2 Coríntios 3
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NAA
1 Inha parngíh cư chón ayô cháq cư bôm lớiq? Cư lớiq túh cóq bôn chớiq ayô dŏq apáh inha, lớiq la chớiq te inha dŏq apáh dyôn ticuoi cannŏ́h chom cư la nnáu.
1 Estamos começando outra vez a recomendar a nós mesmos? Ou será que temos necessidade, como alguns, de entregar cartas de recomendação para vocês ou pedi-las a vocês?
2 Inha táp la arớq chớiq ayô ndon cư dŏq tớq mít cannính. Khán ngai ính chom te cư, dyôn ngai me te arnáq inha táq.
2 Vocês são a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos.
3 Ngai chom arlớih, inha la arớq chưq ndon Crit táp taran, ma cư la ticuoi dông asuoi chớiq ngki. Án lớiq bôn taran tớq dơq mức, ma án taran tớq Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng ndon tumống níc-níc. Alứng lớiq bôn án taran tớq búl, ma án taran tớq mít cannính ticuoi.
3 Vocês manifestam que são carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas com o Espírito do Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Cư têq cato ngki la co cư tin Yang Arbang-pilŏ́ng khớm lư, nhơ te Crit.
4 E é por meio de Cristo que temos tal confiança em Deus.
5 Ma máh arnáq ndon cư parngíh ính táq, cư lớiq têq táq bôm arnáq ngki, ma nưm Yang Arbang-pilŏ́ng táp dyôn cư têq táq.
5 Não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa capacidade vem de Deus,
6 Yang Arbang-pilŏ́ng táp dyôn cư cơt ticuoi cato parnai carhŏt tamme te án. Ngê ndô lớiq bôn taran arớq phep rit Môi-se. Ma parnai carhŏt ndô tớq te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng. Khán he veng phep rit Môi-se, he yôl cuchet, ma khán he veng parnai carhŏt tamme ndon tớq te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, he lư bôn tumống.
6 o qual nos capacitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do Espírito; porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 Phep rit Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn na Môi-se te inớh ngki taran dŏq tớq búl. Ndóng Yang Arbang-pilŏ́ng dyôn Môi-se bôn phep rit ngki, Môi-se hôm callong ang te Yang Arbang-pilŏ́ng claq nga ntúq án át. Iki máh ticuoi Isa-ra-el lớiq rap me nga mang án, co ang te mang án tarlaq mát. Ma ang ngki pít iláq te mang án. Khán phep rit tieq ndon dông callong cuchet ma bôn chức ang-ưr,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fixar os olhos na face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que fosse uma glória que estava desaparecendo,
8 lư hơn te ngki loi parnai carhŏt tamme te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng bôn chức ang-ưr.
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito?
9 Khán ngê ndon dông tôt nga ticuoi ma bôn chức ang-ưr, iki ngê ndon dyôn ticuoi cơt tinớng ŏ chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, lư bôn chức ang-ưr clưi te ngki loi.
9 Porque, se o ministério da condenação teve glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Ang-ưr phep rit te nsuoi khoiq cơt pít, la co bôn parnai carhŏt tamme ndon ang-ưr pưt hơn.
10 Pois, neste particular, o que era glorioso já não tem mais glória diante da glória atual, que é muito maior.
11 Iki, khán ngê te nsuoi bôn chức ang-ưr ma cơt pít iláq, ngê tamme ndon át níc-níc bôn chức ang-ưr pưt lư loi.
11 Porque, se o que estava desaparecendo teve a sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Co cư ngcong iki, cư cato te ngê ngki clŏ́q lư.
12 Tendo, pois, tal esperança, agimos com muita ousadia.
13 Cư lớiq táq arớq Môi-se táq te inớh; án ial khán pul mang, co án lớiq ính ticuoi Isa-ra-el hôm ang tớq mang án cơt pít iláq.
13 E não somos como Moisés, que punha um véu sobre o rosto, para que os filhos de Israel não pudessem fixar os olhos no fim daquilo que estava desaparecendo.
14 Ma máh ticuoi Isa-ra-el ngki bôn mít cớng tingôi ingái ndô, tớq nha-án dŏc tám uráq phep rit tieq, nha-án lớiq hôm arlớih, cơt arớq bôn khán pul mát nha-án. Ma nưm ticuoi ndon át mui mít alứng Crit sớng, khán ndon pul ngki cơt arớq ngai atức.
14 Mas a mente deles se endureceu. Pois, até o dia de hoje, o mesmo véu permanece sobre a leitura da antiga aliança; não foi tirado, pois só em Cristo ele é removido.
15 Ma tingôi ingái ndô, tớq nha-án dŏc te tám uráq Môi-se khoiq taran, nha-án lớiq chom arlớih, cơt arớq bôn mui mêng khán pul cadíl mít cannính nha-án.
15 Mas, até hoje, quando Moisés é lido, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Ma khán bôn ticuoi mmo píh tin Ưlla, khán ndon pul mít cannính án cơt arớq ngai atức, dyơ án têq chom arlớih.
16 Quando, porém, alguém se converte ao Senhor, o véu é tirado.
17 Ưlla la Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng, alứng ticuoi mmo bôn Arvai ndô át alứng án, án lư tarcláh.
17 Ora, este Senhor é o Espírito; e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Iki nhéq náq he ndon khoiq tin Yê-su, he lớiq cơt nnáng arớq bôn khán pul mang he. Ma he cơt arớq tallớng claq ang-ưr lư te Ưlla he. Alứng nhơ te Arvai Yang Arbang-pilŏ́ng táq arnáq tớq mít cannính he, iki cứp ingái mít he cơt ŏ asớr arớq mít Ưlla he tưi.
18 E todos nós, com o rosto descoberto, contemplando a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, que é o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.