Apocalipse 18
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC
1 Vít ngki, cư hôm mui náq loi tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng siar te pilŏ́ng. Án bôn chức pưt lư. Rớp án ang claq chôp cúc cuteq ndô.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Án pau yứng lư idô: “Arlóh dyơ! Arlóh dyơ! Vel pưt lư Ba-bulôn khoiq arlóh dyơ! Hoi-ndô yôl nưm pináh alứng yang saq át tớq vel ngki. Alứng bôn calang cal-ngo hơ át ntúq ngki.
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 Co cứp cruong ticuoi khoiq ngoiq sieu án. Sieu ngki la acám te máh arnáq tanghang ndon ticuoi táq tớq vel ngki. Máh puo ndon át tớq cứp cruong la sŏ́ng alứng vel ngki tưi dŏq táq arnáq tanghang. Alứng máh ticuoi táiq plới tớq cúc cuteq ndô, nha-án cơt súc alứng tớc cha sáh saiq.”
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Cua ngki, cư sáng sieng cannŏ́h te pilŏ́ng tông idô: “Ơ máh ticuoi ndon veng ngê cư ơi! Cóq inha ngốh te vel ngki! Inha êq táq luaih arớq ticuoi tớq vel ngki, dŏq inha têq viar vít te Yang Arbang-pilŏ́ng táq tôt inha arớq án táq tôt vel ndô!
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 Luaih vel ngki cơt arớq apien asớr tớq nga pilŏ́ng. Yang Arbang-pilŏ́ng ayư níc te máh arnáq saq vel ngki khoiq táq.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 Cóq inha táq ada vel ngki muchứng án khoiq táq ada inha dyơ. Cóq inha carlieh dơq ada vel ngki bar chư hơn te arnáq án khoiq táq. Cóq inha culieh lieh callong toiq bap dyôn vel ngki bar chư hơn te án khoiq táq ada ticuoi cannŏ́h.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Án khoiq át thưong alứng tớc cha sáh saiq. Iki, án cóq ráp máh ngki tưi te callong anguaq alứng dieiq arức. Mít án parngíh idô: ‘Cư ticu tớq ntúq ndô! Cư la puo cán! Cư tới cán cammai. Cư lớiq nai tumúh dieiq arức!’
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 Co tian te arnáq ngki, máh callong dieiq arức ndô tớq nga án mui iláih! Ticuoi tớq vel cuchet, bôn callong anguaq, callong pinhaih tarriat, alứng vel ngki ngcat nhéq. Yang Arbang-pilŏ́ng la Ưlla, án sút pưt clưi nhéq te cannŏ́h. Án táp sưq alứng táq tôt vel ngki.”
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 Máh puo tớq cứp cruong táq arnáq tanghang alứng chúng tưi te arnáq tớc cha sáh saiq munơi alứng vel ngki. Ma tư nha-án hôm cunhieq kisuar te vel ngki, nha-án nhiem cucloiq cucling.
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Máh puo ngki át tayứng yông te vel ngki, co nha-án adáh tumúh dieiq arức arớq ngki tưi. Alứng nha-án tông idô: “Toiq bap lư! Toiq bap lư vel pưt lư Ba-bulôn! Yang Arbang-pilŏ́ng pupít án nưm mui parláih!”
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 Alứng máh ticuoi táiq plới tớq cúc cuteq ndô sáng sur alứng nhiem dyôn vel ngki, co lớiq bôn nnáu ính plới nnáng crơng nha-án.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Lớiq bôn nnáu ính plới nnáng dyeng, práq, búl dát, hôt clŏq dát, prới amaiq, prới eng, prới dai, prới cusáu ngut, máh crơng táq tớq along thum, máh crơng táq tớq palŏq achieng, along dát, apán, taq, alứng búl tantar.
