Atos 10

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tớq vel Sê-sarê bôn munáq conh, nốh Cor-nai. Án sút mui culám náq líng. Top líng ndô la mui phê te top ndon ngai dŏq top I-tali.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Cor-nai la ticuoi ŏ alứng khun. Án alứng nhéq abŏ́h án dyám náp alứng sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Án ial práq choi máh ticuoi kidit. Án cớu seq níc nga Yang Arbang-pilŏ́ng.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Bôn mui ingái, tớq pandang viet, Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn án hôm mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga án, alứng arô án idô: “Cor-nai ơi!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Ma Cor-nai sáng adáh lư. Án me clớn níc nga tarneng ngki, alứng án plốh idô: “Ưlla ơi! Amớh inha ính bôn?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Hoi-ndô cóq mái yua ticuoi pôq suo munáq conh, nốh Si-môn, tớq vel Yôp-pa. Ngai dŏq án la Phi-er hơ. Mái seq án tớq nga dúng mái.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ticuoi ưlla dúng Phi-er át, nốh Si-môn tưi. Án la ticuoi thơq táq ngcár pannán dyôn cơt ŏ. Dúng án tumán tor dơq ving-cavang.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Tư tarneng ngki ngốh, Cor-nai arô bar náq prái tarráih án, alứng án arô munáq líng hơ. Ticuoi líng ndô dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, alứng án chóng ính choi Cor-nai.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Cor-nai tông pe náq ngki dyôn chom te máh parnai tarneng khoiq tông án. Dyơ án yua nha-án pôq nga vel Yôp-pa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Máh ingái parnô, tumán pandang tứng, pe náq ngki chón pôq na carna tumán vel Yôp-pa; Phi-er sớr tớq mpuong clúng dúng, án ính cớu ngki.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Ndóng ngki án sáng pinhaih pallúng. Ma ndóng án pớn ngai táq tanna, án hôm muoi arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih a-án.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Án hôm pilŏ́ng arớq ngai pốh, alứng arớq prới chír lư; alứng arớq ngai chóq ntớng tớq puan tol prới ngki; dyơ ngai atiar asiar prới ngki te pilŏ́ng.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Tớq prới ngki bôn cứp nốh pannán, ndon ticaq pôq, ndon pôq nhál-nhíc, alứng ndon pár.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Alứng Phi-er sáng sieng tông án idô: “Phi-er ơi! Mái yôr tayứng. Máh pannán ndô têq mái cha. Pannán mmo mái ính cha, mái ial táq cha pannán ngki.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Ma Phi-er ôi idô: “Lớiq mmớh! Cư lớiq ính cha, Ưlla ơi! Te két tingôi pưt, cư lớiq nai cha crơng tanna lớiq práh veng rit Isa-ra-el.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ma sieng ngki tông lieh Phi-er idô: “Nốh amớh Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq táq práh, mái êq tông lớiq práh.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Pe chư sieng ngki tông Phi-er iki. Dyơ prới ngki arớq ngai lúq asớr lieh nga pilŏ́ng.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Phi-er sáng dut lư te máh nốh án khoiq hôm. Ndóng án át parngíh te arnáq ngki, nha-án pe náq te dúng Cor-nai bôn tumúh dúng Si-môn. Nha-án át tumán ngáh callống dúng Si-môn.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Nha-án tubau idô: “Bôn ticuoi nốh Si-môn Phi-er át tớq dúng ndô lớiq?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Ndóng ngki Phi-er yôl parngíh te máh nốh án khoiq hôm, ma Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô: “Bôn pe náq ticuoi tớq nga tudô, nha-án ính tumúh mái.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Mái siar tumúh nha-án, alứng mái êq adáh amớh pôq alứng nha-án, co cư yua nha-án tớq nga tudô.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Iki Phi-er siar tumúh nha-án, alứng tông idô: “Cư la án ndon inha suo. Amớh inha ính bôn?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Nha-án ôi: “He tớq nga tudô co Cor-nai ticuoi sút mui culám náq líng yua he tớq. Án la ticuoi tinớng ŏ alứng dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Nhéq máh ticuoi Isa-ra-el chom Cor-nai la ticuoi ŏ. Alứng tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng yua án mơi mái pôq nga dúng án, dyôn án têq bôn sáng tưi te parnai mái cato.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Iki Phi-er mơi nha-án pe náq mot tớq dúng, alứng bíq mui idáu. Tớq ang iláih parnô, Phi-er alứng tupát náq te top veng tapun Yê-su tớq vel Yôp-pa pôq alứng pe náq conh ngki.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Máh ingái parra loi, nha-án tớq nga vel Sê-sarê. Cor-nai át pớn nha-án tớq dúng. Cor-nai khoiq pachúng máh em ai alứng yớu ndon artoi lư dyôn tớq rum nga dúng án.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Tư Phi-er tớq, Cor-nai ngốh tumúh án. Alứng Cor-nai chóh tarcol cucúh án; Cor-nai parngíh án la yang.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Ma Phi-er tec ati Cor-nai dyôn yôr tayứng, alứng tông idô: “Mái yôr tayứng. Cư la ticuoi muchứng mái tưi.