Apocalipse 18
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Vít ngki, cư hôm mui náq loi tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng siar te pilŏ́ng. Án bôn chức pưt lư. Rớp án ang claq chôp cúc cuteq ndô.
1 Depois disso, vi outro anjo descer do céu com grande autoridade, e a terra se iluminou com seu esplendor.
2 Án pau yứng lư idô: “Arlóh dyơ! Arlóh dyơ! Vel pưt lư Ba-bulôn khoiq arlóh dyơ! Hoi-ndô yôl nưm pináh alứng yang saq át tớq vel ngki. Alứng bôn calang cal-ngo hơ át ntúq ngki.
2 Ele deu um forte grito: “Caiu a Babilônia! A grande cidade caiu! Tornou-se habitação de demônios, esconderijo de todo espírito impuro, covil de toda ave impura e de todo animal impuro e detestável.
3 Co cứp cruong ticuoi khoiq ngoiq sieu án. Sieu ngki la acám te máh arnáq tanghang ndon ticuoi táq tớq vel ngki. Máh puo ndon át tớq cứp cruong la sŏ́ng alứng vel ngki tưi dŏq táq arnáq tanghang. Alứng máh ticuoi táiq plới tớq cúc cuteq ndô, nha-án cơt súc alứng tớc cha sáh saiq.”
3 Porque todas as nações caíram por causa do Os reis da terra cometeram adultério com ela. Por ela tanto desejar luxo extravagante, os comerciantes da terra enriqueceram”.
4 Cua ngki, cư sáng sieng cannŏ́h te pilŏ́ng tông idô: “Ơ máh ticuoi ndon veng ngê cư ơi! Cóq inha ngốh te vel ngki! Inha êq táq luaih arớq ticuoi tớq vel ngki, dŏq inha têq viar vít te Yang Arbang-pilŏ́ng táq tôt inha arớq án táq tôt vel ndô!
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: “Saiam dela, meu povo! Não participem de seus pecados, ou serão castigados com ela.
5 Luaih vel ngki cơt arớq apien asớr tớq nga pilŏ́ng. Yang Arbang-pilŏ́ng ayư níc te máh arnáq saq vel ngki khoiq táq.
5 Pois os pecados dela se amontoaram até o céu, e Deus se lembrou de seus atos perversos.
6 Cóq inha táq ada vel ngki muchứng án khoiq táq ada inha dyơ. Cóq inha carlieh dơq ada vel ngki bar chư hơn te arnáq án khoiq táq. Cóq inha culieh lieh callong toiq bap dyôn vel ngki bar chư hơn te án khoiq táq ada ticuoi cannŏ́h.
6 Façam com ela o que ela tem feito; deem-lhe em dobro o castigo por Ela preparou um cálice de terror para os outros, por isso preparem-lhe uma porção dobrada.
7 Án khoiq át thưong alứng tớc cha sáh saiq. Iki, án cóq ráp máh ngki tưi te callong anguaq alứng dieiq arức. Mít án parngíh idô: ‘Cư ticu tớq ntúq ndô! Cư la puo cán! Cư tới cán cammai. Cư lớiq nai tumúh dieiq arức!’
7 Glorificou a si mesma e viveu em luxo, agora retribuam com igual quantidade de tormento e tristeza. Ela se vangloriou em seu coração: ‘Sou rainha em meu trono. Não sou uma viúva desamparada, e não tenho motivo para me lamentar’.
8 Co tian te arnáq ngki, máh callong dieiq arức ndô tớq nga án mui iláih! Ticuoi tớq vel cuchet, bôn callong anguaq, callong pinhaih tarriat, alứng vel ngki ngcat nhéq. Yang Arbang-pilŏ́ng la Ưlla, án sút pưt clưi nhéq te cannŏ́h. Án táp sưq alứng táq tôt vel ngki.”
8 Por isso, estas pragas a alcançarão num só dia: morte, pranto e fome. O fogo a consumirá por completo, pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso”.
