Apocalipse 16

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Cua ngki, cư sáng sieng yứng lư te dúng sang tông tupul náq tarneng ngki idô: “Cóq inha pôq tốq te tupul beng tingan ndon pớnh máh callong nháih na Yang Arbang-pilŏ́ng nga cúc cuteq.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Dyơ tarneng mui pôq tốq te tingan án nga cúc cuteq. Dyơ máh ticuoi ndon bôn tíc pannán pla tớq cháq nha-án, alứng máh ticuoi ndon sang rup pannán pla ngki, cơt bác padóng chôp cháq.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Cua ngki, tarneng bar loi tốq te tingan án nga dơq ving-cavang. Dyơ dơq ving-cavang cơt arớq aham ticuoi cuchet. Alứng cứp nốh ndon tumống tớq dơq ving-cavang ngki cuchet nhéq.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Cua ngki, tarneng pe loi tốq te tingan án nga dơq crong alứng abóc dơq. Dyơ dơq ngki cơt aham.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Cư sáng tarneng ndon sút dơq tông idô: “Ơ Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Inha la Yang ndon tumống hoi-ndô, alứng tumống te tôm lư! Inha la án ndon práh ŏ lư. Te arnáq inha sưq ticuoi la inha táq tinớng tupứng lư,
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 co máh ticuoi ngki khoiq cachet máh ticuoi veng ngê inha alứng máh ticuoi tang ngcang inha. Iki lư piaiq inha dyôn nha-án ngoiq aham, co nha-án khoiq táq dyôn aham ticuoi cannŏ́h ngốh.”
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Cua ngki, cư sáng sieng te parông sang tông idô: “Ơ Ưlla ơi! Inha la Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư! Te arnáq inha sưq ticuoi, inha táq piaiq alứng tinớng tupứng!”
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Cua ngki, tarneng puan loi tốq te tingan án tớq mát pandang. Dyơ mát pandang bôn chức têq táq ngcat cháq ticuoi na uih.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Tandeng te uih táq dyôn ngcat máh ticuoi, alứng nha-án acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút máh nốh a-ái arcúh ngki. Ma nha-án lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme, alứng lớiq ính dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Cua ngki, tarneng sông loi tốq te tingan án nga ntúq pannán pla ticu cơt sút. Dyơ ntúq ngki cơt ngiau nhéq, alứng máh ticuoi ndon át tớq ntúq ngki caltưat kineng tabang co sáng a-ái lư.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Alứng nha-án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon át tớq pilŏ́ng, co tian te nha-án sáng a-ái alứng te bác padóng. Ma nha-án yôl lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme loi te máh arnáq saq nha-án khoiq táq.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Cua ngki, tarneng tupát loi tốq te tingan án nga dơq crong Ơ-phơ-rat. Dyơ crong ngki cơt ngngát preng nhéq, táq dyôn máh puo te anga pandang ngốh têq pôq pha.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Dyơ cư hôm pe yang saq ndon bôn rớp arớq acuot, ngốh te ngcang ngưoc rống, te pannán pla, alứng te ticuoi táq náh-nnan tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Máh yang ngki táq arnáq sileh alứng pôq pachúng máh puo te cứp cruong dyôn pôq chíl Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư, tớq ingái talloiq.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Cư sáng sieng Ưlla tông idô: “Cóq inha tituaiq níc! Cư tớq arớq ticuoi siveng! Bún lư ticuoi mmo át cayôn níc, alứng lớiq bôn luaiq tampớc. Iki lớiq bôn ngai tumúh án át mu-rarat, alứng án lớiq sáng achiet amớh chứng mát ticuoi cannŏ́h.”
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Pe yang saq ngki pachúng máh puo tớq ntúq ticuoi Isa-ra-el dŏq Arma-cadôn.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Cua ngki, tarneng tupul loi tốq te tingan án nga dira pilŏ́ng alứng cuteq. Dyơ bôn mui sieng te kichơng puo ticu tớq dúng sang tông idô: “Khoiq cua dyơ!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Dyơ bôn lilaiq, bôn a-ưi sieng sôl tandưr, bôn crứm yứng lư, alứng bôn cuteq cacưt hớp lư. Te ingái Yang Arbang-pilŏ́ng teng ticuoi lớiq nai bôn cuteq cacưt hớp arớq iki; chư ndô cacưt hớp clưi nhéq te chư cannŏ́h!
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Vel pưt arlóh caryáh cơt pe phê. Alứng máh vel pưt tớq cứp cruong la arlóh nhéq tưi. Yang Arbang-pilŏ́ng ayư vel pưt ngki, la vel Ba-bulôn. Án dyôn vel ngki ngoiq sieu te choc án. Choc sieu ngki acám te án sáng nháih lư ada vel ngki.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Cứp ntúq con cơt pít nhéq, alứng máh cóh la lớiq hôm nnáng.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Alứng bôn parial pưt lư atôh te pilŏ́ng crái máh ticuoi. Mui callong parial ntáng sám mui cúc búl. Iki máh ticuoi acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng la co tian parial atôh ớp lư crái nha-án, alứng nha-án sáng dieiq arức lư.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.