2 Coríntios 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVT
1 Iki yớu ndon he amoih lư ơi! Co he khoiq sáng máh parnai par-ưq, ngki he cóq táq dyôn cháq alứng mít he cơt práh ŏ nhéq, dŏq he têq dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng têq cơt arớq án tưi.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Seq inha amoih lieh he. He lớiq táq saq amớh ada ngai. He lớiq bôn tardông ngai táq arnáq lớiq ŏ. Alứng he lớiq bôn lop ngai.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Cư táq-ntêr iki, tới cư ính tíq inha, co he khoiq tông inha dyơ, he amoih lư inha. Tam cuchet lớiq la tumống, la he át mui mít alứng inha.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Cư tin simớt lư inha táq piaiq níc. Cư báq ayô inha chứng mát ticuoi cannŏ́h. Cư yôl chiuq dieiq arức a-ưi, ma tớq cư parngíh te inha, mít cannính cư sáng bui hơr nnôr lư.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Ndóng he pôq nga cruong Ma-sadôn, he lớiq bôn át ien ŏ amớh. Paniar he bôn máng callong dieiq arức; bôn ticuoi chíl he báng ngê, alứng tớq mít cannính he sáng adáh lư.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon khêr máh ticuoi pê cannính, án khêr mít cannính he na dyôn Titô tớq nga he.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Tới nưm callong ngki sớng, ma he sáng bui co inha táq arnáq ŏ ada án. Án khoiq tông dyôn he chom, inha ính tumúh cư, alứng inha sáng anguaq te arnáq luaih inha khoiq táq ada cư te nsuoi; ma hoi-ndô inha bôn mít cannính bui ŏ lieh ada cư. Co iki cư sáng bui hơr lư.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Tam chớiq alang ndon cư cơiq nga inha te nsuoi táq dyôn inha sáng anguaq, ngki cư parngíh cư lớiq bôn táq luaih amớh te cư taran chớiq ngki. Ma tư cư chom chớiq ngki táq dyôn inha sáng anguaq muhoi, ngki cư sáng anguaq tưi.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ma hoi-ndô cư sáng bui ơn lư; tới cư sáng ơn co inha anguaq, ma co nhơ callong anguaq ngki Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn inha chom ngin luaih. Iki cư lớiq bôn táq luaih amớh ada inha.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Co callong anguaq ndon tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, táq dyôn ticuoi pien cơt mít tamme loi dŏq án têq choi tamống ticuoi. He lớiq têq tông callong anguaq ngki lớiq ŏ. Ma khán ticuoi bôn callong anguaq co veng ngê tớq pang ndô, callong ngki táq dyôn nha-án cuchet.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Cóq inha parngíh lieh te máh callong ŏ ndon tớq nga inha, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn inha bôn callong anguaq te nsuoi. Hoi-ndô inha ính lư peh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng; inha tamien lieh khán ngai tông inha sŏ́ng alứng arnáq saq; inha sáng nháih ada ticuoi ndon táq arnáq saq; inha adáh Yang Arbang-pilŏ́ng; inha ính lư tumúh lieh cư; inha tél-sél ính táq ŏ; alứng inha táq ŏ ndóng inha paclieq ticuoi táq arnáq saq. Inha táq iki, inha apáh dyôn ticuoi cannŏ́h chom inha lớiq sŏ́ng alứng arnáq saq.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Cư taran chớiq alang nsuoi, tới co te ticuoi ndon táq arnáq luaih, lớiq la co te ticuoi ndon chiuq te arnáq luaih ngki. Ma cư taran co ính inha chom chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, inha amoih lư he.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Callong amoih ngki khêr mít cannính he. Ma he sáng bui lư loi tớq he hôm Titô sáng bui, co inha khoiq táq dyôn mít cannính án sáng alhơi lieh.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Cư khoiq cuhống te inha ada Titô, alứng callong he khoiq cuhống ngki cơt piaiq, iki he lớiq sáng achiet. He tông piaiq níc ada inha, alứng parnai he tông te inha dyôn Titô chom, callong ngki lư piaiq tưi.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Titô amoih inha a-ưi lư loi tớq án ayư lieh te inha khoiq peh parnai án, alứng inha dyám náp án.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Cư sáng bui tưi, co cư tin inha lư táq arnáq ŏ níc.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.