Marcos 5

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cja̱ diguebbʉ ya, bbʉ ya xquí ddaxjʉ car mar, car Jesús co quí möxte cʉ mí ntzixihui bi zøtijʉ ca pé hnar lado, pʉ jar jöy ca mí tsjifi Gadara.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Bbʉ mí bøm pʉ jar barco car Jesús, nguetica̱ bi cca̱hti hnar hñøjø, ya xi mbá e̱je̱ di ntjɛhui. Mbá pøh pʉ cʉ tzi ngu̱ pʉ jabʉ mí cjöti cʉ ánima. Car hñøjø‑ca̱, xquí bbɛh cár mfe̱ni, xquí zʉh cʉ dda nda̱ji̱ cʉ jin gui tzö.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 Cja̱ mí tøhmi pʉ jabʉ mí cjöti cʉ ánima. Már ndo nzɛdi. Jí̱ mí bbʉh ca to di jiöti di du̱hti.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Como ya xquí ndo hnu̱htibi quí dyɛ hne̱h quí hua co cadena. Nu guegue, xquí ccʉjquitjo cʉ dda cadena, cja̱ nu cʉ ddáa, xquí ntzɛgui. Jin to mí bbʉy drá nzɛdi pa di da̱pi car hñøjø‑cá̱.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Göhtjo ʉr pa ʉr xu̱y mí dyo já ttøø, co hne̱h pʉ jabʉ mí bbʉh quí ngu̱ cʉ ánima. Mí mafi, mí jɛntsjɛ cár ngø co me̱do már tzi njo.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Car hñøjø‑cá̱, bbʉ mí jianti ya xi mbá e̱h car Jesús, bú cjʉ ʉr ddiji, hne̱ bi nda̱ndiña̱jmu̱, bi nda̱ne car Jesús.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Bi mafi nzajqui, bi xih car Jesús:
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 Bi ma̱ ncjapʉ car hñøjø, como car Jesús xquí huɛnti cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, xquí xifi:
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Cja̱ car Jesús pé bi dyön car ttzonda̱ji̱ ca xquí zʉh car hñøjø, bi hñi̱mbi:
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Cja̱ car nda̱ji̱ ca jin gui jo bi ndo ttzi̱n car Jesús, bi dyöjpi jin di fongui pa drí ma pʉ jabʉ jin gui tzö.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Car Jesús co car hñøjø már bbʉjcua, cja̱ már bbʉj nʉ rá cjanʉ hnar ttøø. Nʉ hnanguadi car ttøø má dyo hnar ndo partida cʉ zacjua, már ñu̱ni.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Nu cʉ ttzonda̱ji̱ cʉ xquí zʉh car hñøjø, bi dyöjpi ʉr tsjɛjqui car Jesús, i̱na̱jʉ:
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Cja̱ car Jesús bi ungui ʉr tsjɛjqui. Nubbʉ, bi bøn cʉ jin gui tzö, bi ma gá ñʉti jáy mʉy cʉ zacjua. Cja̱ car partida cʉ zacjua, göhtjo bi gʉ ʉr ddiji, bi ddagui. Bi má bú ndøjmʉ jár ña̱ car tzi ttøø, bú töguijʉ, bi jiøjʉ jar deje. Már ndo ngu̱ cʉ zacjua, mí bbʉy como yo mil, cja̱ bú cjá̱tijʉ mbo car deje, bú tu̱jʉ pʉ.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Diguebbʉ ya, cʉ cja̱hni cʉ már föh cʉ zacjua bi zu̱jʉ, bi ddaguijʉ, bi ma bú ngöxtejʉ jar jñi̱ni hne̱h pʉ ja jua̱ji̱. Cja̱ cʉ cja̱hni bú e̱jmʉ nttzɛdi, bi cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ xquí ncja.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Diguebbʉ ya bú e̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Bi cca̱htijʉ car hñøjø ca xquí yojma̱hui cʉ ttzonda̱ji̱ rá ngu̱. Guegue‑cá̱ ya xi már ju̱di pʉ hnanguadi car Jesús, ya xi mí je quí da̱jtu̱, ya xcuí goh cár mʉy. Nu cʉ cja̱hni cʉ xcuí hñe̱jmʉ, bbʉ mí cca̱htijʉ car hñøjø ca múr loco jma̱ja̱, bi ndo zu̱jʉ.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Bi wenijʉ pʉ, bi ma bú cöxjʉ cʉ pé ddáa cʉ cja mbá e̱je̱. Bi xih‑cʉ te xquí ncjajpi car hñøjø ca xquí zʉh cʉ ttzonda̱ji̱ rá ngu̱, cja̱ hne̱je̱ te xquí ncjajpi cʉ zacjua.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Diguebbʉ ya cʉ mi̱ngu̱ pʉ, bi mʉdi bi ttzi̱n car Jesús di wem pʉ jár jöy gueguejʉ.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Cja̱ car Jesús bi ñʉti jar barco, bi ma. Nu car hñøjø ca xquí zʉh quí nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, bi ndo dyöjpi favor car Jesús di ungui ʉr tsjɛjqui di ñʉtihui jar barco, di dɛni.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Nu car Jesús jin gá jiɛgui. Bi xifi:
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Nubbʉ́, bi ma car hñøjø, bi ma guí ngöxte pʉ jar lugar ca mí tsjifi Decápolis. Bi xih cʉ cja̱hni te tza már zö car milagro xquí dyøti car Jesús, cja̱ co ja ncja xquí cohtzibi quí mfe̱ni. Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ bi dyødejʉ, bi ndo hño í mʉyjʉ.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi ddax car mar, pé bi zøti pʉ ca hnanguadi. Nubbʉ, bi jmuntzi rá ndo ngu̱ cʉ cja̱hni. Bi guati pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, pʉ jar nengui mar.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Cja̱ bú e̱h hnar hñøjø ca mí mandado pʉ jár templo cʉ judio. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Jairo. Guegue‑ca̱ bi guati car Jesús, cja̱ bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua.