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Lớiq bôn nnáu ính plới nnáng kêq, lớiq la crơng ndon táq dyôn tanna cơt iam, crơng chŏ́ng dyôn thum, rŏq, sêt thum, sieu, dơq nseng o-li-vê, bôt mi, sro, carrŏ́q, cưu, aséh, se kien aséh, ticuoi sol, alứng ticuoi ndon ngai cŏp.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Máh ticuoi ndon táiq plới tông ada vel ngki idô: “Cứp nốh ndon mái ính bôn, ngki khoiq pít nhéq dyơ. Alứng máh nốh thưong alứng crơng amaiq ndon mái cơi bôn, ngki khoiq pít nhéq tưi. Mái lớiq nai tumúh nnáng máh nốh ngki chô-mát!”
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Máh ticuoi ndon táiq plới cơt súc nhơ vel ngki, nha-án át yông te vel, co nha-án adáh tumúh dieiq arức tưi. Nha-án sáng sur alứng nhiem
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 nha tông idô: “Toiq bap lư! Toiq bap lư vel pưt ngki! Te nsuoi vel ngki arớq cán sứp tampớc ndon táq tớq prới dát, prới eng alứng prới cusáu ngut. Án tacoi tớq tampớc án máh dyeng, búl dát, alứng callong hôt clŏq dát!
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Ma máh mun án cơt pít nhéq mui parláih!”
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 Alứng tớq nha-án hôm cunhieq kisuar te vel ngki, nha-án tông yứng lư idô: “Te inớh tingôi hoi-ndô, lớiq nai hôm vel mmo ma cơt arớq vel pưt lư ndô!”
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Dyơ nha-án cuaiq cuteq mbúi súng tớq plô bôm, táq tíc nha-án sáng anguaq lư. Alứng nha-án nhiem cucloiq cucling idô: “Toiq bap lư! Toiq bap lư vel pưt ndô! Máh ticuoi bôn tuoc tớq dơq ving-cavang cơt súc la co nhơ vel ndô cơi súc ndóng nsuoi. Ma vel ndô cơt arlóh nhéq mui parláih.”
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 “Ơ inha ndon át tớq pilŏ́ng ơi! Cóq inha sáng bui ơn co vel ngki khoiq arlóh! Inha ndon tin Yê-su, inha ndon cơt dyưng ati Yê-su, alứng inha ndon cơt ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, cóq nhéq náq inha sáng bui hơr tưi; Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq carlieh dơq ada vel ngki, la co tian ticuoi tớq vel ngki khoiq táq inha te nsuoi!”
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Cua ngki, cư hôm mui náq tarneng Yang Arbang-pilŏ́ng ndon bánh rêng lư. Án arơq mui cúc búl côl ndon ntáng arớq crơng caltiat bôt. Dyơ án alpóh búl ngki tớq dơq ving-cavang, alứng án tông idô: “Lư muchứng cư alpóh búl ndô, ngai ính alpóh vel pưt lư Ba-bulôn tưi. Dyơ lớiq bôn nnáu hôm nnáng vel ngki.
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Lớiq bôn ngai sáng nnáng sieng cứh, sieng tallư, sieng tirel, alứng sieng kên tớq vel ngki. Máh ticuoi thơq lớiq át nnáng tớq vel ngki, alứng lớiq bôn nnáu sáng nnáng sieng cuclóh.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 Ang te den tớu lớiq claq nnáng tớq vel ngki, alứng sieng bui ơn ndóng conh pôq tarcớiq campái lớiq bôn nnáng. Te inớh máh ticuoi tớq cứp cruong dyám náp lư ticuoi táiq plới tớq vel ngki, la co vel ngki khoiq tarphíq cứp top ticuoi, arớq ticuoi mo mammưl báq tarphíq!
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Tớq vel ngki bôn máng aham ticuoi tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng, ticuoi ndon tin Yê-su, alứng máh ticuoi ndon ngai khoiq cachet tớq cúc cuteq ndô.”
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.