Apocalipse 16
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Cua ngki, cư sáng sieng yứng lư te dúng sang tông tupul náq tarneng ngki idô: “Cóq inha pôq tốq te tupul beng tingan ndon pớnh máh callong nháih na Yang Arbang-pilŏ́ng nga cúc cuteq.”
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Dyơ tarneng mui pôq tốq te tingan án nga cúc cuteq. Dyơ máh ticuoi ndon bôn tíc pannán pla tớq cháq nha-án, alứng máh ticuoi ndon sang rup pannán pla ngki, cơt bác padóng chôp cháq.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Cua ngki, tarneng bar loi tốq te tingan án nga dơq ving-cavang. Dyơ dơq ving-cavang cơt arớq aham ticuoi cuchet. Alứng cứp nốh ndon tumống tớq dơq ving-cavang ngki cuchet nhéq.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Cua ngki, tarneng pe loi tốq te tingan án nga dơq crong alứng abóc dơq. Dyơ dơq ngki cơt aham.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Cư sáng tarneng ndon sút dơq tông idô: “Ơ Yang Arbang-pilŏ́ng ơi! Inha la Yang ndon tumống hoi-ndô, alứng tumống te tôm lư! Inha la án ndon práh ŏ lư. Te arnáq inha sưq ticuoi la inha táq tinớng tupứng lư,
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 co máh ticuoi ngki khoiq cachet máh ticuoi veng ngê inha alứng máh ticuoi tang ngcang inha. Iki lư piaiq inha dyôn nha-án ngoiq aham, co nha-án khoiq táq dyôn aham ticuoi cannŏ́h ngốh.”
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Cua ngki, cư sáng sieng te parông sang tông idô: “Ơ Ưlla ơi! Inha la Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư! Te arnáq inha sưq ticuoi, inha táq piaiq alứng tinớng tupứng!”
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Cua ngki, tarneng puan loi tốq te tingan án tớq mát pandang. Dyơ mát pandang bôn chức têq táq ngcat cháq ticuoi na uih.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Tandeng te uih táq dyôn ngcat máh ticuoi, alứng nha-án acraiq nốh Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon sút máh nốh a-ái arcúh ngki. Ma nha-án lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme, alứng lớiq ính dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Cua ngki, tarneng sông loi tốq te tingan án nga ntúq pannán pla ticu cơt sút. Dyơ ntúq ngki cơt ngiau nhéq, alứng máh ticuoi ndon át tớq ntúq ngki caltưat kineng tabang co sáng a-ái lư.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Alứng nha-án acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng ndon át tớq pilŏ́ng, co tian te nha-án sáng a-ái alứng te bác padóng. Ma nha-án yôl lớiq ính ngin luaih pien cơt mít tamme loi te máh arnáq saq nha-án khoiq táq.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Cua ngki, tarneng tupát loi tốq te tingan án nga dơq crong Ơ-phơ-rat. Dyơ crong ngki cơt ngngát preng nhéq, táq dyôn máh puo te anga pandang ngốh têq pôq pha.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Dyơ cư hôm pe yang saq ndon bôn rớp arớq acuot, ngốh te ngcang ngưoc rống, te pannán pla, alứng te ticuoi táq náh-nnan tang ngcang Yang Arbang-pilŏ́ng.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Máh yang ngki táq arnáq sileh alứng pôq pachúng máh puo te cứp cruong dyôn pôq chíl Yang Arbang-pilŏ́ng Sút Pưt Lư, tớq ingái talloiq.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Cư sáng sieng Ưlla tông idô: “Cóq inha tituaiq níc! Cư tớq arớq ticuoi siveng! Bún lư ticuoi mmo át cayôn níc, alứng lớiq bôn luaiq tampớc. Iki lớiq bôn ngai tumúh án át mu-rarat, alứng án lớiq sáng achiet amớh chứng mát ticuoi cannŏ́h.”
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Pe yang saq ngki pachúng máh puo tớq ntúq ticuoi Isa-ra-el dŏq Arma-cadôn.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Cua ngki, tarneng tupul loi tốq te tingan án nga dira pilŏ́ng alứng cuteq. Dyơ bôn mui sieng te kichơng puo ticu tớq dúng sang tông idô: “Khoiq cua dyơ!”
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Dyơ bôn lilaiq, bôn a-ưi sieng sôl tandưr, bôn crứm yứng lư, alứng bôn cuteq cacưt hớp lư. Te ingái Yang Arbang-pilŏ́ng teng ticuoi lớiq nai bôn cuteq cacưt hớp arớq iki; chư ndô cacưt hớp clưi nhéq te chư cannŏ́h!
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Vel pưt arlóh caryáh cơt pe phê. Alứng máh vel pưt tớq cứp cruong la arlóh nhéq tưi. Yang Arbang-pilŏ́ng ayư vel pưt ngki, la vel Ba-bulôn. Án dyôn vel ngki ngoiq sieu te choc án. Choc sieu ngki acám te án sáng nháih lư ada vel ngki.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Cứp ntúq con cơt pít nhéq, alứng máh cóh la lớiq hôm nnáng.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Alứng bôn parial pưt lư atôh te pilŏ́ng crái máh ticuoi. Mui callong parial ntáng sám mui cúc búl. Iki máh ticuoi acraiq Yang Arbang-pilŏ́ng la co tian parial atôh ớp lư crái nha-án, alứng nha-án sáng dieiq arức lư.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.