2 Coríntios 12

Parnai Yang Arbang-pilŏ́ng: Tám Uraq Tamme Cang Cadô (PAC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cư cóq cuhống sa, tam arnáq ngki lớiq bôn tarnáp amớh. Ma cư ính tông inha chom arlớih te nốh ndon Yang Arbang-pilŏ́ng apáh dyôn cư hôm. Alứng cư ính cato te ngê án khoiq tông dyôn cư chom.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 — ausente —
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 — ausente —
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Át tớq pilŏ́ng, án sáng parnai ngai táq-ntêr, ma ticuoi lớiq têq táq-ntêr te parnai ngki alứng ngai lớiq dyôn táq-ntêr.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Cư têq cuhống te conh ngki, ma cư lớiq ính cuhống te cháq cư bôm. Cư ính cuhống nưm te máh nốh ieuq thor cư sớng.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Tam cư ính cuhống, la cư tới ticuoi achơ, co cư ính táq-ntêr nưm callong lư. Ma cư lớiq cuhống iki, dŏq ngai lớiq têq asớr cư clưi te ngai bôn hôm te arnáq cư táq, lớiq la bôn sáng te parnai cư cato.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Ma Yang Arbang-pilŏ́ng lớiq ính cư pupưt co te máh nốh laq ndon án khoiq apáh a cư. Iki án dyôn cư chiuq mui nốh a-ái. A-ái ngki la arớq pál tangháng át níc tớq cháq cư, alứng arớq bôn tarneng yang Satán tính cư.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Khoiq pe chư dyơ cư cớu seq te Ưlla he dyôn nốh a-ái ngki cơt pít.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Ma Ưlla he tông cư idô: “Cư choi mat mái, nốh ngki la khám dyơ dyôn mái; co ndóng mmo mái sáng ieuq, ndóng ngki táp chức cư cơt bánh rêng lư.”
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Co iki cư sáng bui tớq cư ieuq thor, ngai ayê tar-ac, cư tumúh dieiq arức, ngai táq cư, alứng cư chiuq toiq bap co tian cư táq arnáq Crit. Co ndóng cư sáng ieuq thor, ndóng ngki Crit dyôn cư bôn bánh rêng.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Cư khoiq táq-ntêr arớq ticuoi achơ, co inha táq dyôn cư táq-ntêr iki. Piaiq lư la inha ayô cư. Cư la ticuoi lớiq tưr amớh, ma cư lớiq pê mui callong amớh te nha-án ndon inha parngíh cơt dyưng ati Yê-su ndon cuaq hôi.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Cư khoiq táq a-ưi arnáq sileh ndóng cư át alứng inha. Ndóng cư táq, cư chiuq a-ưi nốh dieiq arức. Arnáq sileh ngki cơt tíc cư la lư dyưng ati Yê-su.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Bôn mui nốh sớng cư táq ada inha ndái te cư báq táq dyôn máh top tin. Nốh ngki la idô: Cư lớiq dyôn inha cóq chiam cư. Seq inha táh luaih cư khoiq táq lớiq piaiq iki!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Hoi-ndô cư ính pôq sa nga inha. Ndô la chư pe cư tớq nga inha. Ma cư táq muchứng te nsuoi sa. Cư lớiq ính inha chiam cư, co cư lớiq suo mun inha, ma cư suo mít cannính inha. Lư simớt acái lớiq bôn chiam a-i a-ám, ma a-i a-ám chiam acái.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Alứng cư sáng bui pít mun alứng cống rêng dŏq choi inha. Khán cư amoih inha cang a-ưi, ngki inha amoih cư cang biq asiar lớiq?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Bôn ticuoi táq-ntêr te cư idô: “Án lớiq bôn pidieiq inha cóq choi án. Ma dáh lơ án ính pilốh inha, ma inha lớiq chom.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Máh ticuoi ndon cư yua pôq nga inha, nha-án suo ial crơng inha dyôn cư lớiq?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Cư khoiq yua Titô alứng munáq cannŏ́h hơ pôq nga inha. Inha hôm Titô ial crơng inha lớiq? Tới iki! Titô alứng cư, he bôn nưm mui ngê alứng táq muchứng.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Dáh lơ inha parngíh te dưnh dyơ cư chóng ính tamien lieh inha. Lớiq ŏ khán inha parngíh iki! Cứp nốh ndon cư cato la cư cato chứng mát Yang Arbang-pilŏ́ng, co cư bôn mui mít alứng Crit. Máh inha ndon cư amoih lư ơi! Cứp arnáq cư táq la cư ính choi inha dyôn têq tin khớm lư loi.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Cư adáh ndóng cư tớq nga inha, cư lớiq sáng bui alứng inha tớq cư hôm inha táq ndái te cư ính, alứng muchứng ngki tưi inha lớiq sáng bui tớq cư táq ndái te inha ính. Cư adáh inha táq arnáq saq arớq idô: Tarluaih, munáq i-ôiq camíq munáq, chái nháih, carưop, acraiq asáh, u lớiq ŏ, cuhống, alứng chuoq rúc.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Cư adáh ndóng cư tớq nga inha, Yang Arbang-pilŏ́ng táq dyôn cư sáng achiet te inha, dyơ cư nhiem co bôn a-ưi náq te inha khoiq táq arnáq luaih, ma iyốh ngin luaih. Arnáq luaih ngki la idô: Táq arnáq saq, tới campái cayieq ma bíq munơi, alứng táq arnáq tanghang.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.