Atos 10
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Tớq vel Sê-sarê bôn munáq conh, nốh Cor-nai. Án sút mui culám náq líng. Top líng ndô la mui phê te top ndon ngai dŏq top I-tali.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Cor-nai la ticuoi ŏ alứng khun. Án alứng nhéq abŏ́h án dyám náp alứng sang Yang Arbang-pilŏ́ng. Án ial práq choi máh ticuoi kidit. Án cớu seq níc nga Yang Arbang-pilŏ́ng.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Bôn mui ingái, tớq pandang viet, Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih dyôn án hôm mui tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng tớq nga án, alứng arô án idô: “Cor-nai ơi!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Ma Cor-nai sáng adáh lư. Án me clớn níc nga tarneng ngki, alứng án plốh idô: “Ưlla ơi! Amớh inha ính bôn?”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Hoi-ndô cóq mái yua ticuoi pôq suo munáq conh, nốh Si-môn, tớq vel Yôp-pa. Ngai dŏq án la Phi-er hơ. Mái seq án tớq nga dúng mái.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ticuoi ưlla dúng Phi-er át, nốh Si-môn tưi. Án la ticuoi thơq táq ngcár pannán dyôn cơt ŏ. Dúng án tumán tor dơq ving-cavang.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Tư tarneng ngki ngốh, Cor-nai arô bar náq prái tarráih án, alứng án arô munáq líng hơ. Ticuoi líng ndô dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng tưi, alứng án chóng ính choi Cor-nai.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Cor-nai tông pe náq ngki dyôn chom te máh parnai tarneng khoiq tông án. Dyơ án yua nha-án pôq nga vel Yôp-pa.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Máh ingái parnô, tumán pandang tứng, pe náq ngki chón pôq na carna tumán vel Yôp-pa; Phi-er sớr tớq mpuong clúng dúng, án ính cớu ngki.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Ndóng ngki án sáng pinhaih pallúng. Ma ndóng án pớn ngai táq tanna, án hôm muoi arnáq Yang Arbang-pilŏ́ng apáh baih a-án.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Án hôm pilŏ́ng arớq ngai pốh, alứng arớq prới chír lư; alứng arớq ngai chóq ntớng tớq puan tol prới ngki; dyơ ngai atiar asiar prới ngki te pilŏ́ng.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Tớq prới ngki bôn cứp nốh pannán, ndon ticaq pôq, ndon pôq nhál-nhíc, alứng ndon pár.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Alứng Phi-er sáng sieng tông án idô: “Phi-er ơi! Mái yôr tayứng. Máh pannán ndô têq mái cha. Pannán mmo mái ính cha, mái ial táq cha pannán ngki.”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Ma Phi-er ôi idô: “Lớiq mmớh! Cư lớiq ính cha, Ưlla ơi! Te két tingôi pưt, cư lớiq nai cha crơng tanna lớiq práh veng rit Isa-ra-el.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Ma sieng ngki tông lieh Phi-er idô: “Nốh amớh Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq táq práh, mái êq tông lớiq práh.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Pe chư sieng ngki tông Phi-er iki. Dyơ prới ngki arớq ngai lúq asớr lieh nga pilŏ́ng.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Phi-er sáng dut lư te máh nốh án khoiq hôm. Ndóng án át parngíh te arnáq ngki, nha-án pe náq te dúng Cor-nai bôn tumúh dúng Si-môn. Nha-án át tumán ngáh callống dúng Si-môn.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Nha-án tubau idô: “Bôn ticuoi nốh Si-môn Phi-er át tớq dúng ndô lớiq?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Ndóng ngki Phi-er yôl parngíh te máh nốh án khoiq hôm, ma Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tông án idô: “Bôn pe náq ticuoi tớq nga tudô, nha-án ính tumúh mái.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Mái siar tumúh nha-án, alứng mái êq adáh amớh pôq alứng nha-án, co cư yua nha-án tớq nga tudô.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Iki Phi-er siar tumúh nha-án, alứng tông idô: “Cư la án ndon inha suo. Amớh inha ính bôn?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Nha-án ôi: “He tớq nga tudô co Cor-nai ticuoi sút mui culám náq líng yua he tớq. Án la ticuoi tinớng ŏ alứng dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng. Nhéq máh ticuoi Isa-ra-el chom Cor-nai la ticuoi ŏ. Alứng tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng yua án mơi mái pôq nga dúng án, dyôn án têq bôn sáng tưi te parnai mái cato.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Iki Phi-er mơi nha-án pe náq mot tớq dúng, alứng bíq mui idáu. Tớq ang iláih parnô, Phi-er alứng tupát náq te top veng tapun Yê-su tớq vel Yôp-pa pôq alứng pe náq conh ngki.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Máh ingái parra loi, nha-án tớq nga vel Sê-sarê. Cor-nai át pớn nha-án tớq dúng. Cor-nai khoiq pachúng máh em ai alứng yớu ndon artoi lư dyôn tớq rum nga dúng án.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Tư Phi-er tớq, Cor-nai ngốh tumúh án. Alứng Cor-nai chóh tarcol cucúh án; Cor-nai parngíh án la yang.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Ma Phi-er tec ati Cor-nai dyôn yôr tayứng, alứng tông idô: “Mái yôr tayứng. Cư la ticuoi muchứng mái tưi.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Ndóng nha-án yôl táq-ntêr, nha-án mot tớq dúng. Ma Phi-er hôm clứng ticuoi rum tớq dúng ngki.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Dyơ Phi-er tông nhéq máh nha-án idô: “Inha chom dyơ phep rit Isa-ra-el lớiq dyôn ticuoi Isa-ra-el artoi alứng ticuoi te cruong cannŏ́h. Ma Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq tông cư, êq tông munáq ticuoi mmo lớiq práh veng rit.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Co iki cư lớiq adáh tớq nga tudô. Hoi-ngki cư ính chom, co imo inha seq cư tớq nga tudô?”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Cor-nai ôi án idô: “Ingái ntre, cư cớu tớq dúng cư ndóng pandang viet arớq hoi-ngki. Ticớr bôn munáq ticuoi tayứng chứng mát cư. Án tớc tampớc ang-ưr lư,
