2 Coríntios 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Iki yớu ndon he amoih lư ơi! Co he khoiq sáng máh parnai par-ưq, ngki he cóq táq dyôn cháq alứng mít he cơt práh ŏ nhéq, dŏq he têq dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng têq cơt arớq án tưi.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Seq inha amoih lieh he. He lớiq táq saq amớh ada ngai. He lớiq bôn tardông ngai táq arnáq lớiq ŏ. Alứng he lớiq bôn lop ngai.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Cư táq-ntêr iki, tới cư ính tíq inha, co he khoiq tông inha dyơ, he amoih lư inha. Tam cuchet lớiq la tumống, la he át mui mít alứng inha.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Cư tin simớt lư inha táq piaiq níc. Cư báq ayô inha chứng mát ticuoi cannŏ́h. Cư yôl chiuq dieiq arức a-ưi, ma tớq cư parngíh te inha, mít cannính cư sáng bui hơr nnôr lư.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Ndóng he pôq nga cruong Ma-sadôn, he lớiq bôn át ien ŏ amớh. Paniar he bôn máng callong dieiq arức; bôn ticuoi chíl he báng ngê, alứng tớq mít cannính he sáng adáh lư.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon khêr máh ticuoi pê cannính, án khêr mít cannính he na dyôn Titô tớq nga he.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Tới nưm callong ngki sớng, ma he sáng bui co inha táq arnáq ŏ ada án. Án khoiq tông dyôn he chom, inha ính tumúh cư, alứng inha sáng anguaq te arnáq luaih inha khoiq táq ada cư te nsuoi; ma hoi-ndô inha bôn mít cannính bui ŏ lieh ada cư. Co iki cư sáng bui hơr lư.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Tam chớiq alang ndon cư cơiq nga inha te nsuoi táq dyôn inha sáng anguaq, ngki cư parngíh cư lớiq bôn táq luaih amớh te cư taran chớiq ngki. Ma tư cư chom chớiq ngki táq dyôn inha sáng anguaq muhoi, ngki cư sáng anguaq tưi.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Ma hoi-ndô cư sáng bui ơn lư; tới cư sáng ơn co inha anguaq, ma co nhơ callong anguaq ngki Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn inha chom ngin luaih. Iki cư lớiq bôn táq luaih amớh ada inha.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Co callong anguaq ndon tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, táq dyôn ticuoi pien cơt mít tamme loi dŏq án têq choi tamống ticuoi. He lớiq têq tông callong anguaq ngki lớiq ŏ. Ma khán ticuoi bôn callong anguaq co veng ngê tớq pang ndô, callong ngki táq dyôn nha-án cuchet.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Cóq inha parngíh lieh te máh callong ŏ ndon tớq nga inha, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn inha bôn callong anguaq te nsuoi. Hoi-ndô inha ính lư peh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng; inha tamien lieh khán ngai tông inha sŏ́ng alứng arnáq saq; inha sáng nháih ada ticuoi ndon táq arnáq saq; inha adáh Yang Arbang-pilŏ́ng; inha ính lư tumúh lieh cư; inha tél-sél ính táq ŏ; alứng inha táq ŏ ndóng inha paclieq ticuoi táq arnáq saq. Inha táq iki, inha apáh dyôn ticuoi cannŏ́h chom inha lớiq sŏ́ng alứng arnáq saq.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Cư taran chớiq alang nsuoi, tới co te ticuoi ndon táq arnáq luaih, lớiq la co te ticuoi ndon chiuq te arnáq luaih ngki. Ma cư taran co ính inha chom chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, inha amoih lư he.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Callong amoih ngki khêr mít cannính he. Ma he sáng bui lư loi tớq he hôm Titô sáng bui, co inha khoiq táq dyôn mít cannính án sáng alhơi lieh.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Cư khoiq cuhống te inha ada Titô, alứng callong he khoiq cuhống ngki cơt piaiq, iki he lớiq sáng achiet. He tông piaiq níc ada inha, alứng parnai he tông te inha dyôn Titô chom, callong ngki lư piaiq tưi.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Titô amoih inha a-ưi lư loi tớq án ayư lieh te inha khoiq peh parnai án, alứng inha dyám náp án.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Cư sáng bui tưi, co cư tin inha lư táq arnáq ŏ níc.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.