9 Máh puo tớq cứp cruong táq arnáq tanghang alứng chúng tưi te arnáq tớc cha sáh saiq munơi alứng vel ngki. Ma tư nha-án hôm cunhieq kisuar te vel ngki, nha-án nhiem cucloiq cucling.
9 Os reis da terra que cometeram adultério com ela e desfrutaram seu luxo lamentarão por ela quando virem subir a fumaça de seus restos carbonizados.
10 Máh puo ngki át tayứng yông te vel ngki, co nha-án adáh tumúh dieiq arức arớq ngki tưi. Alứng nha-án tông idô: “Toiq bap lư! Toiq bap lư vel pưt lư Ba-bulôn! Yang Arbang-pilŏ́ng pupít án nưm mui parláih!”
10 Ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento, e clamarão: “Que terrível, que terrível, ó Babilônia, grande cidade! Num só instante, o julgamento caiu sobre você!”.
11 Alứng máh ticuoi táiq plới tớq cúc cuteq ndô sáng sur alứng nhiem dyôn vel ngki, co lớiq bôn nnáu ính plới nnáng crơng nha-án.
11 Os comerciantes da terra chorarão e lamentarão por ela, pois não restou ninguém para comprar suas mercadorias.
12 Lớiq bôn nnáu ính plới nnáng dyeng, práq, búl dát, hôt clŏq dát, prới amaiq, prới eng, prới dai, prới cusáu ngut, máh crơng táq tớq along thum, máh crơng táq tớq palŏq achieng, along dát, apán, taq, alứng búl tantar.
12 Ela comprava grandes quantidades de ouro, prata, joias e pérolas; linho fino, púrpura, seda e tecido vermelho; produtos feitos de perfumada madeira de cedro, de marfim e de madeira preciosa; bronze, ferro e mármore.
13 Lớiq bôn nnáu ính plới nnáng kêq, lớiq la crơng ndon táq dyôn tanna cơt iam, crơng chŏ́ng dyôn thum, rŏq, sêt thum, sieu, dơq nseng o-li-vê, bôt mi, sro, carrŏ́q, cưu, aséh, se kien aséh, ticuoi sol, alứng ticuoi ndon ngai cŏp.
13 Também comprava canela, especiarias, incenso, mirra, bálsamo, vinho, azeite de oliva, farinha fina, trigo, gado, ovelhas, cavalos, carroças, escravos e vidas humanas.
14 Máh ticuoi ndon táiq plới tông ada vel ngki idô: “Cứp nốh ndon mái ính bôn, ngki khoiq pít nhéq dyơ. Alứng máh nốh thưong alứng crơng amaiq ndon mái cơi bôn, ngki khoiq pít nhéq tưi. Mái lớiq nai tumúh nnáng máh nốh ngki chô-mát!”
14 “Acabaram as coisas extravagantes de que você tanto gostava”, dizem eles. “Todo o seu luxo e esplendor se foram para sempre, e nunca mais serão seus.”
15 Máh ticuoi ndon táiq plới cơt súc nhơ vel ngki, nha-án át yông te vel, co nha-án adáh tumúh dieiq arức tưi. Nha-án sáng sur alứng nhiem
15 Os comerciantes que enriqueceram vendendo-lhe essas coisas ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento. Chorarão e clamarão:
16 nha tông idô: “Toiq bap lư! Toiq bap lư vel pưt ngki! Te nsuoi vel ngki arớq cán sứp tampớc ndon táq tớq prới dát, prới eng alứng prới cusáu ngut. Án tacoi tớq tampớc án máh dyeng, búl dát, alứng callong hôt clŏq dát!
16 “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Ela se vestia da mais fina púrpura e de linho vermelho, adornada com ouro, pedras preciosas e pérolas!
17 Ma máh mun án cơt pít nhéq mui parláih!”
17 Num só instante, toda a sua riqueza se foi!”. E todos os capitães dos navios mercantes, e também seus passageiros, marinheiros e tripulantes, ficarão de longe.
