Apocalipse 16
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Cua ngki, cư sáng sieng yứng lư te dúng sang tông tupul náq tarneng ngki idô: “Cóq inha pôq tốq te tupul beng tingan ndon pớnh máh callong nháih na Yang Arbang-pilŏ́ng nga cúc cuteq.”
1 Então ouvi uma poderosa voz que vinha do templo dizer aos sete anjos: “Vão e derramem sobre a terra as sete taças da fúria de Deus”.
2 Dyơ tarneng mui pôq tốq te tingan án nga cúc cuteq. Dyơ máh ticuoi ndon bôn tíc pannán pla tớq cháq nha-án, alứng máh ticuoi ndon sang rup pannán pla ngki, cơt bác padóng chôp cháq.
2 O primeiro anjo saiu do templo e derramou sua taça sobre a terra, e se abriram feridas horríveis e malignas naqueles que tinham a marca da besta e adoravam sua estátua.
3 Cua ngki, tarneng bar loi tốq te tingan án nga dơq ving-cavang. Dyơ dơq ving-cavang cơt arớq aham ticuoi cuchet. Alứng cứp nốh ndon tumống tớq dơq ving-cavang ngki cuchet nhéq.
3 O segundo anjo derramou sua taça sobre o mar, que se transformou em sangue como de um cadáver, e morreram todas as criaturas do mar.
4 Cua ngki, tarneng pe loi tốq te tingan án nga dơq crong alứng abóc dơq. Dyơ dơq ngki cơt aham.
4 O terceiro anjo derramou sua taça sobre os rios e as fontes, que se transformaram em sangue.
5 Cư sáng tarneng ndon sút dơq tông idô: “Ơ Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Inha la Yang ndon tumống hoi-ndô, alứng tumống te tôm lư! Inha la án ndon práh ŏ lư. Te arnáq inha sưq ticuoi la inha táq tinớng tupứng lư,
5 E ouvi o anjo que tinha autoridade sobre a água dizer: “Tu és justo, ó Santo, que és e que eras, pois enviaste estes julgamentos.
6 co máh ticuoi ngki khoiq cachet máh ticuoi veng ngê inha alứng máh ticuoi tang ngcang inha. Iki lư piaiq inha dyôn nha-án ngoiq aham, co nha-án khoiq táq dyôn aham ticuoi cannŏ́h ngốh.”
6 Porque eles derramaram o sangue de teu povo santo e de teus profetas, tu lhes deste sangue para beber; é sua justa retribuição”.
7 Cua ngki, cư sáng sieng te parông sang tông idô: “Ơ Ưlla ơi! Inha la Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư! Te arnáq inha sưq ticuoi, inha táq piaiq alứng tinớng tupứng!”
7 E ouvi uma voz que vinha do altar dizer: “Sim, Senhor Deus, o Todo-poderoso, teus julgamentos são verdadeiros e justos”.
8 Cua ngki, tarneng puan loi tốq te tingan án tớq mát pandang. Dyơ mát pandang bôn chức têq táq ngcat cháq ticuoi na uih.
8 O quarto anjo derramou sua taça sobre o sol, que com seu fogo fez queimar as pessoas.
9 Tandeng te uih táq dyôn ngcat máh ticuoi, alứng nha-án acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút máh nốh a-ái arcúh ngki. Ma nha-án lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme, alứng lớiq ính dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 Todos foram queimados pelo intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tinha controle sobre essas pragas. E não se arrependeram nem deram glória a Deus.
10 Cua ngki, tarneng sông loi tốq te tingan án nga ntúq pannán pla ticu cơt sút. Dyơ ntúq ngki cơt ngiau nhéq, alứng máh ticuoi ndon át tớq ntúq ngki caltưat kineng tabang co sáng a-ái lư.
10 O quinto anjo derramou sua taça sobre o trono da besta, e seu reino foi lançado na escuridão. Angustiados, seus súditos rangiam os dentes
11 Alứng nha-án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon át tớq pilŏ́ng, co tian te nha-án sáng a-ái alứng te bác padóng. Ma nha-án yôl lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme loi te máh arnáq saq nha-án khoiq táq.
