz hoje quatro dias que, mais ou menos por esta hora, às três da tarde, eu estava orando em minha casa. De repente, se apresentou diante de mim um homem vestido com roupas resplandecentes
31 alứng án tông cư idô: ‘Cor-nai ơi! Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq sáng dyơ mái cớu, alứng án khoiq chom dyơ te máh arnáq mái choi ticuoi kidit. Co iki án ayư níc mái.
31 que disse: “Cornélio, a sua oração foi ouvida e as suas esmolas foram lembradas na presença de Deus.
32 Hoi-ndô cóq mái yua ticuoi pôq nga vel Yôp-pa, alứng mơi munáq conh nốh Si-môn, ngai dŏq án la Phi-er hơ. Mái seq án tớq nga dúng mái. Hoi-ngki án át tớq dúng Si-môn, tor dơq ving-cavang. Si-môn la ticuoi thơq táq ngcár pannán dyôn cơt ŏ.’
32 Envie, pois, alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro; ele está hospedado na casa de Simão, curtidor, à beira-mar.”
33 Ndóng ngki táp cư yua ticuoi pôq mơi mái dyôn tớq nga tudô. Iki, cư ơn lư mái bôn tớq nga tudô. Hoi-ngki Yang Arbang-pilŏ́ng hôm nhéq náq he ndon rum ndô ính cammáng máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua mái cato a he.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamá-lo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que o Senhor ordenou a você.
34 Cua Cor-nai tông iki, Phi-er tông nha-án idô: “Hoi-ndô cư chom arlớih arlêng, la Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn nhéq tưh ticuoi li-arli nhéq.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Reconheço por verdade que Deus não trata as pessoas com parcialidade;
35 Tớq cứp cruong, khán bôn ticuoi dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng táq arnáq tinớng ŏ, án lư sáng bui cannính dyôn ticuoi ngki cơt acái acon án tưi.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Inha khoiq chom dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn parnai ŏ án nga ticuoi Isa-ra-el. Parnai ndô tông idô: Ticuoi mmo peh parnai ŏ te Yê-su Crit, mít cannính ticuoi ngki cơt ien ŏ níc. Yê-su Crit la Ưlla nhéq tưh ticuoi.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Inha khoiq sáng dyơ te Yon, án tông máh ticuoi dyôn ráp tíc na dơq. Vít ngki Yê-su tabớq cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vúng Ca-lilê. Cua ngki án cato tớq vúng Yudê loi.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, tendo começado na Galileia depois do batismo que João pregou,
38 Inha chom Yê-su la ticuoi te vel Na-saret, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng rêh án, alứng dyôn án bôn Arvai Yang. Iki án bôn chức pưt lư. Án pôq tudô pôq tuki dŏq táq arnáq ŏ, alứng chuih angốh yang saq te cháq ticuoi, co Yang Arbang-pilŏ́ng át alứng án.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Jesus andou por toda parte, fazendo o bem e curando todos os oprimidos do diabo, porque Deus estava com ele.
39 He khoiq hôm máh arnáq Yê-su táq tớq cruong Isa-ra-el alứng vel Yaru-salem; iki he têq tông lieh dyôn inha chom. Top Isa-ra-el khoiq cachet Yê-su na tayŏ́ng tớq along calláng.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Depois eles o mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ma catám ingái pe, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Yê-su tumống lieh. Tư Yê-su tumống lieh, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn top he hôm lieh Yê-su.
40 Mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ma án lớiq dyôn nhéq tưh ticuoi hôm Yê-su. Án dyôn nưm nha-án ndon án khoiq rêh te nsuoi sớng bôn hôm. Tớq Yê-su bôn tumống lieh, nhéq top he bôn cha ngoiq munơi alứng Yê-su.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Yê-su yua top he pôq cato dyôn cứp náq ticuoi chom te án. Alứng án yua he cato dyôn ticuoi chom án la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh dyôn sưq nhéq tưh ticuoi, díh ticuoi yôl tumống alứng ticuoi khoiq cuchet.
42 Jesus nos mandou pregar ao povo e testemunhar que ele foi constituído por Deus como Juiz de vivos e de mortos.
43 Nhéq máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran te arnáq Yê-su táq. Alứng nha-án tông ticuoi mmo tin Yê-su, lư Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih dyôn ticuoi ngki nhơ nốh Yê-su.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio do seu nome, todo o que nele crê recebe remissão dos pecados.
44 Ndóng Phi-er yôl cato iki, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng mot cơt sút tớq mít máh ticuoi ndon cammáng Phi-er cato.
44 Enquanto Pedro falava estas palavras, o Espírito Santo caiu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Tupát náq ndon tớq munơi alứng Phi-er te vel Yôp-pa, nha-án sáng dut lư ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Tupát náq ngki la ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo.
46 Nha-án sáng máh ticuoi tớq dúng Cor-nai táq-ntêr tớq mmar cang, alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
46 Pois eles os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então Pedro disse:
47 Dyơ Phi-er tông loi idô: “Máh ticuoi ndô bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng arớq he khoiq bôn te nsuoi. Lớiq bôn ngai têq catáng lớiq dyôn nha-án ráp tíc na dơq.”
47 — Será que alguém poderia recusar a água e impedir que sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Iki Phi-er yua ngai táq tíc na dơq dyôn nha-án nhơ nốh Yê-su Crit. Nha-án ndon mbơiq ráp tíc na dơq seq Phi-er át alứng nha-án pe puan ingái loi.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.