Apocalipse 16
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH
1 Cua ngki, cư sáng sieng yứng lư te dúng sang tông tupul náq tarneng ngki idô: “Cóq inha pôq tốq te tupul beng tingan ndon pớnh máh callong nháih na Yang Arbang-pilŏ́ng nga cúc cuteq.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Dyơ tarneng mui pôq tốq te tingan án nga cúc cuteq. Dyơ máh ticuoi ndon bôn tíc pannán pla tớq cháq nha-án, alứng máh ticuoi ndon sang rup pannán pla ngki, cơt bác padóng chôp cháq.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Cua ngki, tarneng bar loi tốq te tingan án nga dơq ving-cavang. Dyơ dơq ving-cavang cơt arớq aham ticuoi cuchet. Alứng cứp nốh ndon tumống tớq dơq ving-cavang ngki cuchet nhéq.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Cua ngki, tarneng pe loi tốq te tingan án nga dơq crong alứng abóc dơq. Dyơ dơq ngki cơt aham.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Cư sáng tarneng ndon sút dơq tông idô: “Ơ Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Inha la Yang ndon tumống hoi-ndô, alứng tumống te tôm lư! Inha la án ndon práh ŏ lư. Te arnáq inha sưq ticuoi la inha táq tinớng tupứng lư,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 co máh ticuoi ngki khoiq cachet máh ticuoi veng ngê inha alứng máh ticuoi tang ngcang inha. Iki lư piaiq inha dyôn nha-án ngoiq aham, co nha-án khoiq táq dyôn aham ticuoi cannŏ́h ngốh.”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Cua ngki, cư sáng sieng te parông sang tông idô: “Ơ Ưlla ơi! Inha la Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư! Te arnáq inha sưq ticuoi, inha táq piaiq alứng tinớng tupứng!”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Cua ngki, tarneng puan loi tốq te tingan án tớq mát pandang. Dyơ mát pandang bôn chức têq táq ngcat cháq ticuoi na uih.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Tandeng te uih táq dyôn ngcat máh ticuoi, alứng nha-án acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút máh nốh a-ái arcúh ngki. Ma nha-án lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme, alứng lớiq ính dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Cua ngki, tarneng sông loi tốq te tingan án nga ntúq pannán pla ticu cơt sút. Dyơ ntúq ngki cơt ngiau nhéq, alứng máh ticuoi ndon át tớq ntúq ngki caltưat kineng tabang co sáng a-ái lư.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Alứng nha-án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon át tớq pilŏ́ng, co tian te nha-án sáng a-ái alứng te bác padóng. Ma nha-án yôl lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme loi te máh arnáq saq nha-án khoiq táq.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Cua ngki, tarneng tupát loi tốq te tingan án nga dơq crong Ơ-phơ-rat. Dyơ crong ngki cơt ngngát preng nhéq, táq dyôn máh puo te anga pandang ngốh têq pôq pha.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Dyơ cư hôm pe yang saq ndon bôn rớp arớq acuot, ngốh te ngcang ngưoc rống, te pannán pla, alứng te ticuoi táq náh-nnan tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Máh yang ngki táq arnáq sileh alứng pôq pachúng máh puo te cứp cruong dyôn pôq chíl Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư, tớq ingái talloiq.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Cư sáng sieng Ưlla tông idô: “Cóq inha tituaiq níc! Cư tớq arớq ticuoi siveng! Bún lư ticuoi mmo át cayôn níc, alứng lớiq bôn luaiq tampớc. Iki lớiq bôn ngai tumúh án át mu-rarat, alứng án lớiq sáng achiet amớh chứng mát ticuoi cannŏ́h.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Pe yang saq ngki pachúng máh puo tớq ntúq ticuoi Isa-ra-el dŏq Arma-cadôn.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Cua ngki, tarneng tupul loi tốq te tingan án nga dira pilŏ́ng alứng cuteq. Dyơ bôn mui sieng te kichơng puo ticu tớq dúng sang tông idô: “Khoiq cua dyơ!”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Dyơ bôn lilaiq, bôn a-ưi sieng sôl tandưr, bôn crứm yứng lư, alứng bôn cuteq cacưt hớp lư. Te ingái Yang Arbang-pilŏ́ng teng ticuoi lớiq nai bôn cuteq cacưt hớp arớq iki; chư ndô cacưt hớp clưi nhéq te chư cannŏ́h!
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Vel pưt arlóh caryáh cơt pe phê. Alứng máh vel pưt tớq cứp cruong la arlóh nhéq tưi. Yang Arbang-pilŏ́ng ayư vel pưt ngki, la vel Ba-bulôn. Án dyôn vel ngki ngoiq sieu te choc án. Choc sieu ngki acám te án sáng nháih lư ada vel ngki.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Cứp ntúq con cơt pít nhéq, alứng máh cóh la lớiq hôm nnáng.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Alứng bôn parial pưt lư atôh te pilŏ́ng crái máh ticuoi. Mui callong parial ntáng sám mui cúc búl. Iki máh ticuoi acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng la co tian parial atôh ớp lư crái nha-án, alứng nha-án sáng dieiq arức lư.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.