2 Coríntios 7
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NVI
1 Iki yớu ndon he amoih lư ơi! Co he khoiq sáng máh parnai par-ưq, ngki he cóq táq dyôn cháq alứng mít he cơt práh ŏ nhéq, dŏq he têq dyám náp Yang Arbang-pilŏ́ng alứng têq cơt arớq án tưi.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Seq inha amoih lieh he. He lớiq táq saq amớh ada ngai. He lớiq bôn tardông ngai táq arnáq lớiq ŏ. Alứng he lớiq bôn lop ngai.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Cư táq-ntêr iki, tới cư ính tíq inha, co he khoiq tông inha dyơ, he amoih lư inha. Tam cuchet lớiq la tumống, la he át mui mít alứng inha.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Cư tin simớt lư inha táq piaiq níc. Cư báq ayô inha chứng mát ticuoi cannŏ́h. Cư yôl chiuq dieiq arức a-ưi, ma tớq cư parngíh te inha, mít cannính cư sáng bui hơr nnôr lư.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Ndóng he pôq nga cruong Ma-sadôn, he lớiq bôn át ien ŏ amớh. Paniar he bôn máng callong dieiq arức; bôn ticuoi chíl he báng ngê, alứng tớq mít cannính he sáng adáh lư.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng, án ndon khêr máh ticuoi pê cannính, án khêr mít cannính he na dyôn Titô tớq nga he.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Tới nưm callong ngki sớng, ma he sáng bui co inha táq arnáq ŏ ada án. Án khoiq tông dyôn he chom, inha ính tumúh cư, alứng inha sáng anguaq te arnáq luaih inha khoiq táq ada cư te nsuoi; ma hoi-ndô inha bôn mít cannính bui ŏ lieh ada cư. Co iki cư sáng bui hơr lư.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Tam chớiq alang ndon cư cơiq nga inha te nsuoi táq dyôn inha sáng anguaq, ngki cư parngíh cư lớiq bôn táq luaih amớh te cư taran chớiq ngki. Ma tư cư chom chớiq ngki táq dyôn inha sáng anguaq muhoi, ngki cư sáng anguaq tưi.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Ma hoi-ndô cư sáng bui ơn lư; tới cư sáng ơn co inha anguaq, ma co nhơ callong anguaq ngki Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn inha chom ngin luaih. Iki cư lớiq bôn táq luaih amớh ada inha.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Co callong anguaq ndon tớq te Yang Arbang-pilŏ́ng, táq dyôn ticuoi pien cơt mít tamme loi dŏq án têq choi tamống ticuoi. He lớiq têq tông callong anguaq ngki lớiq ŏ. Ma khán ticuoi bôn callong anguaq co veng ngê tớq pang ndô, callong ngki táq dyôn nha-án cuchet.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Cóq inha parngíh lieh te máh callong ŏ ndon tớq nga inha, co Yang Arbang-pilŏ́ng khoiq dyôn inha bôn callong anguaq te nsuoi. Hoi-ndô inha ính lư peh ngê Yang Arbang-pilŏ́ng; inha tamien lieh khán ngai tông inha sŏ́ng alứng arnáq saq; inha sáng nháih ada ticuoi ndon táq arnáq saq; inha adáh Yang Arbang-pilŏ́ng; inha ính lư tumúh lieh cư; inha tél-sél ính táq ŏ; alứng inha táq ŏ ndóng inha paclieq ticuoi táq arnáq saq. Inha táq iki, inha apáh dyôn ticuoi cannŏ́h chom inha lớiq sŏ́ng alứng arnáq saq.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Cư taran chớiq alang nsuoi, tới co te ticuoi ndon táq arnáq luaih, lớiq la co te ticuoi ndon chiuq te arnáq luaih ngki. Ma cư taran co ính inha chom chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, inha amoih lư he.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Callong amoih ngki khêr mít cannính he. Ma he sáng bui lư loi tớq he hôm Titô sáng bui, co inha khoiq táq dyôn mít cannính án sáng alhơi lieh.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Cư khoiq cuhống te inha ada Titô, alứng callong he khoiq cuhống ngki cơt piaiq, iki he lớiq sáng achiet. He tông piaiq níc ada inha, alứng parnai he tông te inha dyôn Titô chom, callong ngki lư piaiq tưi.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Titô amoih inha a-ưi lư loi tớq án ayư lieh te inha khoiq peh parnai án, alứng inha dyám náp án.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Cư sáng bui tưi, co cư tin inha lư táq arnáq ŏ níc.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.