11 e, por causa de suas dores e feridas, blasfemavam contra o Deus do céu. E não se arrependeram de seus atos perversos.
12 Cua ngki, tarneng tupát loi tốq te tingan án nga dơq crong Ơ-phơ-rat. Dyơ crong ngki cơt ngngát preng nhéq, táq dyôn máh puo te anga pandang ngốh têq pôq pha.
12 O sexto anjo derramou sua taça sobre o grande rio Eufrates, e ele secou, abrindo caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Dyơ cư hôm pe yang saq ndon bôn rớp arớq acuot, ngốh te ngcang ngưoc rống, te pannán pla, alứng te ticuoi táq náh-nnan tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 Então vi saltarem da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos impuros semelhantes a sapos.
14 Máh yang ngki táq arnáq sileh alứng pôq pachúng máh puo te cứp cruong dyôn pôq chíl Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư, tớq ingái talloiq.
14 São espíritos demoníacos que realizam sinais e vão aos governantes da terra a fim de reuni-los para a batalha contra o Senhor, no grande dia de Deus, o Todo-poderoso.
15 Cư sáng sieng Ưlla tông idô: “Cóq inha tituaiq níc! Cư tớq arớq ticuoi siveng! Bún lư ticuoi mmo át cayôn níc, alứng lớiq bôn luaiq tampớc. Iki lớiq bôn ngai tumúh án át mu-rarat, alứng án lớiq sáng achiet amớh chứng mát ticuoi cannŏ́h.”
15 “Eu virei inesperadamente, como ladrão! Feliz é aquele que me espera alerta e mantém puras suas vestes, para que não precise andar nu e envergonhado.”
16 Pe yang saq ngki pachúng máh puo tớq ntúq ticuoi Isa-ra-el dŏq Arma-cadôn.
16 E os espíritos reuniram todos os governantes e seus exércitos no lugar que, em hebraico, se chama Armagedom .
17 Cua ngki, tarneng tupul loi tốq te tingan án nga dira pilŏ́ng alứng cuteq. Dyơ bôn mui sieng te kichơng puo ticu tớq dúng sang tông idô: “Khoiq cua dyơ!”
17 O sétimo anjo derramou sua taça no ar, e do trono do templo veio um forte grito: “Está terminado!”.
18 Dyơ bôn lilaiq, bôn a-ưi sieng sôl tandưr, bôn crứm yứng lư, alứng bôn cuteq cacưt hớp lư. Te ingái Yang Arbang-pilŏ́ng teng ticuoi lớiq nai bôn cuteq cacưt hớp arớq iki; chư ndô cacưt hớp clưi nhéq te chư cannŏ́h!
18 Então houve relâmpagos, estrondos e trovões, e um forte terremoto, o mais violento desde a criação da humanidade.
19 Vel pưt arlóh caryáh cơt pe phê. Alứng máh vel pưt tớq cứp cruong la arlóh nhéq tưi. Yang Arbang-pilŏ́ng ayư vel pưt ngki, la vel Ba-bulôn. Án dyôn vel ngki ngoiq sieu te choc án. Choc sieu ngki acám te án sáng nháih lư ada vel ngki.
19 A grande cidade, Babilônia, se dividiu em três partes, e as cidades de muitas nações tombaram. Deus se lembrou de todos os pecados da Babilônia e a fez beber do cálice cheio do vinho de sua furiosa ira.
20 Cứp ntúq con cơt pít nhéq, alứng máh cóh la lớiq hôm nnáng.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes foram arrasados.
21 Alứng bôn parial pưt lư atôh te pilŏ́ng crái máh ticuoi. Mui callong parial ntáng sám mui cúc búl. Iki máh ticuoi acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng la co tian parial atôh ớp lư crái nha-án, alứng nha-án sáng dieiq arức lư.
21 Houve uma forte tempestade de granizo, com pedras que pesavam até 35 quilos caindo do céu sobre as pessoas. E elas blasfemaram contra Deus por causa da terrível praga de granizo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.