2 Coríntios 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARA
1 Iki yớu ndon he amoih lư ơi! Co he khoiq sáng máh parnai par-ưq, ngki he cóq táq dyôn cháq alứng mít he cơt práh ŏ nhéq, dŏq he têq dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng têq cơt arớq án tưi.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Seq inha amoih lieh he. He lớiq táq saq amớh ada ngai. He lớiq bôn tardông ngai táq arnáq lớiq ŏ. Alứng he lớiq bôn lop ngai.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Cư táq-ntêr iki, tới cư ính tíq inha, co he khoiq tông inha dyơ, he amoih lư inha. Tam cuchet lớiq la tumống, la he át mui mít alứng inha.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Cư tin simớt lư inha táq piaiq níc. Cư báq ayô inha chứng mát ticuoi cannŏ́h. Cư yôl chiuq dieiq arức a-ưi, ma tớq cư parngíh te inha, mít cannính cư sáng bui hơr nnôr lư.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Ndóng he pôq nga cruong Ma-sadôn, he lớiq bôn át ien ŏ amớh. Paniar he bôn máng callong dieiq arức; bôn ticuoi chíl he báng ngê, alứng tớq mít cannính he sáng adáh lư.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon khêr máh ticuoi pê cannính, án khêr mít cannính he na dyôn Titô tớq nga he.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Tới nưm callong ngki sớng, ma he sáng bui co inha táq arnáq ŏ ada án. Án khoiq tông dyôn he chom, inha ính tumúh cư, alứng inha sáng anguaq te arnáq luaih inha khoiq táq ada cư te nsuoi; ma hoi-ndô inha bôn mít cannính bui ŏ lieh ada cư. Co iki cư sáng bui hơr lư.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Tam chớiq alang ndon cư cơiq nga inha te nsuoi táq dyôn inha sáng anguaq, ngki cư parngíh cư lớiq bôn táq luaih amớh te cư taran chớiq ngki. Ma tư cư chom chớiq ngki táq dyôn inha sáng anguaq muhoi, ngki cư sáng anguaq tưi.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Ma hoi-ndô cư sáng bui ơn lư; tới cư sáng ơn co inha anguaq, ma co nhơ callong anguaq ngki Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn inha chom ngin luaih. Iki cư lớiq bôn táq luaih amớh ada inha.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Co callong anguaq ndon tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, táq dyôn ticuoi pien cơt mít tamme loi dŏq án têq choi tamống ticuoi. He lớiq têq tông callong anguaq ngki lớiq ŏ. Ma khán ticuoi bôn callong anguaq co veng ngê tớq pang ndô, callong ngki táq dyôn nha-án cuchet.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Cóq inha parngíh lieh te máh callong ŏ ndon tớq nga inha, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn inha bôn callong anguaq te nsuoi. Hoi-ndô inha ính lư peh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng; inha tamien lieh khán ngai tông inha sŏ́ng alứng arnáq saq; inha sáng nháih ada ticuoi ndon táq arnáq saq; inha adáh Yang Arbang-pilŏ́ng; inha ính lư tumúh lieh cư; inha tél-sél ính táq ŏ; alứng inha táq ŏ ndóng inha paclieq ticuoi táq arnáq saq. Inha táq iki, inha apáh dyôn ticuoi cannŏ́h chom inha lớiq sŏ́ng alứng arnáq saq.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Cư taran chớiq alang nsuoi, tới co te ticuoi ndon táq arnáq luaih, lớiq la co te ticuoi ndon chiuq te arnáq luaih ngki. Ma cư taran co ính inha chom chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, inha amoih lư he.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Callong amoih ngki khêr mít cannính he. Ma he sáng bui lư loi tớq he hôm Titô sáng bui, co inha khoiq táq dyôn mít cannính án sáng alhơi lieh.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Cư khoiq cuhống te inha ada Titô, alứng callong he khoiq cuhống ngki cơt piaiq, iki he lớiq sáng achiet. He tông piaiq níc ada inha, alứng parnai he tông te inha dyôn Titô chom, callong ngki lư piaiq tưi.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Titô amoih inha a-ưi lư loi tớq án ayư lieh te inha khoiq peh parnai án, alứng inha dyám náp án.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Cư sáng bui tưi, co cư tin inha lư táq arnáq ŏ níc.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.