2 Coríntios 12
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs NTLH
1 Cư cóq cuhống sa, tam arnáq ngki lớiq bôn tarnáp amớh. Ma cư ính tông inha chom arlớih te nốh ndon Yang Arbang-pilŏ́ng apáh dyôn cư hôm. Alứng cư ính cato te ngê án khoiq tông dyôn cư chom.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 — ausente —
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
4 Át tớq pilŏ́ng, án sáng parnai ngai táq-ntêr, ma ticuoi lớiq têq táq-ntêr te parnai ngki alứng ngai lớiq dyôn táq-ntêr.
4 — ausente —
5 Cư têq cuhống te conh ngki, ma cư lớiq ính cuhống te cháq cư bôm. Cư ính cuhống nưm te máh nốh ieuq thor cư sớng.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Tam cư ính cuhống, la cư tới ticuoi achơ, co cư ính táq-ntêr nưm callong lư. Ma cư lớiq cuhống iki, dŏq ngai lớiq têq asớr cư clưi te ngai bôn hôm te arnáq cư táq, lớiq la bôn sáng te parnai cư cato.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq ính cư pupưt co te máh nốh laq ndon án khoiq apáh a cư. Iki án dyôn cư chiuq mui nốh a-ái. A-ái ngki la arớq pál tangháng át níc tớq cháq cư, alứng arớq bôn tarneng yang Satán tính cư.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Khoiq pe chư dyơ cư cớu seq te Ưlla he dyôn nốh a-ái ngki cơt pít.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Ma Ưlla he tông cư idô: “Cư choi mat mái, nốh ngki la khám dyơ dyôn mái; co ndóng mmo mái sáng ieuq, ndóng ngki táp chức cư cơt bánh rêng lư.”
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Co iki cư sáng bui tớq cư ieuq thor, ngai ayê tar-ac, cư tumúh dieiq arức, ngai táq cư, alứng cư chiuq toiq bap co tian cư táq arnáq Crit. Co ndóng cư sáng ieuq thor, ndóng ngki Crit dyôn cư bôn bánh rêng.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Cư khoiq táq-ntêr arớq ticuoi achơ, co inha táq dyôn cư táq-ntêr iki. Piaiq lư la inha ayô cư. Cư la ticuoi lớiq tưr amớh, ma cư lớiq pê mui callong amớh te nha-án ndon inha parngíh cơt dyưng ati Yê-su ndon cuaq hôi.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Cư khoiq táq a-ưi arnáq sileh ndóng cư át alứng inha. Ndóng cư táq, cư chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Arnáq sileh ngki cơt tíc cư la lư dyưng ati Yê-su.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Bôn mui nốh sớng cư táq ada inha ndái te cư báq táq dyôn máh top tin. Nốh ngki la idô: Cư lớiq dyôn inha cóq chiam cư. Seq inha táh luaih cư khoiq táq lớiq piaiq iki!
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Hoi-ndô cư ính pôq sa nga inha. Ndô la chư pe cư tớq nga inha. Ma cư táq muchứng te nsuoi sa. Cư lớiq ính inha chiam cư, co cư lớiq suo mun inha, ma cư suo mít cannính inha. Lư simớt acái lớiq bôn chiam a-i a-ám, ma a-i a-ám chiam acái.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Alứng cư sáng bui pít mun alứng cống rêng dŏq choi inha. Khán cư amoih inha cang a-ưi, ngki inha amoih cư cang biq asiar lớiq?
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Bôn ticuoi táq-ntêr te cư idô: “Án lớiq bôn pidieiq inha cóq choi án. Ma dáh lơ án ính pilốh inha, ma inha lớiq chom.”
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Máh ticuoi ndon cư yua pôq nga inha, nha-án suo ial crơng inha dyôn cư lớiq?
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Cư khoiq yua Titô alứng munáq cannŏ́h hơ pôq nga inha. Inha hôm Titô ial crơng inha lớiq? Tới iki! Titô alứng cư, he bôn nưm mui ngê alứng táq muchứng.
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Dáh lơ inha parngíh te dưnh dyơ cư chóng ính tamien lieh inha. Lớiq ŏ khán inha parngíh iki! Cứp nốh ndon cư cato la cư cato chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co cư bôn mui mít alứng Crit. Máh inha ndon cư amoih lư ơi! Cứp arnáq cư táq la cư ính choi inha dyôn têq tin khớm lư loi.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Cư adáh ndóng cư tớq nga inha, cư lớiq sáng bui alứng inha tớq cư hôm inha táq ndái te cư ính, alứng muchứng ngki tưi inha lớiq sáng bui tớq cư táq ndái te inha ính. Cư adáh inha táq arnáq saq arớq idô: Tarluaih, munáq i-ôiq camíq munáq, chái nháih, carưop, acraiq asáh, u lớiq ŏ, cuhống, alứng chuoq rúc.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Cư adáh ndóng cư tớq nga inha, Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn cư sáng achiet te inha, dyơ cư nhiem co bôn a-ưi náq te inha khoiq táq arnáq luaih, ma iyốh ngin luaih. Arnáq luaih ngki la idô: Táq arnáq saq, tới campái cayieq ma bíq munơi, alứng táq arnáq tanghang.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.