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Ndóng nha-án yôl táq-ntêr, nha-án mot tớq dúng. Ma Phi-er hôm clứng ticuoi rum tớq dúng ngki.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Dyơ Phi-er tông nhéq máh nha-án idô: “Inha chom dyơ phep rit Isa-ra-el lớiq dyôn ticuoi Isa-ra-el artoi alứng ticuoi te cruong cannŏ́h. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông cư, êq tông munáq ticuoi mmo lớiq práh veng rit.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Co iki cư lớiq adáh tớq nga tudô. Hoi-ngki cư ính chom, co imo inha seq cư tớq nga tudô?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Cor-nai ôi án idô: “Ingái ntre, cư cớu tớq dúng cư ndóng pandang viet arớq hoi-ngki. Ticớr bôn munáq ticuoi tayứng chứng mát cư. Án tớc tampớc ang-ưr lư,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 alứng án tông cư idô: ‘Cor-nai ơi! Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq sáng dyơ mái cớu, alứng án khoiq chom dyơ te máh arnáq mái choi ticuoi kidit. Co iki án ayư níc mái.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Hoi-ndô cóq mái yua ticuoi pôq nga vel Yôp-pa, alứng mơi munáq conh nốh Si-môn, ngai dŏq án la Phi-er hơ. Mái seq án tớq nga dúng mái. Hoi-ngki án át tớq dúng Si-môn, tor dơq ving-cavang. Si-môn la ticuoi thơq táq ngcár pannán dyôn cơt ŏ.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ndóng ngki táp cư yua ticuoi pôq mơi mái dyôn tớq nga tudô. Iki, cư ơn lư mái bôn tớq nga tudô. Hoi-ngki Yang Arbang-pilŏ́ng hôm nhéq náq he ndon rum ndô ính cammáng máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua mái cato a he.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Cua Cor-nai tông iki, Phi-er tông nha-án idô: “Hoi-ndô cư chom arlớih arlêng, la Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn nhéq tưh ticuoi li-arli nhéq.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Tớq cứp cruong, khán bôn ticuoi dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng táq arnáq tinớng ŏ, án lư sáng bui cannính dyôn ticuoi ngki cơt acái acon án tưi.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Inha khoiq chom dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn parnai ŏ án nga ticuoi Isa-ra-el. Parnai ndô tông idô: Ticuoi mmo peh parnai ŏ te Yê-su Crit, mít cannính ticuoi ngki cơt ien ŏ níc. Yê-su Crit la Ưlla nhéq tưh ticuoi.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Inha khoiq sáng dyơ te Yon, án tông máh ticuoi dyôn ráp tíc na dơq. Vít ngki Yê-su tabớq cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vúng Ca-lilê. Cua ngki án cato tớq vúng Yudê loi.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Inha chom Yê-su la ticuoi te vel Na-saret, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng rêh án, alứng dyôn án bôn Arvai Yang. Iki án bôn chức pưt lư. Án pôq tudô pôq tuki dŏq táq arnáq ŏ, alứng chuih angốh yang saq te cháq ticuoi, co Yang Arbang-pilŏ́ng át alứng án.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 He khoiq hôm máh arnáq Yê-su táq tớq cruong Isa-ra-el alứng vel Yaru-salem; iki he têq tông lieh dyôn inha chom. Top Isa-ra-el khoiq cachet Yê-su na tayŏ́ng tớq along calláng.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Ma catám ingái pe, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Yê-su tumống lieh. Tư Yê-su tumống lieh, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn top he hôm lieh Yê-su.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Ma án lớiq dyôn nhéq tưh ticuoi hôm Yê-su. Án dyôn nưm nha-án ndon án khoiq rêh te nsuoi sớng bôn hôm. Tớq Yê-su bôn tumống lieh, nhéq top he bôn cha ngoiq munơi alứng Yê-su.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Yê-su yua top he pôq cato dyôn cứp náq ticuoi chom te án. Alứng án yua he cato dyôn ticuoi chom án la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh dyôn sưq nhéq tưh ticuoi, díh ticuoi yôl tumống alứng ticuoi khoiq cuchet.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Nhéq máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran te arnáq Yê-su táq. Alứng nha-án tông ticuoi mmo tin Yê-su, lư Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih dyôn ticuoi ngki nhơ nốh Yê-su.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Ndóng Phi-er yôl cato iki, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng mot cơt sút tớq mít máh ticuoi ndon cammáng Phi-er cato.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Tupát náq ndon tớq munơi alứng Phi-er te vel Yôp-pa, nha-án sáng dut lư ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Tupát náq ngki la ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Nha-án sáng máh ticuoi tớq dúng Cor-nai táq-ntêr tớq mmar cang, alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Dyơ Phi-er tông loi idô: “Máh ticuoi ndô bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng arớq he khoiq bôn te nsuoi. Lớiq bôn ngai têq catáng lớiq dyôn nha-án ráp tíc na dơq.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Iki Phi-er yua ngai táq tíc na dơq dyôn nha-án nhơ nốh Yê-su Crit. Nha-án ndon mbơiq ráp tíc na dơq seq Phi-er át alứng nha-án pe puan ingái loi.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.