2 Coríntios 12
Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs BKJ
1 Cư cóq cuhống sa, tam arnáq ngki lớiq bôn tarnáp amớh. Ma cư ính tông inha chom arlớih te nốh ndon Yang Arbang-pilŏ́ng apáh dyôn cư hôm. Alứng cư ính cato te ngê án khoiq tông dyôn cư chom.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Át tớq pilŏ́ng, án sáng parnai ngai táq-ntêr, ma ticuoi lớiq têq táq-ntêr te parnai ngki alứng ngai lớiq dyôn táq-ntêr.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Cư têq cuhống te conh ngki, ma cư lớiq ính cuhống te cháq cư bôm. Cư ính cuhống nưm te máh nốh ieuq thor cư sớng.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Tam cư ính cuhống, la cư tới ticuoi achơ, co cư ính táq-ntêr nưm callong lư. Ma cư lớiq cuhống iki, dŏq ngai lớiq têq asớr cư clưi te ngai bôn hôm te arnáq cư táq, lớiq la bôn sáng te parnai cư cato.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq ính cư pupưt co te máh nốh laq ndon án khoiq apáh a cư. Iki án dyôn cư chiuq mui nốh a-ái. A-ái ngki la arớq pál tangháng át níc tớq cháq cư, alứng arớq bôn tarneng yang Satán tính cư.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Khoiq pe chư dyơ cư cớu seq te Ưlla he dyôn nốh a-ái ngki cơt pít.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Ma Ưlla he tông cư idô: “Cư choi mat mái, nốh ngki la khám dyơ dyôn mái; co ndóng mmo mái sáng ieuq, ndóng ngki táp chức cư cơt bánh rêng lư.”
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Co iki cư sáng bui tớq cư ieuq thor, ngai ayê tar-ac, cư tumúh dieiq arức, ngai táq cư, alứng cư chiuq toiq bap co tian cư táq arnáq Crit. Co ndóng cư sáng ieuq thor, ndóng ngki Crit dyôn cư bôn bánh rêng.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Cư khoiq táq-ntêr arớq ticuoi achơ, co inha táq dyôn cư táq-ntêr iki. Piaiq lư la inha ayô cư. Cư la ticuoi lớiq tưr amớh, ma cư lớiq pê mui callong amớh te nha-án ndon inha parngíh cơt dyưng ati Yê-su ndon cuaq hôi.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Cư khoiq táq a-ưi arnáq sileh ndóng cư át alứng inha. Ndóng cư táq, cư chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Arnáq sileh ngki cơt tíc cư la lư dyưng ati Yê-su.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Bôn mui nốh sớng cư táq ada inha ndái te cư báq táq dyôn máh top tin. Nốh ngki la idô: Cư lớiq dyôn inha cóq chiam cư. Seq inha táh luaih cư khoiq táq lớiq piaiq iki!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Hoi-ndô cư ính pôq sa nga inha. Ndô la chư pe cư tớq nga inha. Ma cư táq muchứng te nsuoi sa. Cư lớiq ính inha chiam cư, co cư lớiq suo mun inha, ma cư suo mít cannính inha. Lư simớt acái lớiq bôn chiam a-i a-ám, ma a-i a-ám chiam acái.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Alứng cư sáng bui pít mun alứng cống rêng dŏq choi inha. Khán cư amoih inha cang a-ưi, ngki inha amoih cư cang biq asiar lớiq?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Bôn ticuoi táq-ntêr te cư idô: “Án lớiq bôn pidieiq inha cóq choi án. Ma dáh lơ án ính pilốh inha, ma inha lớiq chom.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Máh ticuoi ndon cư yua pôq nga inha, nha-án suo ial crơng inha dyôn cư lớiq?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Cư khoiq yua Titô alứng munáq cannŏ́h hơ pôq nga inha. Inha hôm Titô ial crơng inha lớiq? Tới iki! Titô alứng cư, he bôn nưm mui ngê alứng táq muchứng.
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Dáh lơ inha parngíh te dưnh dyơ cư chóng ính tamien lieh inha. Lớiq ŏ khán inha parngíh iki! Cứp nốh ndon cư cato la cư cato chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co cư bôn mui mít alứng Crit. Máh inha ndon cư amoih lư ơi! Cứp arnáq cư táq la cư ính choi inha dyôn têq tin khớm lư loi.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Cư adáh ndóng cư tớq nga inha, cư lớiq sáng bui alứng inha tớq cư hôm inha táq ndái te cư ính, alứng muchứng ngki tưi inha lớiq sáng bui tớq cư táq ndái te inha ính. Cư adáh inha táq arnáq saq arớq idô: Tarluaih, munáq i-ôiq camíq munáq, chái nháih, carưop, acraiq asáh, u lớiq ŏ, cuhống, alứng chuoq rúc.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Cư adáh ndóng cư tớq nga inha, Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn cư sáng achiet te inha, dyơ cư nhiem co bôn a-ưi náq te inha khoiq táq arnáq luaih, ma iyốh ngin luaih. Arnáq luaih ngki la idô: Táq arnáq saq, tới campái cayieq ma bíq munơi, alứng táq arnáq tanghang.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.