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 alứng án tông cư idô: ‘Cor-nai ơi! Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq sáng dyơ mái cớu, alứng án khoiq chom dyơ te máh arnáq mái choi ticuoi kidit. Co iki án ayư níc mái.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Hoi-ndô cóq mái yua ticuoi pôq nga vel Yôp-pa, alứng mơi munáq conh nốh Si-môn, ngai dŏq án la Phi-er hơ. Mái seq án tớq nga dúng mái. Hoi-ngki án át tớq dúng Si-môn, tor dơq ving-cavang. Si-môn la ticuoi thơq táq ngcár pannán dyôn cơt ŏ.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Ndóng ngki táp cư yua ticuoi pôq mơi mái dyôn tớq nga tudô. Iki, cư ơn lư mái bôn tớq nga tudô. Hoi-ngki Yang Arbang-pilŏ́ng hôm nhéq náq he ndon rum ndô ính cammáng máh parnai Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq yua mái cato a he.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Cua Cor-nai tông iki, Phi-er tông nha-án idô: “Hoi-ndô cư chom arlớih arlêng, la Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn nhéq tưh ticuoi li-arli nhéq.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Tớq cứp cruong, khán bôn ticuoi dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng táq arnáq tinớng ŏ, án lư sáng bui cannính dyôn ticuoi ngki cơt acái acon án tưi.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Inha khoiq chom dyơ Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn parnai ŏ án nga ticuoi Isa-ra-el. Parnai ndô tông idô: Ticuoi mmo peh parnai ŏ te Yê-su Crit, mít cannính ticuoi ngki cơt ien ŏ níc. Yê-su Crit la Ưlla nhéq tưh ticuoi.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Inha khoiq sáng dyơ te Yon, án tông máh ticuoi dyôn ráp tíc na dơq. Vít ngki Yê-su tabớq cato parnai ŏ te Yang Arbang-pilŏ́ng tớq vúng Ca-lilê. Cua ngki án cato tớq vúng Yudê loi.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Inha chom Yê-su la ticuoi te vel Na-saret, alứng Yang Arbang-pilŏ́ng rêh án, alứng dyôn án bôn Arvai Yang. Iki án bôn chức pưt lư. Án pôq tudô pôq tuki dŏq táq arnáq ŏ, alứng chuih angốh yang saq te cháq ticuoi, co Yang Arbang-pilŏ́ng át alứng án.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 He khoiq hôm máh arnáq Yê-su táq tớq cruong Isa-ra-el alứng vel Yaru-salem; iki he têq tông lieh dyôn inha chom. Top Isa-ra-el khoiq cachet Yê-su na tayŏ́ng tớq along calláng.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Ma catám ingái pe, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Yê-su tumống lieh. Tư Yê-su tumống lieh, Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn top he hôm lieh Yê-su.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ma án lớiq dyôn nhéq tưh ticuoi hôm Yê-su. Án dyôn nưm nha-án ndon án khoiq rêh te nsuoi sớng bôn hôm. Tớq Yê-su bôn tumống lieh, nhéq top he bôn cha ngoiq munơi alứng Yê-su.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Yê-su yua top he pôq cato dyôn cứp náq ticuoi chom te án. Alứng án yua he cato dyôn ticuoi chom án la munáq ndon Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq rêh dyôn sưq nhéq tưh ticuoi, díh ticuoi yôl tumống alứng ticuoi khoiq cuchet.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Nhéq máh ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng te inớh khoiq taran te arnáq Yê-su táq. Alứng nha-án tông ticuoi mmo tin Yê-su, lư Yang Arbang-pilŏ́ng táh luaih dyôn ticuoi ngki nhơ nốh Yê-su.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Ndóng Phi-er yôl cato iki, Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng mot cơt sút tớq mít máh ticuoi ndon cammáng Phi-er cato.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Tupát náq ndon tớq munơi alứng Phi-er te vel Yôp-pa, nha-án sáng dut lư ticuoi tới ticuoi Isa-ra-el bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng tưi. Tupát náq ngki la ticuoi Isa-ra-el ndon khoiq tin Yê-su.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Nha-án sáng máh ticuoi tớq dúng Cor-nai táq-ntêr tớq mmar cang, alứng ayô Yang Arbang-pilŏ́ng.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Dyơ Phi-er tông loi idô: “Máh ticuoi ndô bôn Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng arớq he khoiq bôn te nsuoi. Lớiq bôn ngai têq catáng lớiq dyôn nha-án ráp tíc na dơq.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Iki Phi-er yua ngai táq tíc na dơq dyôn nha-án nhơ nốh Yê-su Crit. Nha-án ndon mbơiq ráp tíc na dơq seq Phi-er át alứng nha-án pe puan ingái loi.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.