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 Cja̱ bi ndo dyöjpi favor di ma tzʉ pʉ jár ngu̱. Bi xifi:
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Nubbʉ́, car Jesús bi mɛhui guegue, cja̱ má tɛni hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni, má ndo dʉjʉ jar hñu̱.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Guejtjo már bbʉh pʉ hnar bbɛjña̱ ca mí jñi̱ni, mí yojmi cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ má tɛn car Jesús. Guegue xquí tzöhui doce cjeya ca mír xoti cji.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Xquí ndo sufri, xquí ndo ddax cʉ médico rá ngu̱. Pe jin te mí jogui, cja̱ ya xquí ttzoni göhtjo cár domi. Ya jin te mí ja̱, cja̱ mír ngu̱jquitjo cár jñi̱ni.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Car bbɛjña̱‑cá̱, bbʉ mí dyøde te mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús, bi jioni, bi guati pʉ jár xʉtja madé cʉ cja̱hni rá ngu̱, cja̱ bi zɛtibi cár da̱jtu̱.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Como mí ma̱ntsjɛ mbo ʉ́r mʉy: “Bbʉ gu tjömbitjo nʉ́r da̱jtu̱ nʉ i je nʉr Jesús, gu zö.”
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Cja̱ bbʉ mí zɛtibi cár da̱jtu̱, nguetica̱ bi tzöya ca mír xoti cji, cja̱ bi ba̱di, ya xquí wen cár jñini.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Nu car Jesús nguetica̱ bi ba̱di, por rá ngue cár ttzɛdi guegue, xquí zö hnar döhtji.
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Nu quí möxte bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Nu car Jesús bi bböti, bi cca̱hti göhtjo cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ cerca, pa di ba̱di toca̱ xquí dyøhtibi‑ca̱, cja̱ bi cca̱hti car bbɛjña̱.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Mí pa̱h car bbɛjña̱, gue car Jesús xquí jña̱jquibi cár jñi̱ni, pe mí tzu̱, hasta mí jua̱. Nubbʉ, bi guati cja̱ bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Jesús, bi ncjua̱ni, bi xifi göhtjo te xquí ncja.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Cja̱ car Jesús bi xifi:
34 E Jesus disse:
35 Bbʉ már ña̱di guegue, bú e̱h cʉ dda cja̱hni, xcuí hñe̱h pʉ jár ngu̱ car hñøjø ca mí mandado pʉ jár templo cʉ judio, cja̱ bi xijmʉ‑cá̱:
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Nu car Jesús jin gá cjajpi ncaso ca mí ma̱n‑cʉ́. Guegue bi xih car hñøjø ca mí ja̱ cár cargo:
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Car Jesús jin gá jiɛh cʉ cja̱hni rá ngu̱ di dɛngui ʉ́r xʉtja. Bi zix car Pedro co car Jacobo co car Juan ca mí ncjua̱da̱hui car Jacobo, jøña̱‑cʉ́.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Cja̱ bi zøtijʉ pʉ jár ngu̱ car hñøjø ca mí ja̱ cár cargo pʉ jár templo cʉ judio. Car Jesús bi cca̱hti cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzi pʉ, cja̱ bi dyøde, már ndo huɛttzonijʉ cja̱ már ndo ji̱jʉ car ánima.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Nu guegue bi ñʉti car ngu̱ cja̱ bi xih cʉ cja̱hni:
39 Então ele disse:
40 Nu cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ bi denijʉ bbʉ́, como mí pa̱dijʉ, cierto ya xquí du̱ car ba̱jtzi. Cja̱ car Jesús bi fongui göhtjo‑cʉ́, cja̱ bi zix cár ta car ba̱jtzi, co cár me, co hne̱h cʉ jñu̱ quí möxte cʉ xquí dɛni. Bi ma gá ñʉtijʉ ca hnar cuarto pʉ jabʉ már bbɛn car ba̱jtzi bbɛjña̱.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Diguebbʉ ya car Jesús bi zɛtibi cár dyɛ cja̱ bi nzofo gá hebreo, como guehca̱ mí ña̱ gueguejʉ‑cá̱. Bi xih car ba̱jtzi bbɛjña̱:
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Car hora ca bi nzofo, exque bi nantzi car tzi bbɛjña̱, mí pɛhtzi doce año. Nu cʉ cja̱hni cʉ bi cca̱htijʉ bi ndo hño ʉ́r mʉyjʉ cja̱ bi zu̱jʉ rá ngu̱.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Nu car Jesús bi ccax cʉ mi̱ngu̱ pʉ, nttzɛditjo bi xih cʉ cja̱hni jin to di ngöxte. Cja̱ pé bi xijmʉ di unijʉ te di zi car tzi ba̱jtzi bbɛjña̱.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.