18 Alứng tớq nha-án hôm cunhieq kisuar te vel ngki, nha-án tông yứng lư idô: “Te inớh tingôi hoi-ndô, lớiq nai hôm vel mmo ma cơt arớq vel pưt lư ndô!”
18 Quando virem subir a fumaça, gritarão e dirão: “Onde há outra cidade tão grande como essa?”.
19 Dyơ nha-án cuaiq cuteq mbúi súng tớq plô bôm, táq tíc nha-án sáng anguaq lư. Alứng nha-án nhiem cucloiq cucling idô: “Toiq bap lư! Toiq bap lư vel pưt ndô! Máh ticuoi bôn tuoc tớq dơq ving-cavang cơt súc la co nhơ vel ndô cơi súc ndóng nsuoi. Ma vel ndô cơt arlóh nhéq mui parláih.”
19 Chorarão, jogarão pó sobre a cabeça e clamarão: “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Os donos dos navios se enriqueceram, transportando pelos mares sua imensa riqueza. Num só instante, tudo se foi!”.
20 “Ơ inha ndon át tớq pilŏ́ng ơi! Cóq inha sáng bui ơn co vel ngki khoiq arlóh! Inha ndon tin Yê-su, inha ndon cơt dyưng ati Yê-su, alứng inha ndon cơt ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, cóq nhéq náq inha sáng bui hơr tưi; Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq carlieh dơq ada vel ngki, la co tian ticuoi tớq vel ngki khoiq táq inha te nsuoi!”
20 Alegrem-se com o destino dela, ó céus, ó povo santo, apóstolos e profetas! Porque finalmente Deus a julgou, por causa de vocês.
21 Cua ngki, cư hôm mui náq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bánh rêng lư. Án arơq mui cúc búl côl ndon ntáng arớq crơng caltiat bôt. Dyơ án alpóh búl ngki tớq dơq ving-cavang, alứng án tông idô: “Lư muchứng cư alpóh búl ndô, ngai ính alpóh vel pưt lư Ba-bulôn tưi. Dyơ lớiq bôn nnáu hôm nnáng vel ngki.
21 Então um anjo poderoso levantou uma pedra enorme, do tamanho de uma grande pedra de moinho, a lançou no mar e gritou: “Assim, Babilônia, a grande cidade, será derrubada com violência e nunca mais será encontrada!
22 Lớiq bôn ngai sáng nnáng sieng cứh, sieng tallư, sieng tirel, alứng sieng kên tớq vel ngki. Máh ticuoi thơq lớiq át nnáng tớq vel ngki, alứng lớiq bôn nnáu sáng nnáng sieng cuclóh.
22 Nunca mais se ouvirá em seu meio o som de harpas, cantores, flautas e trombetas. Nunca mais se achará em seu meio qualquer artífice em algum ofício. Nunca mais se ouvirá em seu meio o som do moinho.
23 Ang te den tớu lớiq claq nnáng tớq vel ngki, alứng sieng bui ơn ndóng conh pôq tarcớiq campái lớiq bôn nnáng. Te inớh máh ticuoi tớq cứp cruong dyám náp lư ticuoi táiq plới tớq vel ngki, la co vel ngki khoiq tarphíq cứp top ticuoi, arớq ticuoi mo mammưl báq tarphíq!
23 Nunca mais brilhará em seu meio a luz da lâmpada. Nunca mais se ouvirão em seu meio as vozes alegres de noivas e noivos. Pois seus comerciantes eram os poderosos do mundo, e suas feitiçarias enganavam nações.
24 Tớq vel ngki bôn máng aham ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ticuoi ndon tin Yê-su, alứng máh ticuoi ndon ngai khoiq cachet tớq cúc cuteq ndô.”
24 Em suas ruas corria o sangue de profetas e do povo santo, e o sangue dos que no mundo inteiro foram mortos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.