Apocalipse 16

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Cua ngki, cư sáng sieng yứng lư te dúng sang tông tupul náq tarneng ngki idô: “Cóq inha pôq tốq te tupul beng tingan ndon pớnh máh callong nháih na Yang Arbang-pilŏ́ng nga cúc cuteq.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Dyơ tarneng mui pôq tốq te tingan án nga cúc cuteq. Dyơ máh ticuoi ndon bôn tíc pannán pla tớq cháq nha-án, alứng máh ticuoi ndon sang rup pannán pla ngki, cơt bác padóng chôp cháq.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Cua ngki, tarneng bar loi tốq te tingan án nga dơq ving-cavang. Dyơ dơq ving-cavang cơt arớq aham ticuoi cuchet. Alứng cứp nốh ndon tumống tớq dơq ving-cavang ngki cuchet nhéq.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Cua ngki, tarneng pe loi tốq te tingan án nga dơq crong alứng abóc dơq. Dyơ dơq ngki cơt aham.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Cư sáng tarneng ndon sút dơq tông idô: “Ơ Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Inha la Yang ndon tumống hoi-ndô, alứng tumống te tôm lư! Inha la án ndon práh ŏ lư. Te arnáq inha sưq ticuoi la inha táq tinớng tupứng lư,
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 co máh ticuoi ngki khoiq cachet máh ticuoi veng ngê inha alứng máh ticuoi tang ngcang inha. Iki lư piaiq inha dyôn nha-án ngoiq aham, co nha-án khoiq táq dyôn aham ticuoi cannŏ́h ngốh.”
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Cua ngki, cư sáng sieng te parông sang tông idô: “Ơ Ưlla ơi! Inha la Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư! Te arnáq inha sưq ticuoi, inha táq piaiq alứng tinớng tupứng!”
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Cua ngki, tarneng puan loi tốq te tingan án tớq mát pandang. Dyơ mát pandang bôn chức têq táq ngcat cháq ticuoi na uih.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Tandeng te uih táq dyôn ngcat máh ticuoi, alứng nha-án acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút máh nốh a-ái arcúh ngki. Ma nha-án lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme, alứng lớiq ính dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Cua ngki, tarneng sông loi tốq te tingan án nga ntúq pannán pla ticu cơt sút. Dyơ ntúq ngki cơt ngiau nhéq, alứng máh ticuoi ndon át tớq ntúq ngki caltưat kineng tabang co sáng a-ái lư.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Alứng nha-án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon át tớq pilŏ́ng, co tian te nha-án sáng a-ái alứng te bác padóng. Ma nha-án yôl lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme loi te máh arnáq saq nha-án khoiq táq.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Cua ngki, tarneng tupát loi tốq te tingan án nga dơq crong Ơ-phơ-rat. Dyơ crong ngki cơt ngngát preng nhéq, táq dyôn máh puo te anga pandang ngốh têq pôq pha.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Dyơ cư hôm pe yang saq ndon bôn rớp arớq acuot, ngốh te ngcang ngưoc rống, te pannán pla, alứng te ticuoi táq náh-nnan tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Máh yang ngki táq arnáq sileh alứng pôq pachúng máh puo te cứp cruong dyôn pôq chíl Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư, tớq ingái talloiq.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Cư sáng sieng Ưlla tông idô: “Cóq inha tituaiq níc! Cư tớq arớq ticuoi siveng! Bún lư ticuoi mmo át cayôn níc, alứng lớiq bôn luaiq tampớc. Iki lớiq bôn ngai tumúh án át mu-rarat, alứng án lớiq sáng achiet amớh chứng mát ticuoi cannŏ́h.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Pe yang saq ngki pachúng máh puo tớq ntúq ticuoi Isa-ra-el dŏq Arma-cadôn.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Cua ngki, tarneng tupul loi tốq te tingan án nga dira pilŏ́ng alứng cuteq. Dyơ bôn mui sieng te kichơng puo ticu tớq dúng sang tông idô: “Khoiq cua dyơ!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Dyơ bôn lilaiq, bôn a-ưi sieng sôl tandưr, bôn crứm yứng lư, alứng bôn cuteq cacưt hớp lư. Te ingái Yang Arbang-pilŏ́ng teng ticuoi lớiq nai bôn cuteq cacưt hớp arớq iki; chư ndô cacưt hớp clưi nhéq te chư cannŏ́h!
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Vel pưt arlóh caryáh cơt pe phê. Alứng máh vel pưt tớq cứp cruong la arlóh nhéq tưi. Yang Arbang-pilŏ́ng ayư vel pưt ngki, la vel Ba-bulôn. Án dyôn vel ngki ngoiq sieu te choc án. Choc sieu ngki acám te án sáng nháih lư ada vel ngki.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Cứp ntúq con cơt pít nhéq, alứng máh cóh la lớiq hôm nnáng.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Alứng bôn parial pưt lư atôh te pilŏ́ng crái máh ticuoi. Mui callong parial ntáng sám mui cúc búl. Iki máh ticuoi acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng la co tian parial atôh ớp lư crái nha-án, alứng nha-án sáng dieiq arức lư.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.